به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ «داریالیزا آویلا شوالیه» فعال مسلمان در انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ موفق شد کرسی حوزه انتخابیه سیزدهم نیویورک در مجلس نمایندگان آمریکا را به دست آورد. پیروزی که نقطه اوج صعود سیاسی چشمگیر اوست، مسیری که از اعتراضات دانشجویی و جنبش‌های حقوق‌مدنی آغاز شد و به کنار زدن یکی از چهره‌های برجسته حزب دموکرات در شهر نیویورک انجامید.
براساس گزارش شبکه الجزیره، شوالیه در رقابت با «جغومو ویلیامز» نامزد جمهوری‌خواه به پیروزی رسید. این در حالی است که شوالیه چند ماه پیش نیز با شکست «آدریانو اسپایات» نماینده باسابقه دموکرات و رئیس فراکسیون نمایندگان دارای تبار لاتین‌تبار در مجلس نمایندگان در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات شگفتی‌ساز شده بود.
اهمیت صعود سیاسی شوالیه تنها به هویت دینی او محدود نمی‌شود، بلکه در تجربه او، سه جریان سیاسی با یکدیگر تلاقی پیدا کرده‌اند. جنبش عدالت اجتماعی که فعالیت خود را در بستر آن آغاز کرد، سوسیالیسم دموکراتیک که به آن باور دارد و جنبش حامی فلسطین که از دوران تحصیل در دانشگاه کلمبیا در آن مشارکت داشته است.
این جریان‌ها در کارزار انتخاباتی او به یکدیگر پیوند خوردند. کارزاری که از حمایت «زهران ممدانی» شهردار نیویورک، برخوردار بود و توانست یکی از برجسته‌ترین نمایندگان ساختار سنتی حزب دموکرات در این شهر را شکست دهد.
از خانواده‌ای فقیر با ریشه دومینیکنی تا دانشگاه کلمبیا
شوالیه در سال ۱۹۹۳ میلادی در ایالت فلوریدا و در خانواده‌ای با والدین مهاجر از جمهوری دومینیکن متولد شد. او دوران کودکی خود را میان آمریکا، جمهوری دومینیکن و ونزوئلا گذراند. خانواده‌اش با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کردند و مادرش که در حوزه خدمات اجتماعی فعالیت داشت، بخش عمده مسئولیت تربیت او را بر عهده گرفته بود، در حالی که پدرش راننده کامیون بود.
شوالیه در مصاحبه‌ای با مجله «ونیتی‌فر» خاطره‌ای از دوران کودکی خود را بازگو کرده است. زمانی که مادرش از او خواسته بود داخل خودرو به دنبال سکه بگردد تا بتوانند هزینه سوخت موردنیاز برای رفتن به مدرسه را تأمین کنند. به گفته او، یکی از کارکنان جایگاه سوخت متوجه شد که آن‌ها توان پرداخت هزینه را ندارند و در ازای یک دلاری که این دختر جمع‌آوری کرده بود، پنج دلار سوخت در اختیارشان گذاشت.
شوالیه این خاطره را یکی از لحظاتی می‌داند که در آن برای نخستین بار به تفاوت‌های طبقاتی پی برد.
او در سال ۲۰۱۲ میلادی برای تحصیل در دانشگاه کلمبیا به نیویورک رفت و مدرک کارشناسی خود را در رشته مطالعات خاورمیانه دریافت کرد. در همین دوران، به فعالیت در تشکل‌های دانشجویی مخالف خشونت جنسی، نژادپرستی و سیاست‌های رژیم صهیونیستی در قبال فلسطینیان روی آورد.
او بعدها با سازمان «خانواده‌ها برای آزادی» همکاری کرد، سازمانی که از مهاجران در معرض اخراج دفاع می‌کند. شوالیه در تلاش‌های حقوقی برای آزادی بازداشت‌شدگان اداره مهاجرت آمریکا مشارکت داشت و سپس به‌عنوان پژوهشگر و بازرس در دفتر دفاع حقوقی از متهمان در محله «هارلم» مشغول به کار شد.
شوالیه از سال ۲۰۱۹ میلادی، تحصیل در مقطع دکتری جامعه‌شناسی را در دانشگاه سیتی نیویورک آغاز کرد. موضوع پژوهش او رابطه میان نظام عدالت کیفری و اخراج مهاجران سیاه‌پوست با تبار لاتین‌تبار است. او همچنین سابقه تدریس دانشگاهی دارد و به اتحادیه کارگران خودروسازی متحد پیوسته است.
چگونه مسلمان شد؟
شوالیه در خانواده‌ای مسلمان بزرگ نشده است، بیشتر اعضای خانواده او پیرو مسیحیت کاتولیک هستند. هرچند خودش تأکید می‌کند که تربیت دینی سخت‌گیرانه‌ای نداشته است. با این حال، تجربه فعالیت در جنبش‌های حقوق‌مدنی و دوستی با فعالان مسلمان، مسیر متفاوتی را پیش روی او برای شناخت دین قرار داد.
او در مصاحبه‌ای مفصل با پایگاه خبری «سیتی اند استیت نیویورک» روایت کرده است که در ماه رمضان سال ۲۰۱۹ یا ۲۰۲۰ میلادی از روی کنجکاوی تصمیم گرفت روزه‌داری را امتحان کند. او این تجربه را در سال بعد نیز تکرار کرد و چندین سال به روزه‌داری در ماه رمضان ادامه داد، بی‌آنکه رسماً مسلمان شدن خود را اعلام کرده باشد.
شوالیه به یاد می‌آورد که در چهارمین سال روزه‌داری، یکی از دوستان مسلمانش از او پرسید چرا با وجود استمرار در انجام این فریضه، هنوز تصمیم به پذیرش اسلام نگرفته است. به گفته او، همین پرسش باعث شد با خودش صادق باشد و بپذیرد که واقعاً می‌خواهد مسلمان شود.
چند روز بعد، او در جلسه‌ای برای مطالعه قرآن شرکت کرد. در این جلسه، امام جماعت درباره دو صفت الهی رحمت و مغفرت و امکان بازگشت به سوی خداوند هنگام احساس تردید سخن گفت. شوالیه می‌گوید هنگام شنیدن این سخنان گریه کرد، زیرا احساس می‌کرد آرامشی را که در جست‌وجوی آن بود، یافته است.
تجربه فلسطین و تأثیر آن بر مسیر دینی
مسیر دینی شوالیه با تجربه حضور او در سرزمین‌های فلسطینی نیز پیوند دارد. او در تابستان سال ۲۰۱۴ میلادی، زمانی که ۲۰ سال داشت، حدود دو ماه را در شهر «نابلس: در کرانه باختری گذراند و در آنجا به کودکان فلسطینی، زبان انگلیسی آموزش داد.
او می‌گوید پس از بازگشت از این سفر، نگاهش به قدرت، خشونت و عدالت تغییر کرده بود. زیرا محدودیت‌های تحمیل‌شده بر زندگی روزمره فلسطینیان را از نزدیک دیده بود. اندکی پس از بازگشت او نیز جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه آغاز شد.
این تجربه شوالیه را به مشارکت در جنبش «دانشجویان برای عدالت در فلسطین» در دانشگاه کلمبیا سوق داد. او همچنین در تلاش‌ها برای اعمال فشار بر دانشگاه با هدف خارج کردن سرمایه‌گذاری‌های آن از شرکت‌های مرتبط با رژیم صهیونیستی، مشارکت کرد.
به این ترتیب، شوالیه داستان مسلمان شدن خود را تجربه‌ای معنوی و شخصی معرفی می‌کند که با فعالیت‌های اجتماعی‌اش درهم‌تنیده شده است و صرفاً تغییر دین و اعتقادی جدا از مسیر فکری و سیاسی او نمی‌باشد.
سوسیالیسم از نگاه شوالیه چیست؟
شوالیه خود را یک سوسیالیست دموکرات می‌داند و عضو شاخه نیویورک سازمان «سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا» است. سازمانی که از انتخاب زهران ممدانی به‌عنوان شهردار نیویورک حمایت کرد و چهره‌های سیاسی برجسته‌ای همچون «الکساندریا اوکاسیو کورتز» و «رشیده طلیب» از نمایندگان کنگره آمریکا نیز در آن عضویت دارند.
شوالیه در برابر رویکرد جمهوری‌خواهان که واژه «سوسیالیسم» را مترادف کمونیسم یا کنترل کامل دولت بر اقتصاد به کار می‌برند، تعریفی متفاوت ارائه می‌کند. دیدگاه او بر بازتوزیع ثروت، گسترش خدمات عمومی و تقویت نقش کارگران در تعیین سیاست‌های اقتصادی متمرکز است.
او در آخرین مصاحبه خود با مجله «ونیتی‌فر» توضیح داد که سازمان سوسیالیست‌های دموکرات یک حزب سیاسی مستقل نیست، بلکه تشکلی مبتنی بر عضویت و فعالیت اجتماعی است. شوالیه تأکید کرد که خودش عضو حزب دموکرات است و با نام این حزب در انتخابات شرکت می‌کند؛ هرچند در داخل سازمان سوسیالیستی نیز اختلاف دیدگاه‌های فکری وجود دارد.
او همچنین گفت که با تمام مواضع این سازمان در سطح ملی از جمله برخی پیشنهادها برای لغو سمت ریاست‌جمهوری آمریکا، موافق نیست.
اولویت‌های اقتصادی و اجتماعی
شوالیه تأمین مراقبت‌های بهداشتی همگانی، افزایش سرمایه‌گذاری در مسکن عمومی، مقابله با فقر کودکان و محدود کردن نفوذ شرکت‌های بزرگ و تأمین‌کنندگان مالی کارزارهای سیاسی را در صدر برنامه‌های خود قرار داده است.
او در مصاحبه با روزنامه اسپانیایی «ال‌پائیس»، تأمین اجتماعی و برنامه بیمه درمانی دولتی «مدیکر» را دو نمونه از سیاست‌های اجتماعی دانست که محبوبیت خود را در آمریکا اثبات کرده‌اند.
شوالیه در برخی موضوعات دیگر مواضع رادیکال‌تری دارد. او از جمله خواستار انحلال اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) است و در بلندمدت از جایگزینی نظام زندان‌ها با الگویی دفاع می‌کند که پیشگیری از جرم و رسیدگی به ریشه‌های اجتماعی آن را در اولویت قرار دهد. وی اذعان دارد که تحقق چنین اهدافی به تحولات سیاسی و اجتماعی بلندمدت نیاز دارد.
از اعتراض برای غزه تا پیروزی در انتخابات کنگره
نام شوالیه در جریان اعتراضات حامی فلسطین که در بهار سال ۲۰۲۴ میلادی در دانشگاه کلمبیا برگزار شد، بیش از گذشته مطرح شد. او به‌عنوان فارغ‌التحصیل این دانشگاه در سازمان‌دهی تحصن دانشجویان مشارکت داشت و از جمله فعالانی بود که در جریان درگیری‌های مرتبط با اعتراضات بازداشت شدند.
نام او همچنین با «محمود خلیل» فعال فلسطینی و از چهره‌های برجسته جنبش دانشجویی، گره خورد. کسی که در ماه مارس سال ۲۰۲۵ میلادی از سوی مقام‌های مهاجرتی آمریکا بازداشت شد. شوالیه در کارزارهای مطالبه آزادی خلیل مشارکت کرد و نحوه برخورد دولت ترامپ با دانشجویان و فعالان حامی فلسطین را مورد انتقاد قرار داد.
این فعالیت‌ها به یکی از محورهای اصلی کارزار انتخاباتی شوالیه تبدیل شد. او در جریان رقابت‌های انتخاباتی، ادامه کمک‌های نظامی آمریکا به رژیم صهیونیستی را مورد انتقاد قرار داد و خواستار اختصاص منابع فدرال به مدارس، مسکن و خدمات درمانی شد. شعار انتخاباتی او نیز بر پیوند میان هزینه‌کرد برای کودکان و هزینه‌کرد برای جنگ‌ها تأکید داشت.
شوالیه در مصاحبه با «ونیتی‌فر» از مشارکت خود در تظاهرات حامی فلسطین در هشتم اکتبر سال ۲۰۲۳ میلادی، دفاع کرد. او گفت که اعتراضش متوجه سیاست آمریکا در حمایت و تسلیح رژیم صهیونیستی بوده و در آن زمان نگران بود که شمار زیادی از غیرنظامیان فلسطینی قربانی شوند.
