به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ پذیرش استوارنامه «سیمون سیروسی» سفیر جدید رژیم صهیونیستی در بورکینافاسو از سوی کاپیتان «ابراهیم تراوره» رئیس دولت انتقالی بورکینافاسو در مقطعی حساس از نظر سیاسی و امنیتی انجام شد. زمانی که تراوره رویارویی گستردهای را با نهادها و شخصیتهای اسلامی با عنوان مبارزه با اسلام رادیکال آغاز کرده است.
براساس گزارش شبکه الجزیره، اگرچه هیچ مدرک علنی برای ارتباط میان این دو روند وجود ندارد، اما این انتصاب از همگرایی فزاینده میان نیاز بورکینافاسو به یک شریک امنیتی جدید و تلاش رژیم صهیونیستی برای گسترش نفوذ خود در منطقه ساحل آفریقا حکایت دارد.
انتصابی حسابشده
کمیته انتصابات وزارت خارجه رژیم صهیونیستی، سیمون سیروسی را بهعنوان سفیر این رژیم در چهار کشور آفریقایی شامل ساحل عاج، بورکینافاسو، بنین و توگو انتخاب کرده بود.
«ایتامار آیشنر» خبرنگار دیپلماتیک روزنامه عبری «یدیعوت آحرونوت»، گزارش داده است که این انتصاب در چارچوب مجموعهای از انتصابات انجام شده که کمیتهای به ریاست «گیدئون ساعر» وزیر خارجه رژیم صهیونیستی، آن را تصویب کرده و قرار بوده برای تأیید نهایی به دولت این رژیم، ارائه شود.
سیروسی در شهر «اوآگادوگو» پایتخت بورکینافاسو اقامت ندارد و دفتر کار خود را در سفارت رژیم صهیونیستی در شهر «ابیجان» پایتخت ساحل عاج، مستقر کرده است. سوابق رسمی او نشان میدهد که این دیپلمات حرفهای در سال ۲۰۱۸ به وزارت خارجه رژیم صهیونیستی پیوسته و پیش از این بهعنوان معاون سفیر این رژیم در کامرون و مسئول پروندههای دیپلماتیک، اقتصادی و فرهنگی فعالیت کرده است. او همچنین سابقه فعالیت در زمینه توسعه کسبوکارهای کشاورزی و تجاری و تحلیل مناقشات آفریقا را دارد.
این سوابق، سیروسی را برای رویکردی که رژیم صهیونیستی در پیش گرفته مناسب میکند. رویکردی که از یک سو حوزههایی مانند کشاورزی، آب و فناوری را دنبال میکند و از سوی دیگر بر مسائل امنیتی و شناخت منازعات محلی تمرکز دارد. از این رو، به نظر نمیرسد انتخاب سیروسی برای بورکینافاسو صرفاً یک تصمیم اداری باشد، بلکه بخشی از تلاش برای ایجاد حضوری انعطافپذیر در غرب آفریقا و منطقه ساحل است.
زمانبندی حساس
ارائه استوارنامه سفیر جدید رژیم صهیونیستی با تشدید کارزار تراوره علیه نهادهای اسلامی همزمان شد. بر اساس گزارشی که شبکه الجزیره در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶ منتشر کرده، تراوره اعلام کرده است که آنچه اسلام رادیکال خوانده میشود، جایی در کشور ندارد و با تهدید روحانیونی که آنها را افراطگرا میداند، گفته است که نبرد آغاز شده است.
او همچنین تهدید کرده است فعالیت امامانی را که به گفته مقامهای دولتی از خطبههای خود برای ترویج پیامهای افراطی استفاده میکنند، به حالت تعلیق درآورد.
دولت انتقالی بورکینافاسو همچنین قانون جدیدی درباره آزادیهای دینی تصویب کرده که به گفته مقامهای این کشور، هدف آن تثبیت سکولاریسم و اعمال نظارت بیشتر بر منابع مالی و گفتمانهای دینی است. پیش از آن نیز شماری از امامان بازداشت شده بودند و پس از اعتراضاتی که خواستار آزادی «محمد اسحاق کیندو» امام جماعت، شده بود، بزرگترین مسجد اهل سنت در شهر اوآگادوگو تعطیل شد.
تراوره همچنین از طرحی برای بازگرداندن دانشجویانی که در کشورهای عربی مشغول تحصیل در رشتههای علوم دینی هستند خبر داده و مدعی شده است حدود ۸۰۰ هزار دانشجو در خارج از کشور به تحصیل علوم اسلامی مشغولاند، بدون آنکه مهارتهای حرفهای کسب کنند.
او حتی از احتمال اتخاذ اقداماتی در زمینه تابعیت علیه کسانی که از بازگشت به بورکینافاسو خودداری کنند، سخن گفته است. اقدامی که نشان میدهد رویارویی دولت تنها به نظارت بر منابر محدود نمیشود، بلکه به دنبال بازتعریف فضای دینی و آموزشی کشور نیز هست.
بنبست امنیتی
وخامت اوضاع امنیتی در بورکینافاسو، محدودیتهای تصویری را که تراوره تلاش میکند از توانایی خود برای بازگرداندن کنترل بر کشور ارائه دهد، آشکار کرده است. «زئیف ابراهامی» نویسنده در مقالهای که در «یدیعوت آحرونوت» منتشر کرده، بورکینافاسو را یکی از خطرناکترین کشورهای جهان توصیف کرده و گفته است که گروههای وابسته به داعش و القاعده کنترل مناطق کاملی از این کشور را در اختیار دارند.
به نوشته این نویسنده، تراوره تصویری از ناجی آفریقا برای خود ساخته و با تکیه بر گفتمانی ضدغربی و حضور تبلیغاتی گسترده، این تصویر را تقویت کرده است. در حالی که تروریسم همچنان در حال گسترش است و نشانههای حیات دموکراتیک در کشور بورکینافاسو کاهش یافته است.
