به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در بخشهای قبلی این نوشته، بر اساس دعاهای صحیفه سجادیه، موضوع «حقنماییِ باطل» و «خیرخواهی منافقانه» از شیوههای نفوذ دشمنان تشریح شد. امام سجاد (ع) در دعاهای مختلف صحیفه سجادیه، روشها و راهکارهای مقابله با جریان نفوذ را نیز بیان کردهاند که بیان برخی از این شیوهها، موضوع این نوشته کوتاه است. یکی از روشهای مقابله با نفوذ، گسترش باورهای اعتقادی در صحنههای مختلف نبرد با دشمنان است. امام سجاد (ع) در دعای ۲۷ صحیفه سجادیه، دعایی برای «مرزداران» بیان کردهاند. روشن است که امروزه، حفاظت از مرز، صرفاً به معنای حفظ امنیت فیزیکی در مرزهای جغرافیایی نیست و هر کسی که در حد توان خویش، از مرزهای سیاسی، اقتصادی، امنیتی، فرهنگی و از همه مهمتر، مرزهای مجازی کشور مراقبت میکند، یک مجاهد فیسبیلالله شناخته شده و این دعای امام سجاد (ع) شامل او نیز میشود.
امام سجاد (ع)، یکی از ابزارهای مقابله با دشمنان را با این عبارت از خداوند درخواست کردهاند: «اجْعَلْ فِکْرَهُ وَ ذِکْرَهُ وَ ظَعْنَهُ وَ إِقَامَتَهُ فِیکَ وَ لَکَ»؛ «اندیشه، ذکر، حرکت و اقامتش را در راه خشنودی خود و برای خود قرار ده.» بدیهی است که این خداباوری در ابعاد مختلف صحنه نبرد با دشمنان، نیازمند باورهای اعتقادی قوی و محکم است تا هر شخصی در زمان خطرهای ظاهری یا تضاد منافع مادی و معنوی، با استفاده از باورهای اعتقادی، بتواند «اندیشه، ذکر، باور و اقدامات» خود را برای خداوند و در راه رضایت او قرار دهد.
این توانمندی معنوی، در ادبیات دینی، به عنوان «بصیرت» معرفی میشود. این بصیرت، برای شخص، قدرت و توانمندی لازم را ایجاد میکند تا در زمان و مکان مناسب، مناسبترین تصمیم را بگیرد. امام سجاد (ع) در فراز سوم از دعای مرزداران، از خداوند اینگونه درخواست میکنند: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ عَرِّفْهُمْ مَا یَجْهَلُونَ، وَ عَلِّمْهُمْ مَا لَا یَعْلَمُونَ، وَ بَصِّرْهُمْ مَا لَا یُبْصِرُونَ»؛ «خدایا! بر محمد و آل محمد درود فرست و آنچه را نسبت به آن جاهلاند، به آنان بشناسان؛ و آنچه را نمیدانند، به آنان بیاموز؛ و آنچه را نسبت به آن بینش ندارند، آنان را بینا و آگاه گردان.» در این بخش از دعا، حضرت «شناخت پیدا کردن نسبت به ندانستهها» را پیش از «آموختن ندانستهها» بیان میکنند؛ زیرا اگر شخصی نحوه استفاده از یک سلاح را بداند و روش استفاده از آن را آموخته باشد، اما اطلاعات کافی از نحوه نفوذ و روش اقدامات دشمن نداشته باشد، امکان استفاده صحیح از این سلاح و دانش مرتبط با آن را پیدا نمیکند و ممکن است مواضع خالی دشمن را هدف قرار دهد، در حالی که دشمن در نقطهای دیگر، منتظر حمله غافلگیرانه به اوست.
اما از هر دو مهمتر، «بصیرت» نسبت به اهداف مقدماتی و نهایی دشمن و شناخت کامل روشهای مقابله با آنهاست. در این حالت، شخص بر اساس بصیرتی که بر پایه باورهای اعتقادی به دست آورده است، «مؤثرترین» روشهای مقابله با این توطئهها و اقدامات دشمن را به کار میگیرد. موضوعی که در برخی از آیات قرآن کریم نیز به آن اشاره شده است. به عنوان نمونه، در سوره انفال، آیه ۲۹، موضوع «فرقان» به عنوان عاملی برای «شناخت حق از باطل» بیان شده است: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ یَجْعَلْ لَکُمْ فُرْقَانًا»؛ «ای اهل ایمان! اگر از خدا پروا کنید، برای شما نیروی تشخیص حق از باطل قرار میدهد.»
در بخشهای دیگر این نوشته، راههای دیگر مقابله با نفوذ دشمنان، بر اساس ادعیه صحیفه سجادیه، بررسی میشود.
سید علیاصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا
___
پایان پیام
نظر شما