به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) _ ابنا _ قرآن کریم خروج آدمی از جهان ظلمانی به عالم نور و رستگاری را به ولایت الهی میسر میداند و میفرماید: "الله ولی الذین آمنوا یُخرجُهم مِنالظُلمات اِلیالنور"¹. لازمه بهرمندی از این ولایت را ایمان به خداوند دانسته است که پایه آن معرفت و عمل بر آنمبنا باشد. لذا همواره عمل صالح و ایمان را شرط رهایی و رستگاری بیان میکند.
“إِنَّالْإِنْسَانَ لَفِی خُسْرٍ*إِلَّاالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ”
خداوند سبحان چون عالَمرا به حُبخویش بنانهادهاست و ولایتش نیز برحب مسقر ساخته و به اقتضای اینحب؛ معرفت و طاعتتحصیل، تحکیموتأییدگردد و در امتداد ولایت خویش، ولایت پیامبرو اولیائشرا قرارداده است تا چشمه فیاضولایتدر جهان جاری گردد و در شعاع درخشش نورانی ولیخدا راهها و جانها روشن گردندو به همین سبب از پیامبرخدا به سراج منیر یاد کرده است. "وَ دَاعِیًا إِلَیاللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِرَاجًا مُّنِیرًاً"²
لذا قرآن کریم در سه سطح و ساحت از ولایت سخن گفته است، از معرفت و اطاعت از ولی سخنگفته و هم مودت اولیائش را خواسته است.
چنانکه قائدعظیمالشأنشهید فرمود: “در قرآن نسبتبه اولیای الهی سه تعبیر وجود دارد: یک تعبیر، تعبیر ولایت است؛ «إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا»³ بحث ولایت. معلوم است که پیوند، ارتباط، معرفت، اینها داخل درزیرمجموعه ولایتاست. و گاه بحث اطاعت است؛ «اَطیعوااللَّه و اَطیعوا الرّسولو اولیالامرِ مِنکم»⁴؛ اطاعترسول و اطاعتاولیالامر. این،درعمل است. درمیدان عمل بایدطاعت کرد، پیرویکرد اما یک بحث سومی وجوددارد وآن، بحثمودت است. «قُلْ لا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبیٰ»⁵ این مودت چیست؟ ولایتِاینهاراداشتهباشید، اطاعت هم ازاینها بکنید؛ مودتبرای چیست؟ این مودت، پشتوانه است.”
نکته مهم آن است که دو رکن و اساس مهمولایت یعنی معرفت و اطاعت بدون مودت، تضمینی برای ورود به حیات نورانی وجود نخواهد داشت و تجربه تاریخی نیز مؤید این ادعاست. امام شهید در نقش کلیدی مَودَّت به اولیای الهی میفرماید:
"اگر این مودت نباشد، همان بلائی بر سر امت اسلامی خواهد آمد که در دورانهای اول بر سر یک عدهای آمد که همین مودت را کنار گذاشتند، بهتدریج اطاعت و ولایت هم کنار گذاشته شد. بحث مودت خیلی مهم است. این مودت، با این ارتباطات عاطفی حاصل میشود."⁶
ایشان سوگ و بیان مراثی و ندبه و گریه بر مصائب اولیای الهی را تجلی این مودت میداند و بیان میدارد:
"ماجرای مصیبتهای اینهارا گفتن، یکجور ایجاد ارتباط عاطفی است؛ ماجرای مناقب اینها و فضائل اینها را گفتن، یک جور دیگر پیوند عاطفی است."۷
این عواطف استکه آنمعرفت و ولایت و ایمان را تحکیم و درونی و اطاعت از اولیای الهی را شوق انگیز و آدمی را بدان شائق میسازد. چنانکه فرمود:
"این عاطفهی نسبت به اولیای خدا، اولیای دین، این پیوندعاطفی، پشتوانه بسیار ارزشمند پیوند فکری و پیوند عملی است. بدون این پشتوانه، خیلی سخت میشوددر این راه حرکت کرد. این پیوند عاطفی، خیلی مهم است."۸
حمید احمدی ۲۸خرداد ۱۴۰۵
¹- بقره،۲۵۷
²- احزاب،۴۶
³- مائده،۵۵
⁴- نساء،۵۹
⁵- از بیانات رهبر شهید در تاریخ ۱۳۸۸/۸/۲۲
⁶- همان
⁷- همان
⁸- همان، ۱۳۸۸/۰۹/۲۲
..............
پایان پیام
نظر شما