به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ آیت‌الله رضا رمضانی دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) در پیامی تصویری به همایش بین‌المللی حلال و سلامت که یکشنبه ۱۱ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در سالن اجلاس سران تهران برگزار شد، توسعه زنجیره حلال در سطح بین‌المللی را سنگری مستحکم در برابر هجوم فرهنگ مادی معاصر دانست و گفت: توسعه مفهوم حلال و طیب و اهتمام و پایبندی عملی به آن‌ها، فراتر از یک مصلحت‌اندیشی تجاری است و باید به‌عنوان یک رسالت دینی و الهی مورد توجه قرار گیرد.
متن کامل پیام دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) به همایش بین‌المللی حلال و سلامت بدین شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
«رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَیَسِّرْ لِی أَمْرِی وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی» (طه، ۲۵ تا ۲۸)
در آغاز، از برگزارکنندگان همایش بین‌المللی حلال و سلامت تشکر می‌کنم.
به گمان من، استمرار این‌گونه جلسات و نشست‌های علمی ضروری است. همچنین، ایجاد نوعی وحدت و هم‌افزایی میان عالمان دینی و دانشمندان این حوزه ضرورت دارد؛ زیرا هنگامی که به موضوع سلامت پرداخته می‌شود، باید در کنار تغذیه سالم، سلامت معنوی نیز مورد توجه قرار گیرد.
در این نشست فاخر و ارزشمند، با حضور شرکت‌کنندگان محترم، چند نکته را مطرح خواهم کرد.
حیات طیبه؛ پیوند ایمان، عمل صالح و سلامت انسان
نکته نخست آن است که قرآن کریم ما را به حیات طیبه و زندگی پاک فرا می‌خواند؛ آنجا که می‌فرماید: «مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَیٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً» (نحل، ۹۷)
ایمان و باورهای حقیقی، انسان را به آرامش می‌رسانند و عمل صالح نیز در تحقق این حیات طیبه نقش دارد.
نکته دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد، آن است که تمامی دستوراتی که قرآن کریم در خصوص اعمال انسان بیان کرده، می‌توانند زمینه‌ساز سعادت و سلامت او باشند. حدود و مرزهایی که با عنوان حلال و حرام تعیین شده‌اند، همگی در جهت ارتقا و رشد انسان، چه از نظر روحی و چه از نظر جسمی، قرار دارند.
مصالح و مفاسد احکام اسلامی و نقش آن‌ها در سعادت انسان
بدون شک، بر اساس اعتقاد ما، تمامی احکام اسلامی مبتنی بر مصالح و مفاسد هستند. هر آنچه به مصلحت انسان و به سود روح و روان او باشد، در مواردی از سوی قرآن کریم واجب و لازم دانسته شده و هر آنچه دربردارنده فساد باشد، حرام شمرده شده است.
نکته دیگر آن است که قرآن کریم، هنگامی که انسان‌ها را مخاطب قرار می‌دهد، آنان را به بهره‌مندی از آنچه در زمین وجود دارد، در چارچوب حلال و طیب بودن، فرا می‌خواند: «یَا أَیُّهَا النَّاسُ کُلُوا مِمَّا فِی الْأَرْضِ حَلَالًا طَیِّبًا» (بقره، ۱۶۸)
حلال بودن بیانگر انضباط و التزام به اراده تشریعی الهی است؛ اراده‌ای که در قالب قانون الهی تجلی می‌یابد و انسان را به آرامش می‌رساند. شناخت این اراده تشریعی ضروری است.
فقها همواره درصدد بوده‌اند که اراده تشریعی الهی را با بهره‌گیری از ادله معتبر و استوار شناسایی کنند و دریابند چه اموری برای انسان سودمند و چه اموری زیان‌آور هستند.
شناخت این امور اهمیت فراوانی دارد. آنچه سودمند است، بر اساس حکم الهی، ممکن است واجب یا مستحب باشد و آنچه زیان‌آور و دربردارنده مفسده است، ممکن است حرام شناخته شود.
بنابراین، هیچ تردیدی وجود ندارد که احکام الهی و حدود و مرزهایی که برای انسان تعیین شده‌اند، بر مصالح و مفاسد مبتنی هستند.
پیوند حلال و طیب؛ هماهنگی اراده تشریعی الهی با فطرت انسان
تأکید قرآن کریم هم بر حلال بودن و هم بر طیب بودن است. حلال بودن به انضباط و التزام به اراده تشریعی الهی اشاره دارد و طیب بودن به معنای سازگاری با طبع و فطرت انسانی است.
هماهنگی و سازگاری میان این دو مفهوم اهمیت بسیاری دارد و باید مورد توجه جدی قرار گیرد.
بحران معنویت و اخلاق در جهان معاصر
نکته دیگری که اشاره به آن ضروری به نظر می‌رسد، وضعیت جهان معاصر است. امروزه با وجود تمامی پیشرفت‌هایی که در حوزه فناوری و صنعت حاصل شده، شاهد نوعی تهی‌شدن از معنویت و فاصله گرفتن جامعه از آرامش حقیقی و اخلاق هستیم. این وضعیت نشان می‌دهد که با نوعی بن‌بست اخلاقی مواجه شده‌ایم.
