به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ فضای شهر رشت این روزها، هم‌گام با تقویم حزن‌انگیز فاطمی، رنگ‌وبوی دیگری به خود گرفته است. در روزهایی که کوچه‌ها و خیابان‌ها سیاه‌پوشِ سوگ بانوی دو عالم، حضرت فاطمه زهرا (س) هستند، دستان نیازمند به کرمِ خادمیاران و یاوران رضوی بار دیگر بهانه‌ای برای اتصال به ملکوت پیدا کردند. این بار، محفل عهد هفتگی با امام مهربانی‌ها، حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع)، میزبان برکت و نوری از جنس دفاع مقدس بود؛ گوهرِ گران‌بها و گمنامی که از عملیات غرورآفرین والفجر چذابه به آغوش امت بازگشته است.
چهارشنبه، بیستم آبان‌ماه ۱۴۰۵، تقویمِ دلدادگی خادمیاران رضوی شهرستان رشت ورق خورد تا یکی از به‌یادماندنی‌ترین اجتماع‌های معنوی خود را رقم بزند. محل قرار، مسجد امام حسین (ع) رشت بود؛ مسجدی که این بار بیش از همیشه به نور اهل‌بیت (ع) و عطرِ خاطره‌انگیز شهدا روشن شده بود. خادمیاران با همان لباس‌های یک‌دست خادمی و دل‌های شکسته، از گوشه‌وکنار شهر گرد هم آمدند تا ساعاتی را به دور از هیاهوی دنیا، در حصار امن یاد خدا و اولیای او آرام گیرند.
هنوز دقایقی از آغاز مراسم نگذشته بود که بوی اسپند و گلاب، فضای شبستان مسجد را پر کرد. ناگهان همهمه‌ای پر از احترام و بغض در میان جمعیت پیچید؛ پیکر مطهر و منور شهید گمنام دفاع مقدس، بر روی دستان پر از ارادتِ خادمیاران عاشق وارد مسجد شد. بر روی پیکر مطهر، پرچم سه‌رنگ جمهوری اسلامی ایران و گل‌های پرپرشده چشم‌نوازی می‌کرد و نام مبارک «شهید گمنام - والفجر۶ چیلات» بر بدنه تابوت، گواهی بر غربت و حماسه‌آفرینیِ این مجاهد فی‌سبیل‌الله بود.
ورود پیکر مطهر، فضا را یک‌باره آسمانی کرد. خادمیاران و یاوران رضوی شهرستان رشت که برای تجدید عهد و پیمان با امام رئوف (ع) گرد هم آمده بودند، به احترام مقام والای این شهید عزیز از جا برخاستند. دست‌ها بر سینه گذاشته شد و سلامی از عمق جان به ساحت مقدس شهید و حضرت رضا (ع) تقدیم گردید تا فضای مسجد آکنده از عطر ولایت و شهادت شود.
این محفل معنوی، فرصتی مغتنم بود تا دل‌ها در فضایی مملو از شور حسینی و فاطمی، صیقلی دوباره یابند. خادمیاران رضوی در کنار پیکر مطهر این شهید والامقام، به سوگواری در رثای بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (س) پرداختند و نوای «یا زهرا (س)» و «یا رضا (ع)» با اشک‌ها و زمزمه‌های حاضران درهم آمیخت. سر خم کردن خادمیاران بر پیکر شهید و بوسه زدن بر تابوت منور، حال‌وهوایی کربلایی به مسجد بخشیده بود.
حضور این شهید گمنام، معنای عمیق‌تری به آیین عهد هفتگی بخشید. خادمیاران در این محفل معنوی، ضمن تجدید میثاق با آرمان‌های والای اهل‌بیت (ع)، با شهدای سرافراز هشت سال دفاع مقدس نیز بیعت کردند که راه خدمت به خلق و ترویج فرهنگ رضوی را با همان روحیه ایثار و اخلاص ادامه خواهند داد. حضور پرشور مادران و بانوان رشتی در کنار پیکر شهید، زانو زدن بر گرداگرد پیکر منور و درد دل‌های صمیمانه‌شان با این فرزندِ زهرای مرضیه (س)، از جلوه‌های بی‌نظیر این مراسم بود.
در بخش دیگری از این مراسم، خادمیاران در صفوفی منظم و دست‌برسینه، رو به آستان منور رضوی ایستادند. با چشمانی اشک‌بار دست به دعا برداشتند و بار دیگر با امام مهربانی‌ها عهد بستند که در سنگر خدمت‌رسانی به نیازمندان و زائران آن حضرت، ثابت‌قدم بمانند. حضور این شهید گمنام در میان خادمیاران رضوی رشت، پیوندی عمیق میان فرهنگ رضوی و فرهنگ ایثار و شهادت ایجاد کرد.
برگزاری این مراسم در ایام سوگواری شهادت حضرت زهرا (س)، تجلی‌گر بصیرت و ولایت‌مداری مردم شهیدپرور رشت بود. مسجد امام حسین (ع) در آن شب، مأمنی برای دل‌های خسته‌ای بود که پناهی جز اهل‌بیت (ع) نمی‌جستند و حضور پیکر مطهر شهید، همچون شمعی فروزان، پروانه‌های مشتاقِ خادمیار را به گرد خود جمع کرده بود.
پایان‌بخش این مراسم معنوی، اقامه عزای فاطمی، قرائت دسته جمعی و طنین‌انداز شدن نوای صلوات خاصه حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع) در فضای شبستان مسجد بود. خادمیاران رضوی در حالی مسجد را ترک می‌کردند که عطر حضور شهید گمنام، توشه‌ی دل‌هایشان شده بود تا در طول هفته، با انرژی و انگیزه‌ای مضاعف در مسیر خدمت به محرومان و نشر معارف رضوی گام بردارند.
--------------------------------
پایان پیام/344
نظر شما