به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ «نارندرا مودی» نخست وزیر هند در فوریه سال جاری میلادی به اراضی اشغالی سفر کرد. در زمانی که «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی به‌دلیل اتهام‌های مرتبط با جنایات جنگی در غزه و حکم بازداشت صادرشده از سوی دیوان کیفری بین‌المللی با انزوای فزاینده بین‌المللی روبه‌رو بود.
براساس گزارش شبکه الجزیره، نتانیاهو در سخنرانی خود در کنست رژیم صهیونیستی در قدس اشغالی، خطاب به مودی گفت: تو دوست بزرگی برای اسرائیل هستی. تو چیزی فراتر از یک دوست هستی؛ تو برادر منی.
پس از هفتم اکتبر، مواضع چگونه تغییر کرد؟
با وجود آنکه سیاست خارجی هند در طول تاریخ بر حمایت از گفت‌وگو و حل‌وفصل مناقشه‌ها از مسیر دیپلماسی تأکید داشته است، گزارش‌های رسانه‌ها نشان می‌دهد که دهلی‌نو در جریان جنگ غزه به رژیم صهیونیستی، سلاح صادر کرده است. در دوران نخست‌وزیری مودی، هند همچنین به بزرگ‌ترین خریدار تسلیحات رژیم صهیونیستی تبدیل شده است.
مواضع و اظهارات رسمی مقام‌های هندی نیز از نزدیکی فزاینده دو دولت حکایت دارد. تنها چند ساعت پس از عملیات طوفان الاقصی که جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ علیه رژیم صهیونیستی انجام داد، مودی این رویداد را که خود حمله تروریستی توصیف کرد، محکوم کرد و گفت از آن به‌شدت شوکه شده است.
مودی در سفر فوریه امسال خود به اراضی اشغالی، حمله هفتم اکتبر را با حملات سال ۲۰۰۸ در شهر بمبئی هند مقایسه کرد. حملاتی که افراد مسلح پاکستانی انجام دادند و دهلی‌نو، دولت پاکستان را به حمایت از عاملان آن متهم کرد.
مودی گفت: همانند شما، ما نیز سیاستی ثابت و سازش‌ناپذیر در زمینه عدم تحمل تروریسم، بدون هیچ‌گونه معیار دوگانه، داریم.
اهداف و روایت‌های مشترک
تحلیلگران معتقدند معرفی رژیم صهیونیستی به‌عنوان رژیمی که هدف حمله قرار گرفته است، به مودی کمک کرده تا حرکت هند به‌سوی روابط نزدیک‌تر با رژیم صهیونیستی را توجیه کند.
«رشید کدوای» تحلیلگر سیاسی در دهلی‌نو، می‌گوید که بخش بزرگی از گفتمان سیاسی حزب «بهاراتیا جاناتا» به رهبری مودی بر موضوعاتی متمرکز بوده که این حزب از آنها با عنوان «گسترش اسلام» یا «تروریسم اسلامی» یاد می‌کند.
او با اشاره به پیوند میان سیاست مودی در قبال رژیم صهیونیستی و رویکرد داخلی دولت هند می‌گوید: این موضوع به تقویت روابط با رژیم صهیونیستی کمک می‌کند. می‌توان این رابطه را امتداد همان روایتی دانست که در داخل هند شاهد آن هستیم.
به گفته تحلیلگران، جریان راست‌گرای هندو از مدت‌ها پیش از ایدئولوژی صهیونیسم حمایت کرده است. حزب مودی ریشه در فلسفه «هندوتوا» دارد. جریانی که در پی تبدیل هند به کشوری هندو و میهنی برای هندوها در سراسر جهان است. این نگرش، از برخی جهات، با دیدگاه رژیم صهیونیستی درباره خود به‌عنوان میهن ملی یهودیان شباهت دارد.
کدوای با اشاره به فضای سیاسی هند پس از حملات هفتم اکتبر ۲۰۲۳ می‌گوید: از آن زمان، احساسات ضد مسلمانان فضای گسترده‌ای در هند را فرا گرفته است. این احساسات با رویکرد عمل‌گرایانه دهلی‌نو نیز همراه شده است زیرا رژیم صهیونیستی، بازیگری تأثیرگذار در عرصه بین‌المللی به شمار می‌رود.
از سوی دیگر، «ناودیپ سوری» دیپلمات پیشین هند و سفیر سابق این کشور در مصر و امارات متحده عربی، در گفت‌وگو با شبکه الجزیره می‌گوید که روابط میان مردم هند و صهیونیست‌ها یکی از پایه‌های اصلی مناسبات هند و رژیم صهیونیستی است. به‌ویژه در میان بخشی از جامعه هند که به سیاست‌های قاطع رژیم صهیونیستی علاقه‌مندند.
در سال‌های گذشته، چهره‌هایی از جریان راست‌گرای هند بارها از مودی خواسته‌اند سیاست‌هایی مشابه سیاست‌های رژیم صهیونیستی از تشدید محدودیت‌ها در بخش تحت اداره هندِ کشمیر گرفته تا حمله به پاکستان، همسایه این کشور در پیش بگیرد.
سوری تأکید می‌کند که چرخش هند به‌سوی رژیم صهیونیستی پیش از جنگ غزه آغاز شده بود. او می‌گوید: در دوران نخست‌وزیری مودی، رابطه‌ای که تا حد زیادی پنهانی و دور از چشم عموم بود، به رابطه‌ای بسیار آشکارتر تبدیل شده است.
او یکی دیگر از پایه‌های روابط دوجانبه را چنین توضیح می‌دهد: دهلی‌نو دریافته است که رژیم صهیونیستی شریکی بسیار قدرتمند در حوزه دفاعی و اطلاعاتی است. در زمینه برداشت‌های امنیتی نیز همگرایی واقعی میان دو طرف وجود دارد.
