خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا: حضرت امام صادق(ع) در میان ائمه دوازده‌گانه شیعه، بیشترین دعا را از خود به یادگار گذاشته است. برخی از پژوهشگران، تعداد دعاهای روایت‌شده از ایشان را یک‌هزار و ۱۵۵ دعا نقل کرده‌اند که در میان آنها، تنها تعداد بسیار اندکی مانند دعای ندبه، دعای «اللهم عرفنی نفسک»، دعای «اللهم کن لولیک»، دعای «یا علی یا عظیم» در ماه رمضان و دعای «یا من ارجوه کل خیر» در ماه رجب شناخته شده است و بقیه دعاهای امام صادق(ع) و معارف بلند بیان‌شده در این ادعیه، هنوز به جامعه شیعی معرفی نشده است.
در میان این ادعیه، دعاهایی از دیگر معصومین(ع) نیز از زبان امام صادق(ع) روایت شده است. به‌عنوان نمونه، ۱۴۰ دعا از رسول خدا(ص)، ۸۴ دعا از امام علی(ع) و همچنین دعاهایی از امام حسین(ع)، امام سجاد(ع) و امام باقر(ع) نیز در میان دعاهای روایت‌شده از امام صادق(ع) دیده می‌شود. در یک بررسی اجمالی، تعداد این دعاها ۲۶۹ دعا است که حدود ۲۳ درصد دعاها را شامل می‌شود.
در دعاهای امام صادق(ع)، تنوع موضوعی فراوانی دیده می‌شود؛ به‌گونه‌ای که از دعاهایی مانند مناجات با خداوند، دعا برای رسول خدا(ص)، دعا در هنگام روز و شب و روزهای مختلف هفته، تا دعاهای مربوط به ماه‌های مختلف مانند ماه رجب، رمضان، شوال و ذی‌الحجه، همچنین دعاهایی برای ادای قرض، افزایش روزی و رفع غم‌ها در میان دعاهای ایشان دیده می‌شود. حتی دعاهایی هنگام غذا خوردن، شخم زدن و عطسه کردن و خندیدن نیز از ایشان روایت شده است. مجموعه این ادعیه، همه ابعاد یک زندگی دنیایی را با نگاهی الهی بیان می‌کند.
به نظر می‌رسد علت این موضوع آن است که دعا، ارتباط انسان با خداوند است و بیان ادعیه در زمان‌ها، مکان‌ها، رفتارها و فعالیت‌های مختلف یک شخص در طول زندگی، با این هدف است که انسان در هر لحظه یاد و ذکر خداوند را فراموش نکند و در هر فعالیت خود، ارتباط میان خویش و خداوند را به شکل مناسب تنظیم کند. روشن است که ائمه معصومین(ع) بهترین راهنمایان برای تنظیم این رابطه میان انسان و خداوند هستند و بخشی از هدایت ائمه(ع) در قالب دعا بیان شده است.
از دعاهای امام صادق(ع) این دعاست:
«عنه علیه السلام: إذا أنساک الشیطان شیئا، فضع یدک علی جبهتک وقل: «اَللّهُمَّ اِنّی اَسْاَلُکَ یا مُذَکِّرَ الْخَیْرِ، وَفاعِلَهُ، وَالاْمِرَ بِه، اَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ، وَتُذَکِّرَنی ما اَنْسانیهِ الشَّیْطانُ الرَّجیمُ.»
هرگاه شیطان چیزی را از خاطرت برد، دستت را بر پیشانی قرار بده و بگو: خدایا، ای به‌یادآورنده خیر و انجام‌دهنده آن و فرمان‌دهنده به آن، از تو می‌خواهم که بر محمد و خاندان محمد(ص) درود فرستی و آنچه را شیطان رانده‌شده از خاطرم برده، به یادم آوری.»
مضمون این دعا هم‌اکنون به‌صورت یک رسم در میان متدینین اجرا می‌شود و هنگامی که شخصی چیزی را فراموش می‌کند، به او می‌گویند: «صلوات بفرست تا یادت بیاید!»
در بخش بعدی، گزارشی از تعداد دعاهای حضرت در موضوعات مختلف و برخی از معارف این ادعیه بیان می‌شود.
سید علی‌اصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا
-------------
پایان پیام
نظر شما