به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در یکی از ابعاد جنگ جاری میان رژیم صهیونیستی و حزبالله، قلعه تاریخی شقیف به صحنهای برای نبرد رسانهای و جنگ روانی میان دو طرف تبدیل شده است. نبردی که از نظر اهمیت، دستکمی از درگیریهای میدانی ندارد.
براساس گزارش شبکه الجزیره، این قلعه که توسط صلیبیها ساخته شده و در طول قرنها شاهد نبردهای سرنوشتساز بسیاری بوده است، طی روزهای اخیر پس از اعلام کنترل ارتش رژیم صهیونیستی بر آن و برافراشته شدن پرچم این رژیم بر فراز دژ، بار دیگر در مرکز توجه رسانهها قرار گرفت.
جنگ تصاویر بر فراز یک قلعه تاریخی
رژیم صهیونیستی برای بهرهبرداری از این رویداد، مجموعهای از تصاویر و ویدئوهای حضور نیروهای خود در داخل قلعه را منتشر کرد و آن را بخشی از عملیات روانی علیه حزبالله دانست.
در مقابل، حزبالله نیز با انتشار تصاویری از هدف قرار دادن تانکهای اسرائیلی در اطراف قلعه و همچنین تصاویری که نشان میداد این محل از حضور نیروهای نظامی رژیم صهیونیستی خالی است، به این اقدام پاسخ داد.
قلعه شقیف که با نام اصلی «بوفور» نیز شناخته میشود، پیش از این نیز بارها به صحنه رویارویی میان رژیم صهیونیستی و نیروهای مقاومت لبنان تبدیل شده بود.
دژی با قدمتی ۹۰۰ ساله
به گزارش برنامه «المرصد»، این قلعه که حدود ۹ قرن قدمت دارد، با هر دور جدید از حملات رژیم صهیونیستی به لبنان دوباره به صدر اخبار بازمیگردد.
این اتفاق بار دیگر زمانی رخ داد که نیروهایی از تیپ گولانی ارتش رژیم صهیونیستی پس از درگیریهای شدید با حزبالله، بامداد اول ژوئن موفق شدند به این دژ تاریخی در شمال رود لیطانی برسند.
با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند که قلعه شقیف دیگر آن اهمیت راهبردی گذشته را ندارد.
«مروان طراف» نویسنده و پژوهشگر لبنانی، میگوید در گذشته ارتفاع و موقعیت جغرافیایی این قلعه برتری نظامی مهمی برای نیروهای مستقر در آن ایجاد میکرد، اما امروزه با ظهور جنگندهها، پهپادها و فناوریهای پیشرفته، این مزیت تا حد زیادی از بین رفته است.
به اعتقاد او، نبرد بر سر قلعه شقیف بیش از آنکه نظامی باشد، به رقابتی بر سر تصویر و روایت تبدیل شده است.
از شارون تا نتانیاهو
اهمیت نمادین این قلعه به جنگ سال ۱۹۸۲ بازمیگردد. زمانی که رژیم صهیونیستی در جریان تهاجم گسترده خود به لبنان پس از نبردهای سنگین با نیروهای مقاومت فلسطینی، موفق به تصرف قلعه شقیف شد.
در آن زمان، نیروهای فلسطینی مستقر در قلعه تا آخرین لحظه مقاومت کردند و با وجود شهادت تمامی مدافعان، تلفات سنگینی به ارتش رژیم صهیونیستی وارد کردند.
پس از تصرف قلعه شقیف، «آریل شارون» وزیر دفاع وقت رژیم صهیونیستی همراه با «مناخیم بگین» نخستوزیر این رژیم و گروهی از خبرنگاران به محل آمدند و از آن به عنوان یک پیروزی بزرگ بدون تلفات یاد کردند. ادعایی که بعدها نادرست بودن آن آشکار شد.
مروان طراف معتقد است شارون که در آن زمان برنامه روشنی برای اشغال لبنان نداشت، تلاش کرد از تصرف قلعه شقیف به عنوان یک دستاورد تبلیغاتی بهرهبرداری کند.
به همین دلیل، این قلعه در ذهن صهیونیستها به نمادی دوگانه تبدیل شد. مکانی که هم یادآور مرگ و تلفات جنگی و هم ابزاری برای نمایش پیروزیهای تبلیغاتی است.
اشغال ۲۲ ساله و عقبنشینی اسرائیل
قلعه شقیف پس از اشغال در سال ۱۹۸۲، به مدت ۲۲ سال در کنترل رژیم صهیونیستی باقی ماند.
سرانجام در ۲۵ مه ۲۰۰۰ و همزمان با عقبنشینی نیروهای رژیم صهیونیستی از جنوب لبنان، این قلعه نیز تخلیه شد.
طراف این عقبنشینی را شکلی دیگر از شکست رژیم صهیونیستی توصیف میکند. رخدادی که جایگاه نمادین قلعه شقیف را در تاریخ منازعه لبنان و رژیم صهیونیستی بیش از پیش برجسته کرد.
تکرار همان روایت در جنگ امروز
امروز نیز رژیم صهیونیستی همان الگوی گذشته را تکرار کرده است.
ارتش رژیم صهیونیستی اخیراً ویدئویی هوایی از حضور نیروهای خود در قلعه شقیف منتشر کرد که در آن پرچم اسرائیل بر فراز دژ دیده میشد. این تصاویر با موسیقی از آثار «فیروز» خواننده مشهور لبنانی، همراه شده بود. اقدامی که بسیاری آن را نوعی تمسخر و جنگ روانی تلقی کردند.
همانگونه که آریل شارون در دهه ۱۹۸۰ تلاش کرد از اشغال قلعه شقیف برای نمایش پیروزی استفاده کند، «بنیامین نتانیاهو» و «یسرائیل کاتس» وزیر دفاع او نیز تصرف دوباره این دژ را بهعنوان دستاوردی مهم معرفی کردند.
اما واکنش حزبالله چندان طول نکشید. این گروه با انتشار تصاویر ثبتشده توسط پهپادهای خود از هدف قرار گرفتن یک تانک اسرائیلی در اطراف قلعه شقیف خبر داد و همچنین ویدئویی حرارتی منتشر کرد که نشان میداد قلعه از حضور نیروهای ارتش رژیم صهیونیستی خالی است.
حزبالله این تصاویر را با جملهای کنایهآمیز منتشر کرد: آمدیم، اما شما را پیدا نکردیم.
به این ترتیب، قلعه شقیف بار دیگر به صحنه تقابل دو روایت تبدیل شده است. جایی که نبرد بر سر افکار عمومی و تصویرسازی رسانهای، همپای درگیریهای نظامی ادامه دارد.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما