به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ صدای وز وز پهپادهای شناسایی اسرائیل در آسمان بیروت و حومه جنوبی آن و همچنین طول مسیرهای منتهی به منطقه بقاع و منطقه جنوب لبنان آرام نمیگیرد. با این حال، چیزی که به نظر میرسد نقض مکرر حاکمیت لبنان باشد، توسط محافل نظامی در تلآویو از زاویهای جدیتر بررسی میشود. از دیدگاه این محافل نظامی، پروازهای کمارتفاع و فشرده نه فقط نمایش قدرت، بلکه بزرگترین عملیات زنده برای تغذیه الگوریتمهای هوش مصنوعی و ایجاد یک بانک اهداف بهروز است.
براساس گزارش روزنامه الاخبار لبنان، این بررسی هوایی در فرهنگ نظامی اسرائیل تنها اقدامی دفاعی نیست، بلکه آغاز بیصدای آتش محسوب میشود. هنگامی که دادههای جمعآوریشده از اطلاعات امنیتی به پروندههای آماده بمباران تبدیل میشوند، شمارش معکوس برای یک دور جنگ جدید عملاً آغاز شده و منتظر تصمیم سیاسی است.
پروازهای متراکم و تحریکآمیز پهپادهای اسرائیل تصادفی یا ادامه نبرد بهصورت پراکنده نیست؛ بلکه در حقیقت فرار تاکتیکی از شکست زمینی است که هنوز سایه آن بر ستاد کل ارتش اسرائیل سنگینی میکند. نبردهای جنگ ۲۰۲۴ لبنان نشان داد که ارتش اسرائیل، با وجود برتری فناورانه گسترده، هنوز گرفتار عقده وینوگراد است و همان اشتباهات جنگ ۲۰۰۶ لبنان با نخستین برخورد زمینی مستقیم با مقاومت، دوباره تکرار شد.
«یوسی یهوشع» خبرنگار نظامی روزنامه «یدیعوت آحرونوت»، وضعیت سردرگمی و از دست رفتن انضباط را که لشکرهای نخبه مانند «گولانی» و «ایگوز» در تلاشهای نفوذ زمینی به خاک لبنان تجربه کردند، مستند کرده و اشاره نموده است که نیروها ترجیح میدهند عقبنشینی کنند و از دامهای مرگ و کمینهای فاصله صفر اجتناب کنند؛ چیزی که سربازان آن را صریحاً با جمله ما خودکشی نمیکنیم، خلاصه کردهاند.
این ضعف زمینی با آنچه مراکز پژوهشی اسرائیلی، کورشدن اطلاعات میدانی مینامند همراه بوده است. بر اساس تحلیلهای متعدد کارشناسان نظامی اسرائیل، ارتش اسرائیل بانک اهداف انسانی خود را در هفتههای ابتدایی جنگ مصرف کرده است. با غیاب رهبران سنتی مقاومت و ظهور رهبران میدانی جدید که در سوابق سازمان اطلاعات ارتش اسرائیل(آمان) ثبت نشدهاند، ارتش دشمن با اشباحی مبارزه میکند که دادههای دقیقی از آنها در دست نیست. ژنرال ذخیره «اسحاق بریک» این معضل را با اشاره به فرسایش سلاح پیادهنظام و وابستگی بیمارگونه به نیروی هوایی، خلاصه کرده است. در مواجهه با این واقعیت، فرماندهی اسرائیل ناچار شد به آسمان پناه برده و ضعف زمینی را با قدرت آتش سنگین و الگوریتمهای برنامهریزیشده جبران کند.
سرورهای پرنده
نقش دستههای پهپاد اسرائیل که هرگز آسمان لبنان را ترک نمیکنند، محدود به عملیات شناسایی سنتی نیست؛ بلکه عملاً بهعنوان سرورهای پرنده عمل میکنند و به صورت مستمر و سریع دادههای زنده را برای تغذیه سیستمهای هوش مصنوعی ارسال میکنند تا اهداف جدید به صورت خودکار بدون دخالت قابل توجه انسان، شناسایی شوند.
گزارشهای تحقیقی اسرائیلی (منتشرشده در «سیحا میکومت» و «هاآرتص») از تغییرات بنیادین در واحد ۸۲۰۰ خبر دادهاند که به سمت استفاده از دو سیستم هوش مصنوعی «هابسورا» و «لاوندر» حرکت کرده است. این الگوریتمها بر اساس نقشهبرداری سهبعدی تصاویر هوایی پهپادها همراه با دادههای ترافیک و اثرات تلفنها عمل میکنند. اینجاست که خطر اصلی برای محیط شهری و مدیریت محلی رخ میدهد، زیرا این سیستمهای خودکار فاقد تمایز انسانی هستند.
در محلههای پرجمعیت منطقه ضاحیه بیروت مانند الغبیری، مدیریت امور شهری نیازمند فعالیت مستمر برای کنترل اثرات تخریب و تأمین خدمات است. اما الگوریتمی مانند «هابسورا» ممکن است حرکت ماشینهای شهرداری (مانند بولدوزرها یا کامیونهای حمل و نقل) را بهعنوان فعالیتهای لجستیکی نظامی تفسیر کند و بدین ترتیب فعالیتهای غیرنظامی به هدف مشروع در بانک اهداف اسرائیل تبدیل شوند، در حالی که افسران اسرائیلی در افشای اطلاعات به روزنامه «کالکالیست» از وجود حاشیه خطای هولناک خبر دادهاند که کل کار خدماتی را در معرض شک و تردید قرار میدهد.
بانک اهداف منعطف
بانک اهداف اسرائیل دیگر محدود به سکوی موشکی نیست. توانایی بالای هوش مصنوعی در پردازش دادههای بزرگ باعث تحول در چیزی شده است که میتوان آن را بانک اهداف منعطف نامید و سیستم اقتصادی و مالی محیط مقاومت را زیر ذرهبین مستقیم قرار میدهد.
تحلیلهای مرکز «آلما» و مؤسسه مطالعات امنیت ملی (INSS) نشان میدهد که اسرائیل استراتژی مهندسی آگاهی اقتصادی را اتخاذ کرده است. مطبوعات عبری معتقدند تخریب زیرساختهای اقتصادی و شهری (مانند شعب موسسه قرضالحسن) مسیر ضروری برای قطع ارتباط میان حامیان مردمی و ساختار حزبالله است.
در این چارچوب، نقش خطرناک پهپادها روشن میشود؛ آنها چرخه زندگی اقتصادی را رصد کرده، مسیر کامیونها و جریان خدمات حیاتی را دنبال میکنند و الگوریتمها این دادهها را جمعآوری میکنند تا بانک اهداف اقتصادی ایجاد شود. هدف غیررسمی این رصد گسترده، اعمال مهندسی اجتماعی از طریق آتش است تا هزینه مقاومت اجتماعی قبل از شلیک حتی یک گلوله به سطوح غیرقابل تحمل برسد.
از رصد تا پروندههای بمباران
چه زمانی این رصد گسترده به آتش واقعی تبدیل میشود؟ در عقیده نظامی اسرائیل، پر کردن بانک اهداف مهمترین شاخص عملیاتی برای نزدیک شدن به ساعت صفر است.
دادههای جمعآوریشده توسط پهپادها تنها بهصورت خام ذخیره نمیشوند، بلکه بهطور خودکار به پروندههای بمباران آماده تبدیل میشوند که مستقیماً با دستههای جنگندهها مرتبط میشوند. تحلیلگران برجسته مانند «عاموس هرئیل» در «هاآرتص» میگویند که فرماندهی اسرائیل بهطور مداوم، آستانه عدم تحمل را اندازهگیری میکند. هنگامی که گزارشها نشان دهد تلاشهای ترمیم مقاومت از حد مشخصی فراتر رفته، این موضوع به بهانهای آماده برای حمله پیشگیرانه تبدیل میشود.
این تراکم هوایی برای تأثیرگذاری بر آگاهی محلی عمل میکند. تصویر کامل جنگ قریبالوقوع زمانی تکمیل میشود که همزمان با افشای دقت بانک اهداف، دستور ناگهانی از فرماندهی جبهه داخلی اسرائیل برای آمادهسازی بیمارستانها صادر شود و این اقدام نشانه واضحی از تلاش دشمن برای کاهش چرخه هدفگیری و کوتاه کردن فاصله میان شناسایی هدف و نابودی آن تا چند ثانیه قبل از تصمیم سیاسی است.
وجه دیگر ناکامی زمینی
در نهایت، آسمان لبنان دیگر فقط صحنه نقض سنتی حاکمیت نیست؛ بلکه میدان نبرد سایبری و استخباراتی پیچیدهای شده است. الگوریتمهای هوش مصنوعی اسرائیل هر حرکت روی زمین (چه یک مبارز، چه ماشین شهرداری یا کامیون مدنی) را به مختصات یک هدف آماده تبدیل میکنند.
این نمایش پیشرفته هوایی لزوماً نشانه برتری کامل نیست، بلکه در حقیقت جبران تکنولوژیک ناکامی زمینی مزمن است. هرگاه پیادهنظام نتواند کنترل زمین را حفظ کند، فرماندهی نظامی به آسمان پناه میبرد و شوق الگوریتمها برای ساخت بانک اهداف، روی دیگر شکست نیروهای زمینی را نشان میدهد.
عملیات واقعی نشان میدهد که نفوذ زمینی اسرائیل در جنگ ۳۳ روزه ۲۰۰۶ عمیقتر از سال ۲۰۲۴ بود. در روزهای پایانی جنگ ۲۰۰۶ لبنان در آنچه به عملیات «تغییر جهت ۱۱» معروف شد، فرماندهی دشمن تصمیم به پیشروی سریع زمینی به سوی رودخانه لیتانی گرفت. نیروهای اسرائیلی مانند لشکر ۱۶۲ و گردان زرهی ۴۰۱ به مناطق مانند «وادی الحجیر» و شهرک «الغندوریه» رسیدند که ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر از مرز لبنان فاصله داشتند.
در جنگ ۶۶ روزه لبنان در سال ۲۰۲۴ میلادی، نفوذ زمینی دشمن محدود و تا حد زیادی کنترلشده بود. عملیات نظامی و تخریب عمده ارتش اسرائیل در خط اول شهرکهای مرزی در جنوب لبنان با عمق ۱ تا ۳ کیلومتر، متمرکز شد. منابع اشاره میکنند که عمیقترین نقطهای که ارتش اسرائیل تلاش کرد به آن برسد حدود ۵ کیلومتر از نقطه صفر مرزی بود، بدون اینکه بتواند حضور خود را تثبیت کند. آخرین نفوذ عمیق ارتش اسرائیل در اواسط نوامبر ۲۰۲۴ رخ داد، زمانی که نیروهای دشمن تلاش کردند به خط دوم شهرکهای مرزی در بخش غربی جنوب لبنان به ویژه به سمت شهرک شمع (که مقبره نبی شمعون در آن تخریب شد) و حومه شهرک البیاضة، حدود ۵ کیلومتر از خط آبی پیشروی کنند، قبل از آنکه تحت فشار مبارزات با رزمندگان مقاومت مجبور به عقبنشینی شوند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما