به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در همه ادیان توحیدی، موضوع تعیین جانشینی پیامبر بهعنوان اصل عقلی و یک ضرورت دینی مورد تاکید بوده و همه پیروان ادیان الهی معتقدند پیامبران، بعد از خود جانشینی را تعیین کردهاند که در منابع مختلف هر کدام از ادیان توحیدی شامل تورات و انجیل به آنها اشاره شده، همانگونه که منابع مختلف اسلامی نیز بر آن تاکید داشتهاند.
بر اساس این اعتقاد، جانشینی جناب شیث برای حضرت آدم(ع)، جناب سام برای حضرت نوح(ع)، جناب اسماعیل(ع) و اسحاق(ع) با نگاهی قرآنی و توراتی برای حضرت ابراهیم(ع)، همچنین جانشینی جناب یوشع بن نون برای حضرت موسی(ع) و جانشینی جناب پطرس (شمعون) برای حضرت عیسی(ع) تقریبا در همه منابع ذکر شده است. انتخاب این جانشینان توسط خداوند و معرفی، نصب و تصریح این جانشین توسط هر پیامبر از موضوعات مشترک همه ادیان توحیدی است. موضوعی که در میان مسلمانان، تنها شیعیان به آن معتقد هستند.
در اواخر باب چهارم و اوایل باب پنجم سِفر (کتاب) تثنبه بهعنوان بخشی از کتاب تورات، موضوع تعیین جانشین حضرت آدم(ع) و انتخاب حضرت شیث، بعد از ماجرای قتل هابیل توسط قابیل، بیان شده است. در بخشی از این کتاب در کتاب مقدس آمده است: «پس آدم باردیگر زن خود را شناخت و او پسری بزاد و او را شیث نام نهاد... برای شیث نیز پسری متولد شد و او را انوش نامید، در آن وقت به خواندن اسم یهوه (نام خدا در تورات) شروع کردند»، در سِفر (کتاب) پیدایش تورات نیز ماجرای وصایت جناب سام به عنوان جانشین جناب نوح(ع) این گونه نقل شده است: «حضرت نوح سام را به یهوه (نام خدای یهود) مبارک گرداند و این سبب عهد و جانشینی شد»، در سفر پیدایش در کتاب تورات، ماجرای وصایت حضرت اسحاق(ع) بهعنوان جانشین جناب ابراهیم(ع) بیان شده است و این برخلاف اعتقاد مسلمانان است که جناب اسماعیل(ع) را جانشین ایشان میداند، اما آنچه در این میان مهم است اینکه انتخاب جانشین برای جناب ابراهیم(ع) هم در منابع دین یهود و هم در منابع اسلامی مانند آیه ۱۲۴ سوره بقره، تعیین جانشین ایشان با خداوند بوده که این موضوع کاملا با اندیشههای شیعی مطابقت دارد.
در موضوع جانشینی حضرت موسی(ع) و تعیین وصی ایشان، جناب یوشع بن نون در کتاب تثنیه آمده است: «و خداوند به موسی گفت: اینک مردن تو نزدیک است، یوشع را طلب نما و در خیمه اجتماع حاضر نما تا او را وصیت کنم»، در کتاب شریف انجیل بخشهای «متی، مرقس و لوقا» همچنین کتاب رسولان جناب پطرس، که در زبان عربی شمعون نامیده میشود، بهعنوان وصی حضرت عیسی(ع) معرفی شدهاند. آنچه که در میان همه این جانشینهای در قرون متوالی دیده میشود، «انتصاب الهی» بودن است، موضوعی که به عنوان یکی از اصول بنیادین شیعه شناخته میشود. روشن است که این «منصوب شدن» باید با صراحت در میان پیروان هر دین بیان شده باشد، به عبارت دیگر هم «منصوب بودن» و هم «منصوص بودن» از ویژگیهای جانشینان پیامبران در طول تاریخ بوده است.
در بخشهای بعدی این نوشته، اوصاف جانشینان پیامبران الهی مانند علم، عصمت و اعجاز در ادیان توحیدی و تشابه آن با دیدگاه شیعی بررسی میشود.
سید علیاصغر حسینی/ ابنا
.....................
پایان پیام
نظر شما