به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ از فارس، حجتالاسلام والمسلمین حبیب محمدزاده دهبزرگی، روحانی پرتلاش و مفسر قرآن، بیش از سه دهه است که در مسیر تعلیم، تفسیر و تبلیغ کلام وحی گام برمیدارد وی که از نوجوانی وارد حوزه علمیه شد، همواره قرآن را محور زندگی علمی و معنوی خود قرار داده و امروز نیز در قامت یک معلم، مفسر و استخارهگر، همچنان در خدمت مردم و معارف الهی است.
در این گفتوگوی صمیمی، از راز پیوند عمیقش با قرآن، تجربههای تبلیغی، و جایگاه استخاره در زندگی مؤمنانه میگوید.
آغاز راه؛ از حوزه تا جبهه، از جبهه تا کلاس قرآن
بسمالله الرحمن الرحیم. سپاسگزارم از اینکه درباره قرآن پرسیدید. ما حدیثی داریم که میفرماید: فضلُ القرآنِ علی سائرِ الکلام، کفضلِ اللهِ علی خلقه. یعنی همانطور که خداوند بر همه مخلوقاتش برتری دارد، قرآن نیز بر همه سخنان و کتابها برتری دارد. چرا که قرآن، کلام خداست و کلام خدا فصلالخطاب است.
حجتالاسلام محمدزاده دهبزرگی، با نگاهی عمیق به جایگاه قرآن، از نخستین جرقههای علاقهاش به این کتاب آسمانی میگوید: سال ۱۳۶۲، در دوازدهسالگی وارد حوزه علمیه آیتالله دستغیب شدم. مدتی بعد، به جبهه رفتم و پس از مجروحیت، مسیر طلبگی را ادامه دادم. از همان ابتدا، علاقهام به قرآن باعث شد که تدریس آن را در حوزه و مدارس آموزش و پرورش آغاز کنم، رشته دانشگاهیام الهیات بود، اما در حقیقت، از همان ابتدا قرآن را محور کارم قرار دادم.
قرآن؛ محور حوزهای متفاوت
وی معتقد است که حوزهای که با محوریت قرآن شکل بگیرد، مزیتی بیبدیل دارد: در حوزههای علمیه، معمولاً کلیات علوم دینی تدریس میشود، اما اگر محور آموزش، قرآن باشد، طلبه به عمق معارف الهی دست مییابد.
قرآن، مادر همه علوم است
هر علمی که در حوزه یا دانشگاه تدریس میشود، ریشهاش در قرآن است. اگر طلبهای با مبانی قرآنی آشنا شود، میتواند در برابر اساتید دانشگاهی نیز با قدرت علمی حاضر شود.
او ادامه میدهد: تفسیر آیات الهی، کاری است دقیق و عمیق که نیازمند فهم مبانی، انس با آیات و آشنایی با روشهای علمی و معنوی است. هر کسی که فهم قرآن را به دست بیاورد، عالم است؛ نه فقط در لباس روحانیت، بلکه هر انسانی که با قرآن انس بگیرد، میتواند به مقام علم و معرفت برسد.
استخاره؛ مشورت با خداوند، نه جایگزین عقل
یکی از عرصههای پررنگ فعالیت حجتالاسلام محمدزاده، استخاره با قرآن است وی در اینباره میگوید: بیش از سی سال است که به استخاره با قرآن مشغولم. اما استخاره، صرفاً گشودن کتاب نیست. کسی که استخاره میگیرد، باید ابتدا و انتهای آیه را بداند، معنای لفظی و معنوی آن را بشناسد، و با مبانی تفسیر آشنا باشد.
استخاره، نوعی فهم از قرآن است؛ نه فالگیری
وی با تأکید بر مسئولیت سنگین استخارهگر میافزاید: گاهی در مسیر خانه، در سفر، یا حتی در حرم، مردم تماس میگیرند یا حضوری مراجعه میکنند. من همیشه سعی کردهام در خدمت قرآن باشم. یکی از عادتهای همیشگیام، با وضو بودن در طول روز است؛ این را برای خودم شرط کردهام، چون معتقدم استخارهگیر باید در طهارت ظاهری و باطنی باشد.
تبلیغ؛ رسالتی فراتر از سخنرانی
در بخش پایانی گفتوگو، از وی درباره تبلیغ دینی میپرسیم پاسخ میدهد: تبلیغ، تنها نقل آیات نیست، مبلغ باید عالم به موضوع تبلیغ خود باشد. اگر طلبهای بخواهد وارد این عرصه شود، باید ادبیات تبلیغ را بداند و در کنار آن، از درسهای حوزوی بهرهمند باشد.
تبلیغ، انتقال مؤثر پیام الهی است
با رعایت شأن مخاطب، با زبان روز، و با فهم عمیق. وی ادامه میدهد: تبلیغ، رسالتی است که نیاز به علم، آگاهی و شناخت دقیق دارد. مبلغ باید بداند چه میگوید، چرا میگوید، و چگونه میگوید. اگر این سه را بداند، تبلیغش اثرگذار خواهد بود.
سخن آخر؛ قرآن، راهی برای همه
حجتالاسلام محمدزاده دهبزرگی، در پایان گفتوگو، بار دیگر به قرآن بازمیگردد: قرآن، کتابی است برای همه. هر کسی، در هر جایگاهی، اگر با قرآن انس بگیرد، راه را پیدا میکند. این کتاب، دریای علم و هدایت است. فقط باید تشنه بود، باید با وضو وارد شد، و باید با دل خواند.
نظر شما