به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ برونو لمارکی، معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد و هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه این سازمان در افغانستان، روز جمعه، ۱۵ آبان‌ماه، در نشست خبری نیویورک درباره پیامدهای کاهش کمک‌های بین‌المللی و تشدید بحران انسانی در افغانستان هشدار داد.
به گفته این مقام سازمان ملل، کاهش چشمگیر منابع مالی، فعالیت مراکز درمانی و ارائه خدمات ضروری به شهروندان افغانستان را با مشکلات جدی مواجه کرده است.
لمارکی اعلام کرد که حدود ۴۰ درصد از مراکز مراقبت‌های بهداشتی اولیه تحت بررسی، معادل تقریباً ۷۰۰ مرکز از مجموع هزار و ۹۰۰ مرکز، در فاصله سال‌های ۲۰۲۵ تا پایان ۲۰۲۶ در معرض تعطیلی قرار دارند.
این وضعیت می‌تواند دسترسی خانواده‌های نیازمند، به‌ویژه زنان و کودکان، به خدمات اولیه درمانی را بیش از گذشته محدود کند.
سقوط کمک‌های بشردوستانه؛ از دو میلیارد به ۵۷۰ میلیون دلار
معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل با اشاره به کاهش منابع مالی اعلام کرد که میزان کمک‌های تأمین‌شده برای پاسخ بشردوستانه در افغانستان، از حدود دو میلیارد دلار در سال ۲۰۲۳ به یک میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ کاهش یافته است.
به گفته وی، مجموع منابع تأمین‌شده در سال ۲۰۲۶ نیز تا زمان ارائه این گزارش، تنها به ۵۷۰ میلیون دلار رسیده است.
کاهش این منابع در شرایطی رخ داده که میلیون‌ها شهروند افغانستان همچنان برای تأمین نیازهای اولیه زندگی به کمک‌های بشردوستانه وابسته‌اند.
محدودشدن فعالیت مراکز درمانی، کاهش پوشش خدمات ضروری و افزایش فشار بر مراکز باقی‌مانده، از پیامدهای کمبود بودجه برای نظام سلامت افغانستان به شمار می‌روند.
این وضعیت به‌ویژه برای ساکنان مناطق دورافتاده، که دسترسی محدودی به بیمارستان‌ها و مراکز مجهز درمانی دارند، نگران‌کننده است.
محدودیت‌های طالبان؛ مانعی دیگر در مسیر امدادرسانی
لمارکی در بخش دیگری از سخنان خود، محدودیت‌های گسترده طالبان علیه زنان و دختران را از عوامل تشدید بحران انسانی افغانستان دانست.
او با اشاره به ممنوعیت ورود کارکنان زن افغانستانی سازمان ملل به ساختمان‌های این نهاد از سپتامبر ۲۰۲۵، اعلام کرد که این محدودیت همچنان ادامه دارد و فعالیت‌های سازمان ملل را تحت تأثیر قرار داده است.
محدودیت حضور زنان در فعالیت‌های امدادی، دسترسی سازمان‌های بشردوستانه به زنان و دختران نیازمند را نیز دشوار می‌کند.
در بسیاری از مناطق افغانستان، حضور کارکنان زن برای ارائه خدمات درمانی، شناسایی نیازهای زنان و ارتباط مستقیم با خانواده‌ها ضروری است.
در چنین شرایطی، محدودیت‌های طالبان در کنار کاهش کمک‌های مالی، فشار مضاعفی بر ارائه خدمات انسانی وارد کرده است.
لمارکی همچنین تأکید کرد که سیاست‌های محدودکننده طالبان علیه حقوق اساسی زنان و دختران، به تداوم انزوای بین‌المللی افغانستان دامن زده است.
بازگشت میلیون‌ها مهاجر؛ فشار بیشتر بر خدمات عمومی
این مقام سازمان ملل در ادامه به بازگشت گسترده مهاجران افغانستانی از کشورهای همسایه اشاره کرد.
به گفته وی، حدود ۶ میلیون و ۷۰۰ هزار شهروند افغانستان از سال ۲۰۲۰ به کشور بازگشته‌اند که بخش قابل‌توجهی از آنان از ایران و پاکستان بوده‌اند.
ورود گسترده این افراد، در شرایطی که نظام سلامت و خدمات عمومی افغانستان با کمبود امکانات و منابع مالی مواجه است، فشار بیشتری بر زیرساخت‌های موجود وارد کرده است.
بسیاری از خانواده‌های بازگشته به سرپناه، مدارک هویتی، فرصت‌های شغلی و خدمات بهداشتی و درمانی نیاز دارند.
در این میان، کاهش ظرفیت مراکز درمانی می‌تواند روند دسترسی آنان به خدمات ضروری را دشوارتر کند.
هشدار درباره وخامت بحران در سال ۲۰۲۷
معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل همچنین هشدار داد که نیازهای بشردوستانه افغانستان در سال ۲۰۲۷ ممکن است شدت بیشتری پیدا کند.
به گفته او، بازگشت گسترده مهاجران، بی‌ثباتی منطقه‌ای و پیامدهای احتمالی شرایط نامساعد آب‌وهوایی، از عواملی هستند که می‌توانند امنیت غذایی و دسترسی شهروندان به خدمات اساسی را تهدید کنند.
این نگرانی‌ها در حالی مطرح می‌شود که کمک‌های بین‌المللی همچنان روندی کاهشی دارند و بسیاری از برنامه‌های امدادی برای ادامه فعالیت با کمبود منابع مواجه‌اند.
لمارکی از جامعه جهانی خواست حمایت از مردم افغانستان را ادامه دهد و اجازه ندهد کاهش توجه بین‌المللی، بحران انسانی این کشور را عمیق‌تر کند.
در شرایطی که صدها مرکز درمانی افغانستان با خطر تعطیلی روبه‌رو هستند، هم‌زمانی کاهش کمک‌های جهانی و محدودیت‌های طالبان علیه کارکنان زن، دسترسی مردم به خدمات حیاتی را با تهدیدی دوگانه مواجه کرده است.
سازمان ملل هشدار می‌دهد که تداوم این وضعیت نه‌تنها به افزایش فقر و آسیب‌پذیری شهروندان افغانستان منجر خواهد شد، بلکه پیامدهای آن ممکن است فراتر از مرزهای این کشور گسترش یابد و بر ثبات منطقه و روند مهاجرت نیز تأثیر بگذارد.
..................................
پایان پیام/
نظر شما