مواضع اصولی؛ از اروپا تا هند
با ادامه جنگ رژیم صهیونیستی در غزه و تداوم نقض‌های گسترده در کرانه باختری اشغالی، شماری از نزدیک‌ترین متحدان اروپایی این رژیم از انتقاد از جنگ و محکوم کردن گسترش شهرک‌سازی‌های غیرقانونی به سمت اقدامات عملی حرکت کرده‌اند.
دست‌کم ۱۱ کشور اروپایی در کنار کانادا، محدودیت‌های تجاری علیه محصولات شهرک‌های غیرقانونی صهیونیست‌نشین در کرانه باختری اشغالی اعمال کرده‌اند. همچنین چند کشور علیه شهرک‌نشینان و شبکه‌های متهم به مشارکت در خشونت‌های جمعی علیه فلسطینیان در کرانه باختری اشغالی تحریم‌هایی وضع کرده‌اند. برخی وزیران رژیم صهیونیستی از جمله «بتسلئیل اسموتریچ» وزیر دارایی و «ایتامار بن‌گویر» وزیر امنیت ملی نیز هدف تحریم قرار گرفته‌اند.
در مقابل، هند از اتخاذ اقداماتی فراتر از بیانیه‌ها و موضع‌گیری‌های لفظی علیه جنگ و حملات نیروهای رژیم صهیونیستی و شهرک‌نشینان این رژیم به فلسطینیان خودداری کرده است.
دهلی‌نو در عرصه دیپلماتیک همچنان از راه‌حل دوکشوری حمایت می‌کند و خواستار فراهم شدن امکان ورود کمک‌های بشردوستانه و برقراری صلح در منطقه است.
سوری معتقد است هند باید بتواند در قبال این مسائل مواضعی اصولی‌تر اتخاذ کند.
محاسبات سیاسی مودی
حملات ویرانگر و مرگبار رژیم صهیونیستی به غزه حتی در کاخ سفید واشنگتن نیز خشم و انتقادهایی برانگیخته است. جایی که رژیم صهیونیستی از حمایت هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات برخوردار است.
«دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا، پیش‌تر تهدید کرده بود که حمایت واشنگتن از جنگ رژیم صهیونیستی علیه لبنان را متوقف کند، هرچند هم‌زمان با فروش تسلیحات گسترده به این رژیم موافقت کرده بود. با این حال، اقدامات رژیم صهیونیستی تغییری در روابط دوستانه مودی و نتانیاهو ایجاد نکرده است.
در واقع، سفر مودی به رژیم صهیونیستی در فوریه در آستانه جنگ مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران از نگاه «مکس رودن‌بک» مدیر برنامه رژیم صهیونیستی و فلسطین در گروه بین‌المللی بحران می‌توانست خدمتی شخصی به نتانیاهو تلقی شود. زیرا تصویر او را به‌عنوان یک دولتمرد در عرصه بین‌المللی تقویت می‌کرد، آن هم در زمانی که کارزار انتخاباتی رژیم صهیونیستی در آستانه آغاز بود.
رودن‌بک به شبکه الجزیره گفته است که چنین اقدامی از سوی رهبران هند در دهه‌های گذشته سابقه نداشته است.
هند در سال ۱۹۴۸ میلادی با تشکیل رژیم صهیونیستی مخالفت کرد. برقراری روابط با این رژیم با توجه به میراث ضداستعماری هند، در دهلی‌نو اقدامی نامطلوب تلقی می‌شد. هرچند هند و رژیم صهیونیستی دست‌کم از دهه ۱۹۷۰ میلادی روابطی محرمانه برقرار کرده بودند.
هند در سال ۱۹۷۵ میلادی به قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل، رأی مثبت داد. قطعنامه‌ای که صهیونیسم را شکلی از نژادپرستی توصیف می‌کرد. هند همچنین نخستین کشور غیرعربی بود که سازمان آزادی‌بخش فلسطین را به رسمیت شناخت و از نخستین کشورهای جهان به شمار می‌رفت که دولت فلسطین را به رسمیت شناختند.
روابط دیپلماتیک رسمی هند و رژیم صهیونیستی سرانجام در سال ۱۹۹۲ میلادی برقرار شد. دولت‌های مختلف هند پس از آن به‌تدریج روابط خود را با تل‌آویو گسترش دادند، اما مودی نخستین نخست‌وزیر هند بود که در سال ۲۰۱۶ میلادی به اسرائیل سفر کرد.
کدوای می‌گوید حزب کنگره که اکنون در صفوف مخالفان دولت هند قرار دارد اما در بیشتر سال‌های پس از استقلال هند، قدرت را در دست داشت، حمایت از آرمان فلسطین را راهی برای جلب آرای رأی‌دهندگان مسلمان نیز می‌دانست. از نظر جمعیت مسلمان، تنها اندونزی و پاکستان جمعیتی بیشتر از هند دارند.
در مقابل، سیاست مودی بر اولویت دادن به هندوها استوار است. رویکردی که به گفته منتقدان با به حاشیه راندن مسلمانان هند همراه بوده است.
کدوای در گفت‌وگو با شبکه الجزیره می‌گوید: حزب مودی معتقد است که از اتخاذ موضعی حامی فلسطین، سودی نخواهد برد. در عوض، مودی تلاش کرده است حمله به رژیم صهیونیستی را به آنچه “عصر تروریسم و افراط‌گرایی اسلامی” می‌نامد پیوند بزند تا توجیهی علیه مسلمانان ایجاد کند. توجیهی که به‌واسطه آن می‌توان هر اقدامی را مشروع جلوه داد.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما