به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ نشست «آموختن از ایران» با محور تأمل در هشتاد و یکمین سالگرد استقلال جمهوری اندونزی و گرامی‌داشت میلاد پیامبر اکرم(ص) در مجموعه Gerak Gerik Cafe & Book Store در منطقه چیپوتات، تانگرانگ جنوبی برگزار شد.
این برنامه از سوی Mandala Project و با همراهی انجمن فارغ‌التحصیلان دانشکده علوم اجتماعی و سیاسی UIN Jakarta برگزار شد و عنوان فرعی آن نیز «حفظ شعله استقلال؛ استقلال صددرصدی» بود.
در این نشست، پروفسور خالد الولید، استاد فلسفه اسلامی دانشگاه UIN Jakarta؛ گوس هری هاریانتو آزومی، نامزد ریاست عمومی PBNU؛ دکتر یحیی جهانگیری، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اندونزی؛ و کیا. حج. عبدالحکیم دوبوند، اندیشمند مسلمان و استاد موسسه STISNU Tangerang، به‌عنوان سخنران حضور داشتند.
در ابتدای این نشست، یحیی جهانگیری، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اندونزی، در سخنان خود با تأکید بر ضرورت یادگیری متقابل میان ملت‌های مسلمان اظهار داشت: کشورهای اسلامی باید تجربه‌های تاریخی و معاصر یکدیگر، به‌ویژه در زمینه استقلال و مبارزه با استعمار، را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.
وی گفت: ایران و اندونزی هر دو تجربه‌های مهم و پرهزینه‌ای در مسیر استقلال و مقابله با اشکال مختلف سلطه دارند و از همین رو می‌توانند از تجربه‌های یکدیگر بیاموزند.
جهانگیری تأکید کرد: عنوان «آموختن از ایران» نباید به معنای تقلید از یک الگو باشد، بلکه مقصود، گفت‌وگو میان تجربه‌ها و استخراج درس‌های مشترک برای آینده جهان اسلام است.
رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در بخش دیگری از سخنان خود تأکید کرد: استقلال صرفاً به معنای استقلال سیاسی و خروج نیروهای استعمارگر از یک سرزمین نیست.
وی با اشاره به اندیشه‌های امام خمینی خاطرنشان کرد: در گفتمان انقلاب اسلامی، استقلال دارای ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی، فکری، فرهنگی و معنوی است.
.
.
جهانگیری افزود: رهبر شهید ایران نیز مسئله استقلال فکری و علمی را از مسائل بنیادین یک جامعه مستقل می‌دانست و بر این باور بود که یک کشور ممکن است از لحاظ سیاسی مستقل باشد، اما همچنان در حوزه دانش، الگوهای فکری، فرهنگ و تعریف خود از پیشرفت، وابسته باقی بماند.
وی در همین چارچوب، بحث اسلامی‌سازی علوم و تلاش برای تولید دانش متناسب با مبانی و نیازهای جوامع اسلامی را یکی از دغدغه‌های مهم فکری در ایران دانست و از نظریه «تمدن نوین اسلامی» به‌عنوان تلاشی برای عبور از وابستگی فکری و تمدنی و رسیدن به مرحله‌ای از تولید مستقل دانش، فرهنگ و الگوی زندگی یاد کرد.
جهانگیری بخش دیگری از سخنان خود را به اشکال جدید استعمار در جهان امروز اختصاص داد و گفت: استعمار معاصر الزاماً با اشغال نظامی، حضور سربازان و تصرف سرزمین آغاز نمی‌شود، بلکه ممکن است در قالب سلطه بر ذهن، اطلاعات، فناوری و نظام تولید معرفت ظاهر شود.
