به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ براساس گزارشهایی که در روز سهشنبه در رسانههای محلی افغانستان منتشر شده، از دانشجویان برخی دانشگاهها خواسته شده است تعهدنامههایی را امضا کنند که در آن رعایت مجموعهای از دستورات دینی و ظاهری الزامی دانسته شده است.
در این تعهدنامهها مواردی مانند گذاشتن ریش، پوشیدن لباسهای خاص، خواندن نماز به جماعت و پرهیز از برخی رفتارها ذکر شده و از دانشجویان خواسته شده به آن پایبند باشند.
منتقدان این رویکرد میگویند ایمان و عمل دینی زمانی ارزشمند است که از باور و اختیار فردی سرچشمه بگیرد، نه از اجبار و فشار.
به باور آنان، تحمیل ظواهر دینی بهویژه در محیطهای علمی مانند دانشگاهها میتواند نتیجه معکوس داشته باشد و به جای تقویت باورهای مذهبی، احساس نارضایتی و فاصله گرفتن جوانان از دین را افزایش دهد.
برخی کارشناسان دینی نیز تأکید میکنند که در آموزههای اسلامی، ایمان بر پایه آگاهی و انتخاب آزادانه شکل میگیرد. آنان میگویند اگر دین بهصورت دستوری و اجباری عرضه شود، ممکن است به ظاهرسازی و نفاق اجتماعی منجر شود؛ وضعیتی که در آن افراد برای پرهیز از پیامدها، تنها به رعایت ظاهری دستورات روی میآورند.
همچنین شماری از تحلیلگران هشدار میدهند که سختگیریهای افراطی و تمرکز بر ظواهر میتواند تصویری خشن و غیرواقعی از اسلام ارائه دهد؛ تصویری که در گذشته نیز در نتیجه عملکرد برخی جریانهای تندرو شکل گرفته و به برداشتهای منفی از دین در میان جوانان و افکار عمومی دامن زده است.
به باور منتقدان، تقویت باورهای دینی در جامعه بیش از هر چیز نیازمند آموزش، گفتوگو، الگوهای اخلاقی و فضای سالم فرهنگی است؛ نه اجبار و تحمیل.
آنان میگویند اگر دین با مهربانی، آگاهی و استدلال معرفی شود، میتواند جایگاه واقعی خود را در دل نسل جوان پیدا کند.
.......................
پایان پیام/
نظر شما