خبرگزاری بین المللی اهل بیت علیهم السلام _ ابنا: بسیاری از ما در خوانش تاریخ، دچار نوعی گسست زمانی میشویم؛ گویی وقایع بزرگ را در شیشهی قرنها محبوس میکنیم و تنها سالی یک بار برایشان اشک میریزیم یا شیرینی پخش میکنیم. اما حقیقت این است که عید غدیر یک «پروندهی بسته» نیست. غدیر یک «جریان زنده» است. اگر غدیر در سال دهم هجری تمام شده بود، دیگر نامی از عاشورای سال ۶۱ هجری نبود. تضاد میان این دو، خود بزرگترین گواه بر تداوم غدیر است. غدیر، مانیفست حکومت صالحان و تنها راه رهایی از سلطهی طاغوت در تمام اعصار است
غدیر تعیین کننده ی سرنوشت انسان است، اینکه در این جریان راه اطاعت را برگزینند یا با رویگردانی از امر نبی مکرم اسلام حکومت ظالمان و یزیدیان را انتخاب کنند.
غدیر همچون خونی در رگ تاریخ جریان دارد. خون اگر در رگ جریان داشته باشد، بدن زنده و پویاست، اما اگر بایستد، لخته میشود و مرگ را به همراه دارد. غدیر نیز «نبض حیات» جامعهی اسلامی است. این رویداد، یک حافظهی تاریخی نیست، بلکه «روح حاکم» بر تاریخ است. از همان لحظهای که پیامبر اکرم (ص) دست امیرالمؤمنین (ع) را بالا برد، خطی در تاریخ ترسیم شد که حق را از باطل جدا میکند. این خون، از رگهای تاریخ عبور کرده و امروز به ما رسیده است؛ ما امروز نیز در برابر همان انتخاب ایستادهایم.
ولایت؛ تضمین زندگی درست و انسانی ست. اطاعت از ولیّ خدا، صرفاً یک تکلیف عبادی یا تشریفاتی نیست؛ یک ضرورت انسانشناسانه برای «درست زندگی کردن» است. ولیّ خدا، ترازوی عدالت و میزان حق است. در منطق قرآن، اطاعت از اولی الامر، در امتداد اطاعت از خدا و رسول تعریف شده است. (۱) این اطاعت، مرز میان «زندگی انسانی» و «زندگی حیوانی»، و مرز میان «آزادی» و «بردگی مدرن» است. تنها در سایهی این اطاعت است که روح انسان آرام میگیرد و مسیر سعادت را پیدا میکند. ولی خدا، باب مدینهی علم است و بدون ورود از این باب، هر دانشی به حیرت و گمراهی میانجامد. زندگی درست، زندگیای است که جهتگیری آن به سوی عدالت باشد و این امر محقق نمیشود مگر با تأسی به ولیّ معصوم و جانشینان بحق او.
تاریخ، آزمایشگاهی است که نتایج سرپیچی از غدیر را به ما نشان میدهد. آنان که گمان میکنند میتوانند بدون ولیّ خدا، حکومت و زندگی خود را بر اساس عقل ناقص بشری بنا کنند، باید منتظر ظهور «یزیدیان» باشند. یزید یک شخص نبود، یک «نظام باطل» بود که از انکار غدیر متولد شد. سقیفه، مقدمهی کربلا بود. فاصلهی میان غدیر تا عاشورا، صرفاً ۵۰ سال تقویمی نیست، بلکه بازهی گذر از تمدنسازی علوی تا سقوط در ورطهی سبعیت اموی است. فراموشی غدیر، مستقیماً به قتلگاه رفتن حسین (ع) میانجامد. اگر در جامعهای، معیارهای الهی کنار گذاشته شود و شایستگان را خانهنشین کنند، آن جامعه باید آمادهی سلطهی خونآشامانی باشد که حتی به حرمت کعبه و خاندان وحی نیز رحم نمیکنند. عاشورا، نمایش تمام عیار نافرمانی از ولیّ خدا در غدیر مظلوم است.
ما در میانهی میدان تاریخ ایستادهایم. غدیر، نه گذشتهای نوستالژیک، که وظیفهای اکنونی است. هر روز که اطاعت از ولی خدا را در زندگی فردی و اجتماعیمان جاری کنیم، غدیر را زنده کردهایم و هر گاه از این خط جدا شویم، گامی به سوی خیمهی یزیدیان برداشتهایم. باید بدانیم که غدیر، تنها یک عید برای شادمانی نیست، عیدی برای تجدید پیمان با خونی است که در رگ تاریخ جاری است. بیعت با ولی خدا، تضمینی است برای اینکه دیگر عاشورایی در تاریخ تکرار نشود و آفتاب عدالت، هرگز غروب نکند.
زهرا صالحی فر، دانشجوی مدیریت رسانه دانشگاه باقرالعلوم
منابع
۱. یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ ۖ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِی شَیْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَی اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِکَ خَیْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِیلًا
مسلمانان! از خدا اطاعت کنید و نیز از پیامبر و امامان معصوم فرمان ببرید و هر وقت در چیزی اختلاف کردید، برای حلّش به کتاب خدا و سنت پیامبر مراجعه کنید؛ البته اگر به خدا و روز قیامت معتقدید. عمل به اینها خوبی و خوشعاقبتی را برایتان بههمراه میآورَد.
آیه ۵۹ سوره نساء
نظر شما