این دیدگاه با تحلیل روزنامه عبری «کالکالیست» نیز همخوانی دارد. این روزنامه از یک کارزار تبلیغاتی گسترده در فضای دیجیتال سخن گفته که با استفاده از هوش مصنوعی، تلاش میکند تراوره را بهعنوان یک رهبر انقلابی معرفی کند. آن هم در شرایطی که عملیات او علیه گروههای مسلح به نتایجی که وعده داده بود، منجر نشده است.
تراوره از زمان به قدرت رسیدن، بهدنبال جایگزینی برای فرانسه در مبارزه با گروههای مسلح بوده است. شبکه ۱۲ رژیم صهیونیستی گزارش داده که تراوره در چندین مناسبت از تمایل کشورش برای استفاده از یک طرف دیگر در مبارزه با تروریسم پس از پایان حضور نظامی فرانسه، سخن گفته است.
او در ابتدا به سمت روسیه گرایش پیدا کرد، اما ادامه وخامت وضعیت امنیتی باعث شد تنوع بخشیدن به شرکای خارجی به یک ضرورت تبدیل شود.
رژیم صهیونیستی؛ دروازهای برای ورود
بر اساس دیدگاه مؤسسه مطالعات امنیت ملی رژیم صهیونیستی، در اینجا ارزش اسرائیل برای اوآگادوگو آشکار میشود. این مؤسسه معتقد است عنصر امنیتی طی یک دهه گذشته به مهمترین مؤلفه در روابط رژیم صهیونیستی با کشورهای آفریقایی تبدیل شده است؛ حتی در مواردی که روابط ابتدا با موضوعاتی غیرنظامی مانند کشاورزی، آب و بهداشت آغاز میشود.
«یارون سلمان» پژوهشگر این مؤسسه، میگوید که رژیم صهیونیستی از آموزش نظامی، ارائه تجهیزات و ایجاد ظرفیتهای اطلاعاتی و فناوری برای تقویت حضور خود در کشورهایی استفاده کرده است که با گروههای مسلح مواجهاند.
تحلیلهای صهیونیستی همچنین گسترش گروههای جهادی در آفریقا را فرصتی برای توسعه همکاری با دولتهای محلی میدانند.
در مطالعهای جدیدتر درباره رقابت بینالمللی در آفریقا، «دنیس سیترینوویچ» کارشناس امنیتی مؤسسه مطالعات امنیت ملی رژیم صهیونیستی، بورکینافاسو را در زمره کشورهایی قرار داده است که به عرصه نفوذ روسیه تبدیل شدهاند. در حالی که نقش ترکیه و ایران نیز در این منطقه در حال گسترش است.
به گفته این کارشناس، مجموعه این عوامل رقابتی ، رژیم صهیونیستی را به جستوجوی جای پایی در کشورهای منطقه ساحل آفریقا نه فقط برای مقابله با گروههای مسلح، بلکه برای زیر نظر گرفتن رقبای خود و ایجاد شبکهای جدید از روابط امنیتی و دیپلماتیک سوق میدهد.
یک ارتباط احتمالی
در گزارشی که شبکه الجزیره منتشر کرده، آمده است که پذیرش استوارنامه سفیر رژیم صهیونیستی از تابستان ۲۰۲۵ به حالت تعلیق درآمده بود و سرانجام بدون سر و صدا با آن موافقت شد. استقبال علنی از سفیر جدید به این ترتیب، به دورهای از احتیاط پایان داد که تصویر ضدغربی تراوره بر روابط تحمیل کرده بود.
این گزارش همچنین این اقدام را با علاقه کشورهای عضو ائتلاف کشورهای ساحل به فناوریهای امنیتی اسرائیل مرتبط دانسته است.
با این حال، هیچ سند اسرائیلی یا بورکینافاسویی وجود ندارد که از یک توافق امنیتی یا اطلاعاتی میان دو طرف خبر دهد. همچنین هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد کارزار تراوره علیه نهادهای اسلامی با هماهنگی تلآویو آغاز شده است.
آنچه در حال حاضر به چشم میخورد، بیشتر یک همگرایی سیاسی است. تراوره به فناوریها و تخصصهایی نیاز دارد که بتواند با استفاده از آنها با مخالفان مسلح خود مقابله کرده و کنترل داخلی را تقویت کند. در مقابل، رژیم صهیونیستی بهدنبال یافتن شریکی جدید در منطقهای است که نفوذ قدرتهای غربی در آن رو به کاهش است و روسیه، ایران و ترکیه برای نفوذ بیشتر در آن رقابت میکنند.
جمعبندی
در مجموع، به نظر نمیرسد انتصاب سیمون سیروسی به معنای ایجاد یک رابطه جدید باشد، بلکه بیشتر نشاندهنده ارتقای سطح ارتباطات و علنیتر شدن آن است.
همزمانی این انتصاب با کارزار تراوره علیه آنچه اسلام رادیکال خوانده میشود، به این نزدیکی ابعادی امنیتی میبخشد، اما بهتنهایی وجود یک ائتلاف رسمی و اعلامشده را ثابت نمیکند.
آنچه مسلم است، شکست گزینههای فرانسه و روسیه در پایان دادن به شورشهای مسلحانه، تراوره را به سمت تنوع بخشیدن به شرکای خارجی سوق داده است. در حالی که بحران موجود، فرصتی برای رژیم صهیونیستی فراهم کرده تا از دروازه امنیت و فناوری وارد شود و در عین حال، روابط خود را در پوشش همکاریهای کشاورزی، توسعهای و اقتصادی پیش ببرد.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما