۱۰ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۷:۲۰
جانشینی پیامبران در ادیان توحیدی و اندیشه‌های شیعی؛ بخش دوم: اوصاف جانشینان رسولان

منصوب بودن جانشینان پیامبران الهی و نیز وجود اوصاف مشترک میان این اوصیا در ادیان توحیدی و اندیشه شیعی، از جمله شواهدی است که می‌تواند از وجود مبانی مشترک توحیدی در آموزه‌های ادیان الهی و تفکر شیعی حکایت کند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ در قسمت اول این نوشته، موضوع «انتصاب الهی» بودن جانشینان رسولان در ادیان توحیدی و شباهت آن با اندیشه‌های شیعی بیان شد.

روشن است که در اندیشه این ادیان الهی و باور شیعی، مردم به دلایل مختلف امکان تشخیص جانشین پیامبر در هر دین را نداشته و تنها خداوند قدرت و امکان تعیین رهبری بعد از پیامبر در هر امت را داراست، وظیفه مردم نیز اطاعت از این رهبر «نصب شده از سوی خداوند» است و هر گونه تعلل در این اطاعت‌پذیری منجر به انحراف در باورهای دینی خواهد شد، همانگونه که در زمان غیبت حضرت موسی(ع) از قوم خود و عدم اطاعت مردم از جناب هارون(ع)، موضوع گوساله‌پرستی رواج یافت.

در دین مسیحیت نیز انحراف مردم از جناب پطرس (شمعون) به‌عنوان جانشین حضرت مسیح(ع) و تبعیت از «پولس» منجر به انحراف از عقاید اصیل مسیحی شد و در دین اسلام نیز موضوع غصب حق حاکمیت «وصی منصوب‌شده از طرف خداوند»، انحرافاتی و اختلافاتی را  ایجاد کرد. از آنجا که وجود هر کدام از اوصاف در وجود مبارک امیرمومنان(ع) بی‌نیاز از هر بیان است، در این نوشته تنها به وجود این اوصاف در جناب یوشع به‌عنوان جانشین حضرت موسی(ع) و جناب پطرس به‌عنوان جانشین حضرت عیسی(ع) بیان می‌شود.

از اوصاف اوصیای الهی در تمامی ادیان الهی، صفت «علم» است، میان علم و هدایت رابطه‌ای مشخص وجود دارد و اصولا شخص جاهل، توان هدایت هیچ فرد یا جامعه‌ای را ندارد. در کتاب تورات در بخش سِفر (کتاب) تثنبه در مورد وجود این صفت در جناب یوشع بن نون، اینگونه آمده است: «یوشع، پر از نور حکمت بود، زیرا موسی دست‌های خود را بر او نهاده بود، بنابراین  مردم اسرائیل از او اطاعت کرده و دستوراتی که خدا به موسی(ع) داده بود پیروی می‌کردند.»

در کتاب انجیل، در بخش «اعمال رسولان» در وصف جناب پطرس (شمعون)، به‌عنوان جانشین حضرت مسیح(ع) آمده است: «این برادران عزیز! شما آگاهید که از ایام  اول، خدا از میان شما  اختیار کرد که امت‌ها از زبان من کلام بشارت را بشنوند و ایمان آورند»، که این عبارت نشانگر علم ایشان و آموزش این علم به دیگر حواریون و عموم افراد بوده است.

داشتن «معجزه» نیز از ویژگی‌های دیگر جانشینان پیامبران الهی است، به‌عنوان نمونه در توارت و در کتاب یوشع، معجزه‌ای از ایشان، هنگام عبور تابوت مقدس از رود اردن نقل شده که شباهت فراوانی به معجزه حضرت موسی(ع) هنگام عبور بنی‌اسرائیل از نیل دارد، در کتاب «اعمال رسولان» در انجیل، نیز معجزاتی مانند «شفای علیل مادرزاد» برای جناب پطرس  (شمعون) بیان شده است.

معجزات جناب امیرالمومنین(ع) به‌عنوان جانشین رسول خدا(ص) نیز بی‌نیاز از هر بیانی است، موضوعی که برای هیچکدام از صحابه رسول خدا(ص) نقل نشده است.

سید علی‌اصغر حسینی/ ابنا

---

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha