به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ مقالهای با عنوان «دورنمای صنعت نشر در ایران پس از انقلاب» به قلم یاسر عسگری، پژوهشگر تاریخ معاصر، تصویری تحلیلی از دگرگونیهای صنعت نشر کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی ارائه میدهد. نویسنده در این متن، با رویکردی تبارشناسانه، تلاش کرده است مسیر تحول نشر را از دهه ۱۳۶۰ تا دهه ۱۳۹۰ و نقش نهادهای انقلابی، حوزوی و تخصصی در این روند بررسی کند.
در این مقاله، دهه شصت به عنوان دورهای معرفی شده که در آن نشر کتاب در ایران دچار تحولی اساسی شد. به نوشته عسگری، از جمله ناشران شاخص این دوره میتوان به دفتر نشر فرهنگ اسلامی، مرکز نشر فرهنگی رجا، حکمت، کیهان و اسلامی اشاره کرد. او همچنین با اشاره به انقلاب فرهنگی، تعطیلی دانشگاهها و تشکیل ستادها و کمیتههای تألیف و ترجمه کتابهای دانشگاهی، از شکلگیری مرکز نشر دانشگاهی و سپس سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت) به عنوان بخش مهمی از بازتعریف نشر علمی در کشور یاد میکند.
نویسنده در ادامه، به گسترش ناشران معارفی و حوزوی پس از انقلاب میپردازد و نامهایی مانند دارالکتاب اسلامیه، صدوق، در راه حق و نسل جوان را در این مسیر برجسته میکند. در همین بخش، از ناشران و نهادهایی چون کیهان، اطلاعات، سروش، بعثت، ستاد فجر انقلاب اسلامی، حوزه هنری و انتشارات برگ نیز به عنوان بازیگران مؤثر در صحنه نشر پس از انقلاب یاد شده و سرنوشت برخی ناشران پیش از انقلاب مانند امیرکبیر و فرانکلین نیز مورد بررسی قرار گرفته است.
مقاله همچنین دهه هفتاد را دوره اوج منازعات روشنفکری و گسترش نشر اختصاصی معرفی میکند؛ دورهای که در آن ناشرانی چون صراط، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، مرکز نشر اسراء، طه، الهام، بنیاد فرهنگی مهندس بازرگان، نگاه معاصر، بوستان کتاب، بهنشر، دفتر نشر معارف، شاهد، کتاب جمکران و چاپ و نشر بینالملل نقش پررنگی در تثبیت نشر گفتمانی و تخصصی ایفا کردند. بر اساس این مقاله، صنعت نشر ایران پس از انقلاب از یک الگوی عمومی به سمت نشر تخصصی، نهادی و ایدئولوژیک حرکت کرده است.
...........
پایان پیام
نظر شما