به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ حجت الاسلام علی اصغر مجتهدزاده، عضو بسیج اساتید، مدیران و نخبگان حوزه علمیه قم، در گفتوگو با ابنا به بررسی اقدامات اخیر امارات متحده عربی در عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی و نقش این کشور در جنگ ترکیبی علیه ایران پرداخت.
ابنا: اقدامات اخیر امارات متحده عربی در عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی (پیمان ابراهیم) و هماهنگی با آمریکا در منطقه را نوعی «خیانت به آرمانهای امت اسلامی و فلسطین» میدانند. از منظر شما، مبانی دینی و آیا میتوان این رفتارها را ذیل مفهوم «تفرقه در امت اسلامی» یا «همکاری با دشمنان اسلام» طبقهبندی کرد؟
از منظر آموزههای اسلامی، اصل بر حفظ وحدت امت اسلامی و عدم همکاری با دشمنان مشترک مسلمانان، به ویژه رژیم صهیونیستی است که اشغالگری و ظلم علیه فلسطینیان را در دستور کار دارد. اقدام امارات در عادیسازی روابط (پیمان ابراهیم) و هماهنگی منطقهای با آمریکا، حداقل از سه جهت قابل نقد شرعی و سیاسی است:
۱. نقض اصل «نفی سبیل» (عدم سلطه کافران بر مسلمانان): هرگونه همکاری راهبردی با رژیم صهیونیستی که به تقویت این رژیم در برابر ملت فلسطین و جهان اسلام بینجامد، مصداق «توطئه همراهی با دشمنان اسلام» محسوب میشود.
۲. ایجاد تفرقه در امت اسلامی: در شرایطی که محور مقاومت و بسیاری از کشورهای اسلامی بر لزوم وحدت علیه صهیونیسم تأکید دارند، خروج یک کشور عربی مؤثر از این اجماع، عملاً جبهه دشمن را تقویت و صفوف مسلمانان را دچار ضعف و شکاف میکند.
۳. خیانت به آرمان فلسطین: قدس و حقوق ملت فلسطین نزد مسلمانان یک «مسئولیت جمعی» است. هرگونه مشروعیتدهی به رژیم صهیونیستی، خیانت در امانت الهی و تاریخی تلقی میشود.
بنابراین، بله میتوان این رفتارها را ذیل عناوینی چون «تفرقهافکنی در امت اسلامی» و «همکاری با دشمنان اسلام» طبقهبندی کرد؛ مگر آنکه توجیه شرعی روشن و مورد قبول عمده علمای اسلام (همچون ضرورت دفع ضرر بزرگتر) وجود داشته باشد که تاکنون چنین توجیهی از سوی علمای امارات ارائه نشده است.
ابنا: بر اساس گزارشهای منتشرشده، مقامات ارشد امارات با رئیسجمهور و دولتمردان رژیم صهیونیستی دیدارها و تفاهمهای اقتصادی و امنیتی داشتهاند. همچنین گفته میشود امارات در جنگ ترکیبی و تحریمی اخیر علیه ایران نقش لجستیکی و اطلاعاتی با هماهنگی آمریکا و اسرائیل ایفا کرده است. ایران چگونه باید جواب این کشور را دهد؟
پاسخ: ایفای نقش لجستیکی و اطلاعاتی امارات در کنار آمریکا و اسرائیل علیه ایران، در حکم «تجاوز غیرمستقیم» و «کمک به دشمن در جنگ ترکیبی» است. ایران باید پاسخی حسابشده، متناسب و چندلایه بدهد:
پاسخ نظامی-امنیتی مستقیم: اقدام متقابل علیه پایگاههای اطلاعاتی یا لجستیکی که مستقیماً به ضرر ایران فعالیت میکنند، در چارچوب دفاع مشروع. اما کنترلشده برای جلوگیری از گسترش جنگ.
پاسخ نامتقارن: تقویت محور مقاومت در منطقه (یمن، سوریه، عراق) به گونهای که هزینه همکاری امارات با اسرائیل از طریق گروههای مقاومت افزایش یابد، بدون آنکه منجر به درگیری مستقیم ایران-امارات شود.
فشار اقتصادی و فناورانه: قطع همکاریهای فنی، نفتی و تجاری با شرکتهای اماراتی که به نفع اسرائیل فعالیت میکنند. عملیات سایبری و اطلاعاتی نامحسوس و استفاده از ظرفیت تحریمهای متقابل. اعمال محدودیت بر کشتیهای تجاری مرتبط با امارات یا تغییر مسیر ترانزیت کالا از بنادر رقیب.
ایران باید پیش از هر اقدام، ادعاهای خود را با استناد به اسناد معتبر بینالمللی منتشر کند تا مشروعیت پاسخ خود را حفظ نماید.
ابنا: با توجه به اقدامات خصمانه امارات و برخی کشورهای عربی همسو با آمریکا و اسرائیل، «پاسخ ایران» را در سه سطح دیپلماتیک، امنیتی و فرهنگی-تبلیغی چگونه تعریف میکنید؟ به طور خاص، چه توصیههایی به سران و نهادهای تصمیمگیر ایران دارید؟
۱. سطح دیپلماتیک:
فشار دیپلماتیک منطقهای: فعالسازی کمیته فلسطین در سازمان همکاری اسلامی، تشکیل پرونده حقوقی علیه مقامات اماراتی همکار با رژیم صهیونیستی در دیوان کیفری بینالمللی، و گسترش روابط با کشورهای عربی مخالف عادیسازی (مانند عراق، لبنان، قطر و الجزایر) برای ایجاد اجماع منطقهای.
مذاکرات مستقیم محتاطانه: ارسال پیامهای روشن به امارات از طریق کانالهای بیطرف (مثل عمان یا سوئیس) که هرگونه نقش لجستیکی از سوی هر کشوری علیه ایران «خط قرمز» است و پاسخ فوری خواهد داشت.
شکایت بینالمللی: در صورت وجود مدارک، طرح پرونده در مجامع بینالمللی (مانند سازمان ملل) تحت عنوان «نقض حاکمیت ملی و کمک به تروریسم».
۲. سطح امنیتی:
تکمیل سپر دفاعی در سواحل مکران و خلیج فارس، راهاندازی رزمایشهای تهدیدمحور با سناریوی مقابله با پایگاههای سومی (آمریکا/اسرائیل) در امارات، و تقویت توان موشکی و پهپادی برای تأکید بر برتری آتشبار ایران.
افزایش پایش و ضداطلاعات: تقویت حفاظت از زیرساختهای حساس در برابر حملات سایبری و خرابکاری احتمالی با منشأ امارات-اسرائیل.
بازدارندگی ترکیبی: نمایش قدرت دریایی و موشکی در خلیج فارس و دریای عمان، همراه با هشدارهای شفاف درباره هزینههای بالای همکاری با دشمنان ایران.
عملیات روانی متقابل: افشای جزئیات همکاری امنیتی امارات با اسرائیل برای کاهش اعتماد عمومی در داخل امارات و میان کشورهای عربی.
۳. سطح فرهنگی-تبلیغی:
افشاگری رسانهای در جهان اسلام: تولید محتوا به زبانهای عربی، فارسی و انگلیسی با محوریت «خیانت به فلسطین» و «نقض حاکمیت ایران» برای انزوای سیاسی امارات.
تقویت گفتمان مقاومت: حمایت از علما، روشنفکران و شبکههای اجتماعی در کشورهای عربی که عادیسازی را نقد میکنند و تأکید بر آرمان قدس به عنوان نقطه وحدت. معرفی الگوی مقاومت به عنوان راهبرد پیروزمندانه.
دیپلماسی عمومی ایران در امارات: ارتباط با اقوام ایرانیتبار ساکن امارات و فعالان مدنی برای ایجاد فشار داخلی بر حاکمان امارات.
حجت الاسلام مجتهدزاده با بیان توصیههایی به سران و نهادهای تصمیمگیر ایران، تأکید کرد:
پرهیز از شتاب در واکنشهای نظامی مستقیم که ممکن است به جنگ تمامعیار منجر شود.
اولویت دادن به افشای خیانت به آرمان فلسطین از طریق دیپلماسی و اجماعسازی منطقهای و فشار اقتصادی بر امارات به جای تهدیدهای لفظی تکراری. تقویت روابط با عربستان، عمان و قطر میتواند امارات را منزوی کند.
تقویت اتحاد با چین و روسیه برای خنثیسازی هماهنگی آمریکا-اسرائیل-امارات در شورای امنیت.
سرمایهگذاری روی «جبهه فلسطین»: حمایت قاطع از مقاومت فلسطین (در کرانه باختری و غزه) به عنوان مؤثرترین ابزار فشار بر همه کشورهای عادیساز از جمله امارات و به منظور کاهش قدرت مانور امارات در جنوب یمن و تنگه بابالمندب.
شفافیت در افشای اسناد: در صورت وجود شواهد از نقش امارات در تحریمها و حملات ترکیبی، این اسناد را به صورت کنترلشده و هدفمند منتشر کنند تا مشروعیت اقدامات متقابل ایران افزایش یابد.
در نهایت،
عضو بسیج اساتید حوزه علمیه قم در پایان تأکید کرد: حفظ استراتژی «صبر راهبردی» همراه با بازدارندگی فعالانه، هوشمندانهترین مسیر برای جلوگیری از گسترش نفوذ اسرائیل در همسایگی جنوبی ایران است.
................
پایان پیام/
نظر شما