چگونه یکی از قدرتمندترین نمایندگان نیویورک را کنار زد؟
شوالیه در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در برابر «آدریانو اسپایات» ۷۱ ساله قرار گرفت. نماینده‌ای که حدود ۱۰ سال حوزه انتخابیه سیزدهم شهر نیویورک را در اختیار داشت و ریاست فراکسیون نمایندگان دارای تبار لاتین‌تبار در مجلس نمایندگان را بر عهده گرفته بود.
اسپایات از شبکه گسترده‌ای از روابط سیاسی و اتحادیه‌ای برخوردار بود و حمایت تأمین‌کنندگان مالی سنتی حزب دموکرات را نیز پشت سر خود داشت. با این حال، رقیب جوان او، کارزارش را بر موضوع کاهش قدرت خرید و دشواری تأمین هزینه‌های زندگی متمرکز کرد و روابط اسپایات با بخش املاک و گروه‌های لابی حامی رژیم صهیونیستی را مورد انتقاد قرار داد.
بر اساس تحقیقی که پایگاه خبری «سیتی اند استیت» منتشر کرد، اسپایات از حمایت کمک‌کنندگان مالی مرتبط با کمیته روابط عمومی آمریکا و رژیم صهیونیستی(آیپک) برخوردار بود و از هزینه‌کرد چند میلیون دلاری کمیته‌های سیاسی مستقل نیز بهره برد.
در مقابل، شوالیه نیز از هزینه‌کرد مستقل به نفع خود بهره‌مند شد. به‌ویژه از سوی سازمان «دموکرات‌های عدالت» که پیش‌تر در صعود سیاسی اوکاسیو کورتز نقش داشت.
یکی از نقاط عطف کارزار شوالیه، اعلام حمایت ممدانی از او بود. این در حالی بود که شهردار نیویورک پیش‌تر روابط سیاسی نزدیکی با اسپایات داشت.
شوالیه همچنین از شبکه داوطلبانی بهره برد که در جریان کارزار انتخاباتی ممدانی شکل گرفته بود. وی گفت که کارزار انتخاباتی‌اش و ائتلاف سازمان‌های حامی او برای ارتباط مستقیم با رأی‌دهندگان، درهای بیش از ۱۵۵ هزار خانه را کوبیده‌اند.
از جنجال‌های سیاسی تا حملات نژادپرستانه
کارزار انتخاباتی شوالیه خالی از حاشیه نبود. مخالفان او پست‌های قدیمی‌اش در شبکه‌های اجتماعی را بازنشر کردند که در آن‌ها از عبارات توهین‌آمیز علیه برخی چهره‌های حزب دموکرات از جمله «کامالا هریس» و «جو بایدن» استفاده کرده بود. آن‌ها همچنین اظهارات پیشین او درباره لزوم لغو زندان‌ها، پلیس و مرزها را برجسته کردند.
شوالیه بابت یکی از پست‌های توهین‌آمیز خود درباره هریس عذرخواهی کرد و گفت که زبان سیاسی‌اش در طول سال‌ها تغییر کرده است، اما از مواضع خود در دفاع از حقوق مهاجران و فلسطینیان یا حمایت از سوسیالیسم دموکراتیک عقب‌نشینی نکرد.
در مقابل، او با حملاتی علیه هویت نژادی و دینی خود نیز روبه‌رو شد. یکی از مشاوران پیشین اسپایات، شوالیه و ممدانی را متهم کرد که در پی تغییر ترکیب جمعیتی محله «واشنگتن هایتس» و جایگزین کردن ساکنان دومینیکنی با مهاجران اهل هائیتی و مسلمانان هستند.
اسپایات، این اظهارات را محکوم کرد و شوالیه نیز آن‌ها را بخشی از کارزاری نژادپرستانه و اسلام‌ستیزانه دانست.
به این ترتیب، شوالیه صرفاً نماینده‌ای تازه به جمع مسلمانان کنگره آمریکا اضافه نمی‌کند. بلکه نمونه‌ای از مسیری سیاسی است که در آن اسلام به‌عنوان هویت دینی، سوسیالیسم دموکراتیک به‌عنوان رویکرد اقتصادی و همبستگی با فلسطین به‌عنوان یکی از محورهای اصلی فعالیت عمومی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما