ستون‌نویس گاردین: در اسلام، رابطه با درگذشتگان قطع نمی‌شود/مرگ به معنای بازگرداندن امانت است

به گزارش خبرگزاری اهل‌بیت(ع) _ ابنا _ شادی خان سیف در یادداشتی در پایگاه خبری گاردین، فقدان مادرش را تجربه‌ای توصیف می‌کند که هیچ آمادگی قبلی برای آن وجود ندارد، اما در عین حال تأکید می‌کند که در نگاه اسلامی، سوگواری به‌معنای زنده نگه داشتن متوفی در اعمال و رفتار روزمره است؛ نه صرفاً ابراز اندوه. او می‌نویسد اکنون حضور مادرش را در تصمیم‌هایی احساس می‌کند که «سخت هستند، اما درست».

او از تربیت مادری می‌گوید که پس از درگذشت پدر، به‌تنهایی پنج فرزند را بزرگ کرد و در سخت‌ترین شرایط، یک اصل را مدام تکرار می‌کرد: «مهربان بمانید و صادق باشید، حتی وقتی زندگی سخت می‌شود». نویسنده تأکید می‌کند این آموزه‌ها اکنون به‌نوعی استمرار حضور مادر در زندگی او تبدیل شده است.

نویسنده دربارۀ اسم مادرش می‌نویسد پدرش او را طلا نامید که در فارسی به معنی طلا است. اما او حتی از این هم گرانبهاتر بود.

در بخش دیگری، به نگاه اسلامی به مرگ اشاره می‌کند؛ جایی که به گفتۀ او در فرهنگ اسلامی، مرگ به‌عنوان «بازگرداندن امانت» به خداوند تعبیر می‌شود. او لحظه دریافت خبر درگذشت مادر را چنین توصیف می‌کند که بی‌اختیار آیه «إنا لله و إنا إلیه راجعون» را بر زبان آورد.

نویسنده همچنین به سادگی آیین سوگواری در اسلام می‌پردازد و می‌نویسد: «در اسلام، سوگواری با صداهای بلند یا نمایش‌های بیرونی تعریف نمی‌شود.» به‌جای آن، محور اصلی دعا برای آمرزش، آرامش و جایگاه اخروی متوفی است؛ رویکردی که به گفته او، آرامشی عمیق و واقعی به همراه دارد.

شادی خان سیف با اشاره به آیه «کل نفس ذائقة الموت» (هر نفسی چشنده مرگ است)، توضیح می‌دهد که این حقیقت دینی زمانی به‌طور کامل درک می‌شود که فقدان به درون خانواده راه پیدا کند. این آیه برای او از یک دانسته ذهنی به تجربه‌ای زیسته تبدیل شده است.

او تأکید می‌کند که در آموزه‌های اسلامی، رابطه با درگذشتگان قطع نمی‌شود، بلکه از طریق دعا و انجام کارهای نیک به نیابت از آنان ادامه می‌یابد. به همین دلیل، او تلاش می‌کند بخشی از شخصیت مادرش را از طریق رفتار و انتخاب‌هایش حفظ کند.

در بخش دیگری از یادداشت، به حسرت‌های پس از فقدان اشاره می‌کند؛ از جمله تماس‌هایی که می‌توانست بیشتر باشد. اما در عین حال، این تجربه را بخشی از درک عمیق‌تر مفهوم مرگ و بازگشت به خداوند در اسلام می‌داند.

در پایان، نویسنده نتیجه می‌گیرد که بهترین راه بزرگداشت مادرش، پایبندی به همان اصولی است که او آموخته بود: مهربانی، صداقت و استقامت. از نگاه او، این همان معنای واقعی سوگواری در اسلام است؛ تداوم ارزش‌ها، نه توقف در اندوه.

.........

پایان پیام