وی از پدیده‌هایی با عنوان «بردگی فناورانه» و «بردگی معرفتی» یاد کرد و افزود: در عصر هوش مصنوعی، بشر با شکل تازه‌ای از وابستگی روبه‌روست؛ وابستگی‌ای که گاه در ظاهر با عناوینی مانند آزادی اطلاعات، دسترسی آزاد به فناوری و پیشرفت فناورانه عرضه می‌شود، اما می‌تواند به تمرکز قدرت تولید و مدیریت اطلاعات در دست شمار محدودی از بازیگران جهانی منجر شود.
رایزن فرهنگی ایران تأکید کرد: اگر جوامع صرفاً مصرف‌کننده فناوری، داده و معرفتی باشند که دیگران تولید و مدیریت می‌کنند، شکل تازه‌ای از استعمار پدید خواهد آمد؛ استعماری که این بار نه الزاماً سرزمین، بلکه ذهن و قدرت تصمیم‌گیری انسان‌ها را در اختیار می‌گیرد.
وی از اندیشمندان ایران، اندونزی و دیگر کشورهای اسلامی خواست نسبت به این نسل جدید از استعمار حساس باشند و درباره راه‌های رهایی معرفتی، استقلال علمی و حاکمیت بر داده و فناوری به‌صورت جدی بیندیشند.
سومین مؤلفه‌ای که دکتر جهانگیری آن را از تجربه جمهوری اسلامی ایران قابل تأمل دانست، جایگاه مردم بود.
رایزن فرهنگی ایران در اندونزی: وی گفت: در قاموس جمهوری اسلامی، حضور مردم نباید فقط به روز انتخابات محدود شود؛ به‌گونه‌ای که مردم صرفاً در زمان رأی‌گیری به صحنه فراخوانده شوند و سپس تا انتخابات بعدی نقشی برای آنان تعریف نشود.
.
.
جهانگیری تأکید کرد: مردم باید در جنگ و صلح، در شرایط رفاه و دشواری، در بحران و سازندگی و در همه مراحل حیات اجتماعی و سیاسی یک کشور حضور داشته باشند و خود را بخشی از سرنوشت جامعه بدانند.
وی با اشاره به تجربه‌های اخیر ایران، از جمله نقش و پشتیبانی مردم در جنگ رمضان، خاطرنشان کرد: قدرت واقعی یک کشور فقط در ساختارهای رسمی یا توان نظامی آن خلاصه نمی‌شود، بلکه بخش مهمی از آن در اعتماد، همبستگی و حضور دائمی مردم نهفته است.
دکتر جهانگیری در پایان سخنان خود اظهار داشت: اندونزی به‌عنوان بزرگ‌ترین کشور مسلمان جهان و ایران به‌عنوان کشوری با تجربه‌ای طولانی در مبارزه با اشکال گوناگون سلطه و تلاش برای استقلال، ظرفیت مهمی برای شکل‌دهی به یک گفت‌وگوی فکری مشترک دارند.
وی پیشنهاد کرد: اندیشمندان دو کشور بیش از گذشته در کنار یکدیگر بنشینند و به این پرسش اساسی پاسخ دهند که: «استعمار در قرن بیست‌ویکم چه صورت‌هایی پیدا کرده است و آزادی از استعمارهای جدید به چه معناست؟»
به گفته وی، استعمار امروز ممکن است سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، رسانه‌ای، علمی، معرفتی، داده‌ای یا فناورانه باشد و به همین دلیل، مفهوم استقلال نیز باید متناسب با واقعیت‌های جدید جهان بازتعریف شود.
جهانگیری تأکید کرد: همکاری فکری ایران و اندونزی نباید صرفاً معطوف به گذشته و مرور تاریخ مبارزات ضداستعماری باشد، بلکه باید به تولید ایده و راه‌حل برای آزادی انسان معاصر از صورت‌های جدید سلطه منجر شود؛ اقدامی که نه‌تنها برای دو کشور، بلکه برای آینده جهان اسلام و همه ملت‌هایی که در پی استقلال واقعی هستند، اهمیت دارد.
..........................
پایان پیام
نظر شما