به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ ملا لقمان پنجوینی نویسنده و فعال کُرد در نوشتاری با اشاره به توانمندیها و قدرت ایران در مواجهه با چالشهای مختلف در طول سالها گذشته نوشت:
از همان آغاز این جنگ، برخی تحلیلگران از هر طرف آمدند و شروع کردند به گفتن و نوشتن که: «انگار ما در این ماجرا حساب چند چیز را نکردهایم، برای همین کارها درست پیش نرفت!»
اما چاوکم [عزیز]، مگر نه اینکه شما فقط دو روز بعد از شروع جنگ میگفتید ایران طی چند روز سقوط میکند؟! میگفتید اوضاع داخل از هم پاشیده و اپوزیسیون آماده است و فقط منتظر فروپاشی است و بعد کشور را دست میگیرد! چطور ممکن است در جنگی به این بزرگی که آتش و آهن در آن حرف اول را میزنند، آن هم با فرهنگی که ایرانیها دارند و با این حجم قدرت و توان، یک کشور همینطور ساده فرو بریزد؟!
چند روز بعدتر، وسط جنگ، گفتید ایران هیچ چارهای ندارد جز «تسلیم شدن»! ، اما چاوکم در فرهنگ فارسی ـ بر اساس تاریخ ـ تسلیم شدن معنا ندارد، اینجا اصطلاحی خودمانی به ذهنم میرسد: اگر کسی با فردی لجباز، سرسخت و جنگجو درگیر شود، میانجیها خیلی سخت میتوانند کدورت را حل کنند. به او میگویند: «برادر من، تو با چه کسی درگیر شدهای؟ این طرف (پاسدار) به سادگی از موضع خودش کوتاه نمیآید.» اما حالا آمریکا و اسرائیل با پاسدار طرف شدهاند؛ پس چطور ممکن است او تسلیم شود؟!
شما هیچ حسابی برای آن خون گرانبهایی که ایرانیها دادند نکردید؛ رهبرشان هدف قرار گرفت؛ کسی که نماد میلیونها انسان بود! این کار بر خلاف تمام عرفهای جنگ بود و دشمنیای عمیق و ماندگار برای خودشان ساختند. حتی اگر جنگ تاکتیکی متوقف شود یا توافقی صورت بگیرد، این مسئله سر جای خودش باقی میماند و حل نمیشود.
یادتان رفته که وقتی انقلاب اسلامی تازه به قدرت رسیده بود در سال ۱۹۷۹، ایران بخشی از خاکش را از دست داد؛ تا جایی که به جنوب ایران و نزدیک ناحیه کردستان رسیدند. اما در مدت کوتاهی همهٔ آن مناطق را پس گرفتند. در آن زمان حتی یک موشک هم نداشتند؛ فقط چند سلاح باقیمانده از رژیم شاه مثل توپ، هاوان و یک نوع سلاح سبک. اگر مراقب نبودی همان سلاحها میتوانست خود انسان را هم میکشت! با همین تجهیزات هشت سال در برابر جنگ عراق مقاومت کردند، آن هم وقتی که ۳۰ کشور جهان پشت رژیم بعث بودند و آمریکا سر دستهٔ آنها بود!
پس بهتر است یادتان باشد: ایران یک میلیون بسیجی دارد، نیم میلیون خانوادهٔ شهید دارد، یک میلیون نیروی ذخیرهٔ داوطلب دارد، صدها فرماندهٔ جایگزین دارد، ارتشی نیرومند دارد، موشکهایی با برد بیش از چهار هزار کیلومتر دارد، و از همه مهمتر ارادهای قدرتمند دارد؛ ارادهای که در انتخاب میان مرگ و زندگی، مرگ را انتخاب میکند. ۹۵ میلیون جمعیت دارد، جایگاهی ژئوپولیتیک و استراتژیک عظیمی دارد، و این جنگ برایش تنها یک موضوع سیاسی نیست؛ جنگی اعتقادی است. بنابراین به هیچوجه تسلیم نخواهد شد.
در پایان، خداوند کردستان را حفظ کند و ملت ستمدیدهمان را از هر ناراحتی و بلایی دور بدارد.
..........................
پایان پیام
نظر شما