بحران‌های اخلاقی، انحطاط نهاد خانواده، شیوع بیماری‌های نوپدید ناشی از تغذیه ناسالم و فسادهای مالی و ساختاری، همگی نشان‌دهنده بن‌بست نظام‌های مادی در تأمین سعادت بشری هستند.
توسعه فرهنگ حلال و طیب؛ فراتر از مصلحت‌اندیشی تجاری
ازاین‌رو، توسعه مفهوم حلال و طیب و اهتمام و پایبندی عملی به آن‌ها، فراتر از یک مصلحت‌اندیشی تجاری است و باید به‌عنوان یک رسالت دینی و الهی مورد توجه قرار گیرد.
در این زمینه، توجه به پیوند ناگسستنی میان حلال و طیب و آثار تکوینی احکام الهی اهمیت دارد؛ زیرا احکام تشریعی الهی که آرامش انسان را به دنبال دارند، با نظام تکوین و ساختار وجودی انسان هماهنگ هستند.
این هماهنگی، انسان را به آرامش می‌رساند و توجه به آن در زندگی جمعی و زیست مؤمنانه ضرورت دارد.
بنابراین، باید نگاه دقیق‌تری به مفهوم حلال داشته باشیم و آن را به‌عنوان یکی از حدود و مرزهای تعیین‌شده از سوی خداوند تلقی کنیم.
اگر امروزه به این حقیقت توجه کنیم و از اقتصادهای بدون مرز و تغذیه‌های فاقد حدود و ضوابط الهی فاصله بگیریم، بدون شک این نگرش می‌تواند انسان را به سعادت، خوشبختی و نوعی جامعیت در زندگی رهنمون سازد.
توسعه زنجیره جهانی حلال؛ سنگری در برابر تهاجم فرهنگی و مصرف‌گرایی افراطی
امروزه با نوعی یورش فرهنگی و اخلاقی از سوی نظام سلطه مواجه هستیم. نظام سرمایه‌داری با بهره‌گیری از ابزارهای رسانه‌ای، درصدد سوق دادن سبک زندگی مردم به سوی مادی‌گرایی، مصرف‌گرایی افراطی، استفاده از مواد ناپاک و شکستن حرمت‌ها و حدود قانونی است.
این روند به بروز ناهنجاری‌هایی در حوزه سلامت و معنویت منجر خواهد شد.
ازاین‌رو، توسعه زنجیره حلال در سطح بین‌المللی می‌تواند سنگری مستحکم در برابر هجوم فرهنگ مادی معاصر باشد.
ضرورت تبیین فلسفه معنوی رزق و روزی
امروزه باید تبیین درستی از فلسفه معنوی رزق و روزی ارائه کنیم.
اگر بتوانیم این موضوع را به‌درستی تبیین کنیم، جامعه بشری با مفاهیم اصیل انسانی و الهی آشنا خواهد شد؛ مفاهیمی که می‌توانند سرچشمه رشد انسانی و اخلاقی باشند.
چنین نگرشی می‌تواند تصویری از انسان با نگاهی جامع را در جامعه ارائه کند.
اخلاق کسب‌وکار و آموزش فقه؛ الزامات حرکت به سوی تمدن اسلامی
امروزه باید در کنار توجه به حوزه‌های اقتصادی، اخلاق کسب‌وکار را نیز مورد توجه قرار دهیم.
افراد پیش از ورود به بازار کار باید آموزش‌های لازم را در زمینه فقه متناسب با فعالیت‌های اقتصادی و حرفه‌ای خود فراگیرند.
مجموعه این اقدامات می‌تواند زمینه‌ساز حرکتی جمعی باشد و ما را به سوی تمدن اسلامی رهنمون سازد.
این وظیفه مهمی است که بر عهده ما قرار گرفته است. امیدواریم برگزاری این‌گونه همایش‌ها بتواند زمینه تحقق چنین هدفی را فراهم کند.
سلامت جامع و نقش هم‌افزایی علمی در مسیر تمدن‌سازی اسلامی
با توجه به اینکه مسیر نظام اسلامی و جمهوری اسلامی، مسیری تمدنی و معطوف به تمدن‌سازی است، ضرورت دارد موضوع سلامت به‌صورت جامع مورد توجه قرار گیرد.
همچنین باید ارتباط میان سلامت و حلال بودن و نیز ارتباط میان سلامت و طیب بودن، برای همگان، به‌ویژه نسل جوان، روشن‌تر شود.
تمامی مجموعه‌های رسانه‌ای نیز باید به این موضوع بپردازند.
تقویت ارتباط و همکاری میان دانشمندان و فقهای ما در آینده می‌تواند زمینه رشد معنوی، رشد اخلاقی و ارتقای سلامت جسمی، روحی و معنوی جامعه را فراهم سازد.
در پایان، از همه دست‌اندرکاران تشکر و قدردانی می‌کنم و امیدوارم ان‌شاءالله در تحقق اهداف بلندی که در این مسیر انتخاب کرده‌اید، موفق باشید.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
................
پایان پیام/
نظر شما