به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ استان شیعهنشین بامیان در مرکز افغانستان، با وجود داشتن کوههای فراوان و دهها منابع طبیعی و معادن زیرزمینی، طی دو دهه اخیر یکی از محرومترین استانهای آن کشور شمرده میشود. از این روی شهروندان آن، شامل جوانان تحصیلکرده، به دلیل مشکلات اقتصادی، یا برای کار به پایتخت میروند و یا با قبول خطرات مرگبار، به کشورهای دیگر مهاجرت میکنند.
موضوع معادن استان بامیان از آن جهت اهمیت پیدا کرده که حکومت سرپرست افغانستان پس از روی کار آمدن در سال ۲۰۲۱ میلادی، برای تامین هزینههای دولت، بیشترین تلاش را برای استخراج معادن و افزایش منابع مالی انجام داد؛ در حالیکه بامیان دهها معدن دارد اما بخش عمده این معادن از بهرهبرداری و رفع نیازهای مردمی، به فراموشی سپرده شده است.
بر اساس یافتههایی که از سوی رسانههای افغانستان منتشرشده، وزارت معادن و نفت افغانستان، قرارداد حدود ۶۵۰ معدن را با شرکتهای خصوصی داخلی و خارجی به امضا رسانده که ارزش این قراردادها به بیش از ۱۰ میلیارد دلار میرسد.
بر اساس بررسیهای میدانی که سال ۱۳۹۸ از استان بامیان صورت گرفت، حدود ۱۵ معدن فعال شناسایی و ثبت شده بود که مهمترین این معادن: سربوروی، آهن، زغال سنگ و طلا است.
قرارداد پنج ساله استخراج پنج معدن سربوروی در ماه دوم سال ۱۴۰۲ میان وزارت معادن حکومت سرپرست افغانستان و تعدادی از شرکتهای داخلی به امضا رسید. این معادن در منطقه «گندهکوتل» در شهرستان یکهولنگ (شماره ۱) قرار دارد که اطراف آن را زمینهای غیر آبی احاطه کرده است.
بر اساس قراردادیکه صورت گرفته، بخش عمده از عایدات این معادن در استانهای میدان وردک، قندهار و ارزگان در جنوب افغانستان در راستای جادهسازی و بازسازی خط آهن خواف – هرات به مصرف میرسد. هرچند مشخص نیست که کارگران این معادن از استان بامیان استخدام شدهاند یا از استانهای دیگر به کار گرفته شدهاند؛ اما آنچه گزارشها نشان میدهد، در زمینه اشتغالزایی و بهبود سفرههای مردم این استان شیعهنشین تغییری به وجود نیامده است.
علاوه بر معادن، بامیان به دلیل دارا بودن مناظر طبیعی و اماکن باستانی، سالانه عواید زیادی از صنعت توریسم و گردشگری داخلی و بینالمللی به دست میآورد؛ اما مردم بامیان از فقر و بیکاری گسترده رنج میبرند و در عین حال، هیچگونه هزینهای در راستای توسعه شهری و ساختوساز آن صورت نگرفته است.
برخی از شهروندان استان بامیان میگویند که در حال حاضر نه از راه و جاده مناسب برخوردارند و نه پروژههای مفید برای ارایه خدمات درمانی، اجتماعی و اقتصادی در این استان اجرا میشود.
مشتاق جلالی، یکی از شهروندان بامیان به خبرنگار ابنا گفت: «معادن و منابع طبیعی، اساس و بنیاد یک جامعه اقتصادمحور است و درک این موضوع، برای حکومتها سخت نیست، به شرطیکه بدون تبعیض و بر اساس توسعه متوازن در مناطق مختلف اجرا کند تا وضعیت مردم بهبود پیدا کند. این موضوع برای مردم بامیان که از ناحیه فقر و بحران اقتصادی رنج میبرند، خیلی مهم و حیاتی است.»
او اظهار داشت که امارت اسلامی در برخی ولایتها/استانها زمینه اشتغالزایی را فراهم کردهاند؛ کارهایی از قبیل ساخت و بهرهبرداری از بازارهای کوچک که طبعا در بهبود وضعیت اقتصادی مردم کمک میکند، این روش برای بامیان نیز بسیار ضروری و لازم است.
مشتاق جلالی نحوه رفتار و حل مشکلات مردمی از سوی حکومت محلی امارت اسلامی را خوب توصیف کرد و گفت که در کنار آن، طرحهای اقتصادی و راهکارهاییکه امید برای جوانان بامیان خلق کند، نیاز است تا هرچه سریعتر و بدون اتلاف وقت، در دست گرفته شود.
این شهروند استان بامیان همچنین تاکید ورزید که مردم این استان، در هر سطحی، آماده همکاری با حکومت محلی هستند.
در همین حال، خانم نادره حسینی یکی از فعالان صنایع دستی و مغازهدار در بازار بامیان میگوید که قدرت خرید مردم به دلیل مشکلات اقتصادی و بیکاری به شدت افت کرده و بسیاری از کاسبان نیز فعالیتهایشان متوقف شده است.
این مغازهدار میگوید، در حالیکه توان خرید مردم کاهش یافته، اما جمعآوری مالیات سنگین از کاسبان بازار صورت میگیرد که این امر کسبوکار اندکی که وجود دارد را هم آسیب میزند.
.................
پایان پیام/
نظر شما