به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ با تشدید فشارهای آمریکا بر بنادر ایران، قرارگاه مرکزی خاتمالانبیاء ایران، تهدیدی آشکار مطرح کرده و هشدار داده است که در صورت ادامه محاصره دریایی، مسیر کشتیرانی از خلیج فارس و دریای عمان تا دریای سرخ میتواند هدف قرار گیرد.
براساس گزارش شبکه الجزیره، «صهیب العصا» کارشناس نظامی و راهبردی گفت که ورود تنگه بابالمندب به خط درگیری، به معنای انتقال بحران به محدودهای جغرافیایی خواهد بود که میتواند جهان را وارد بحرانی فراگیر اقتصادی، سیاسی و امنیتی کند.
او افزود: خطر اصلی، پیوند راهبردی میان تنگه هرمز و بابالمندب است. اگر هرمز مخزن اصلی نفت، گاز و محصولات پتروشیمی جهان به شمار میرود، بابالمندب دروازهای است که این منابع از طریق آن به اروپا و غرب منتقل میشود.
فلج شدن تجارت جهانی
بر اساس این تحلیل، بسته شدن این گذرگاهها یا حتی تهدید امنیت آنها، پیامدهای متعددی را به همراه خواهد داشت. اولین پیامد، اختلال شدید در تجارت جهانی خواهد بود. بسته شدن بابالمندب، مسیر سنتی تجارت از شرق آسیا (چین، هند و ژاپن) به اروپا از طریق دریای مدیترانه را قطع میکند و کشتیها ناچار خواهند شد از مسیر دماغه امید نیک عبور کنند که مسیری طولانیتر و پرهزینهتر است. پیامد دوم، افزایش تنش نظامی است. آمریکا با سه ناو هواپیمابر شامل آبراهام لینکلن، جرالد فورد و جورج بوش در منطقه حضور دارد. در مقابل، ایران با در اختیار داشتن دهها جزیره دارای قابلیت نظامی در خلیج فارس، از نقاط اتکای مهمی برخوردار است.
به گفته تحلیلگران، تهدید نیروهای ایرانی، صرفاً یک موضعگیری سیاسی نیست، بلکه نشانهای از آمادگی محور وحدت میدانها برای اقدام است؛ بهویژه با توجه به سواحل گسترده ایران که توان مانور و تهدید نفتکشها را افزایش میدهد.
ضربه سنگین به اقتصاد جهان
العصا در ادامه تأکید کرد که بسته شدن بابالمندب ــ که دروازه اصلی دریای سرخ محسوب میشود ــ ضربهای سنگین به اقتصاد جهانی خواهد زد؛ زیرا تجارت بینالمللی ناچار میشود بهطور کامل به مسیر دماغه امید نیک منتقل شود.
این تغییر، پیامدهایی جدی برای زنجیره تأمین جهانی خواهد داشت. از جمله این پیامدها، افزایش شدید هزینهها، تأخیر گسترده در ارسال کالاها و بروز بحرانی کمسابقه برای تجارت میان شرق آسیا و اروپا است.

قواعد درگیری و محاصره دریایی
«الیاس حنا» کارشناس نظامی و راهبردی نیز در تحلیلی از سازوکار محاصره و قواعد درگیری در دریا سخن گفت و تفاوتهای ژئوپلیتیکی گذرگاههای آبی مهم را توضیح داد.
او محاصره فعلی آمریکا را نوعی قرنطینه دریایی توصیف کرد که بر پایه رصد دقیق نفتکشهای ایرانی از طریق سامانههای ماهوارهای انجام میشود؛ بهویژه کشتیهایی که از جزیره خارک ــ محل صدور حدود ۹۰ درصد نفت ایران ــ حرکت میکنند. سپس این شناورها ممکن است توسط بالگردها و نیروهای ویژه دریایی یا گارد ساحلی متوقف و بازرسی شوند.
هرمز مهمتر از بابالمندب؟
حنا تأکید کرد که تنگه هرمز همچنان گذرگاهی حیاتیتر از بابالمندب و کانال سوئز است، زیرا مسیری بیجایگزین برای انتقال نفت، گاز و محصولات پتروشیمی جهان به شمار میرود.
او همچنین گفت که ایران در چارچوب راهبرد وحدت میدانها با نیروهای همپیمان خود در لبنان، عراق و یمن همکاری میکند، اما در مورد یمن، نقش تهران بیشتر در حد مشاوره و آموزش است و نیروی نظامی مستقیمی در آنجا ندارد.
به گفته او، یمنیها نیز محاسبات ژئوپلیتیکی مستقل خود را دارند و تصمیمگیری درباره بابالمندب الزاماً بهصورت مستقیم از ایران انجام نمیشود؛ بهویژه آنکه فاصله جغرافیایی حدود دو هزار کیلومتری میان تنگه هرمز و تنگه بابالمندب، شرایط میدانی متفاوتی ایجاد کرده است.
در دو سال گذشته، نیروهای مسلح یمن در چارچوب تقابل با اسرائیل و سپس آمریکا، چندین کشتی و نفتکش را در نزدیکی بابالمندب و دریای سرخ هدف قرار دادهاند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما