به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت (ع) ـ ابنا ـ گروهی از کارشناسان اقتصادی شیعه در کابل بر این باورند که تعریف دقیق و روشن از سیاستهای اقتصادی، ایجاد اعتماد میان مردم و سرمایهگذاران و تمرکز بر اشتغالزایی، از مهمترین و حیاتیترین نیازهای کنونی افغانستان است.
سید نبیالله سادات، استاد دانشگاه و فعال اقتصادی شیعه، در گفتوگو با خبرنگار ابنا با اشاره به مشکلات اقتصادی جاری افغانستان گفت: «افزایش شدید نرخ بیکاری و گسترش فقر در میان خانوادهها، نتیجه نبود یک برنامه اقتصادی منسجم، وابستگی شدید به کمکهای خارجی و عدم بهرهگیری درست از نیروی متخصص در بخش زیرساختها است.»
وی افزود: «عدم وجود سیاستهای حمایتی از خانوادهها، تحریمهای اقتصادی علیه افغانستان و نبود یک سیستم بانکی شفاف و کارآمد، از دیگر عوامل اصلی گسترش فقر و بیکاری در کشور به شمار میروند.»
این کارشناس اقتصادی شیعه، امنیت اجتماعی را یکی از ارکان اساسی حیات اقتصادی جامعه دانست و تأکید کرد: «امنیت اجتماعی باعث ایجاد اعتماد در جامعه میشود. وقتی مردم و سرمایهگذاران احساس امنیت کنند، سرمایهگذاری، کارآفرینی و اشتغالزایی رونق میگیرد. اما در نبود امنیت اجتماعی، متخصصان انگیزه خود را از دست میدهند، سرمایهگذاران رغبتی به سرمایهگذاری نشان نمیدهند و در نتیجه بیثباتی اقتصادی تشدید میشود.»
سادات سیاست اقتصادی دولت در حمایت از کاسبان و سرمایهگذاران را راهحل مناسبی دانست و گفت: «با وجود چنین سیاستها و قوانین شفاف و حمایتی، زیربناهای اقتصادی جان خواهند گرفت و به تدریج میتوان به کاهش فقر و بهبود وضعیت معیشتی مردم امیدوار بود.»
از سوی دیگر، برخی دیگر از فعالان اقتصادی شیعه در کابل معتقدند که اقتصاد افغانستان در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال ۲۰۲۴ رشد قابل توجهی داشته است؛ رشدی که همزمان با بازگشت مهاجران و افزایش تقاضا در بازار داخلی شکل گرفته است.
عبدالقاهر بهشتی در این باره گفت: «با وجود این رشد اقتصادی، نرخ بیکاری میان جوانان همچنان بالا و پایدار مانده است. طبق آمارهای موجود، حدود ۷۵ درصد مردم افغانستان از بیکاری رنج میبرند و نزدیک به ۹۰ درصد جمعیت کشور همچنان با فقر دستوپنجه نرم میکنند.»
بهشتی افزود که بخش عمده جمعیت افغانستان در اقتصاد غیررسمی فعالیت دارند و تقویت کسبوکارهای کوچک در بخشهای خدمات، کشاورزی و تجارت محلی میتواند تا حدی مشکل بیکاری را کاهش دهد، اما برای تبدیل آن به راهکاری پایدار، نیاز به فراهم کردن سرمایه، بازار مطمئن و سیاستهای حمایتی جدی از کارآفرینی است.
وی خاطرنشان کرد که کارآفرینی به تنهایی کافی نیست و بدون حمایت ساختاری و منابع مالی، تنها میتواند نقش جزئی در کاهش فقر و رشد اقتصادی داشته باشد.
شایان ذکر است که افغانستان پس از روی کار آمدن طالبان با فروپاشی اقتصادی و بحران شدید بشری مواجه شد. این کشور که به شدت وابسته به کمکهای بینالمللی بود، دچار افت شدید اقتصادی گردید. در نتیجه بسیاری از سرمایهگذاران سرمایههای خود را خارج کردند، متخصصان و جوانان با استعداد مهاجرت کردند و موج جدیدی از مهاجرت شکل گرفت.
.................
پایان پیام/
نظر شما