به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در بخشهای قبلی این نوشتار، «تاکید بر عهدشکنی دشمنان» بهعنوان یکی از اصول بنیادین مقاومت از دیدگاه قرآن کریم مورد بررسی قرار گرفت. در این قسمت، موضوع «ارهاب» به معنای «ایجاد ترس در دل دشمن» بهعنوان یکی دیگر از اصول مقاومت درقرآن کریم مورد بررسی قرار می گیرد.
در اندیشه قرآنی، ایجاد «ارهاب» و گسترش ترس در دل دشمن، مقدم بر «انجام حرب» با دشمن است.
به بیان دیگر، نمایاندن قدرت به دشمن برای ایجاد ترس در او با هر نوع «اقدام نظامی» مانند تولیدات تجهیزات شاخص نظامی مثلا موشکهای پرتوان و قدرتمند یا «اقدام سیاسی» مانند ایجاد شبکهای از نیروهای متحد در سرزمینهای مختلف شبیه آنچه بهعنوان «نیروهای مقاومت» در منطقه شناخته میشوند یا «اقدامات رسانهای یا ترویجی» مانند استفاده از فضاهای مختلف تبلیغی، رسانهای یا مجازی میتواند نمونهای از ایجاد «ارهاب» باشد.
در ابعاد «بینالمللی» نیز امضای تفاهمنامههای همکاری با سازمانهای مختلف و کشورهای متنوع با هدف توسعه قدرت میتواند نمونهای از این اقدامات باشد.
بهشکل کلی هر نوع اقدام سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، بینالمللی و نظامی که منجر به ایجاد قدرت در نظام اسلامی و ایجاد ترس در دل دشمنان باشد میتوانند مصداقی از اجرای این دستور قرآنی در ایجاد و توسعه فرهنگ مقاومت باشد.
یکی از معروف ترین آیات قرآن درباره این موضوع، آیه ۶۰ سوره مبارکه «مائده» است. در آین آیه خداوند بهعنوان دستوری به مسلمانان میفرماید: «و أَعدُوا لَهُم مَا اسْتَطَعْتُم من قُوَة و من رباط الخیر ترهبون به عدوالله و عدوکمْ». در این عبارت لفظ «اَعدَّوا، بهمعنای آمادهسازی» با عبارت «لهم» آمده است. اگر حرف «لام» در این عبارت بهمعنای «ملازمت» در نظر گرفته باشد، یعنی تا موقعی که دشمن وجود دارد، این «آمادهسازی» باید انجام شود.
از سویی دیگر در این آیه از عبارت «لهم؛ برای آنان» استفاده شده، در حالی که با توجه به مضمون نظامی آیه باید از عبارت «علیهم، علیه آنان» استفاده میشد. تفاوت معنایی در دو لفظ نیز به خوبی نشان میدهد که در دیدگاه قرآنی، آمادهسازی در ابعاد مختلف خود، بیشتر از هر چیز، «برای دشمنان» است؛ یعنی دشمنان با دیدن این توان، تصور هرگونه تهاجم را از خود دور کنند و این یکی از نکات برجسته در ماهیت دفاعی اسلام است که تفاوت آن با ماهیت تهاجمی آن بینیاز از هر توضیحی است.
حال اگر در این آیه با عبارت «علیهم؛ علیه آنان» استفاده میشد، هرگونه آمادهسازی بهمعنای زمینهسازی برای اقدام حتمی و قطعی در حال و آینده معنا میشد و بدون شک دشمنان نیز با یقین به اینکه همه این آمادهسازیها، مقدمهای بر نبردی حتمی خواهد بود، بهگونهای دیگر برنامهریزی میکردند و اصالت «جنگ» جایگاه خود را به اصالت «دفاع» میداد و این برخلاف اندیشه قرآنی بود که اصالت در «صلح » و «دفاع» است.
در بخش بعدی این نوشته، ابعاد دیگر فرهنگ مقاومت شیعی بررسی میشود.
سید علیاصغر حسینی/ ابنا
___
پایان پیام
نظر شما