به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ کمیته روابط عمومی آمریکا و رژیم صهیونیستی موسوم به «آیپک» که برای دههها یکی از قدرتمندترین گروههای لابی حامی تلآویو در واشنگتن بوده است، به دلیل حمایت بیقیدوشرط از رژیم صهیونیستی و نزدیکشدن فزاینده به جمهوریخواهان بهتدریج بخشی از نفوذ خود را از دست میدهد. آن هم در شرایطی که انتقادات از جنگ رژیم صهیونیستی در نوار غزه رو به افزایش است.
این تحول، جایگاه سنتی آیپک را در داخل حزب دموکرات آمریکا با تهدیدی جدی مواجه کرده است.
در یادداشتی در روزنامه «نیویورکتایمز»، «اریک آلترمن»، استاد زبان انگلیسی در کالج «بروکلین» و ناظر باسابقه مسائل رژیم صهیونیستی و یهودیان آمریکایی، مینویسد که دوران نفوذ آیپک به پایان رسیده است.
به گفته او، این سازمان به باری برای سیاستمداران دموکرات و منبعی برای تنش در میان یهودیان آمریکایی تبدیل شده و اکنون خودداری از پذیرش کمکهای مالی آیپک به یکی از مواضعی تبدیل شده که بخشهایی از دموکراتها را به یکدیگر نزدیک میکند.
از یک متحد قدرتمند تا یک بار سیاسی
آلترمن میگوید حمایت بیقیدوشرط از رژیم صهیونیستی زمانی موضعی تقریباً اجماعی در کنگره آمریکا بود و آیپک با تلاشهای دوحزبی خود نقش مهمی در شکلگیری این اجماع داشت.
اما جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه پس از عملیات طوفان الاقصی، این فضای سیاسی را تغییر داد. همزمان محبوبیت رژیم صهیونیستی در میان افکار عمومی آمریکا نیز کاهش یافت.
بر اساس نظرسنجی شبکه «انبیسی» در سال ۲۰۲۶ میلادی، تنها ۳۲ درصد از رأیدهندگان آمریکایی نگاه مثبتی به رژیم صهیونیستی دارند. این رقم در میان دموکراتها به ۱۳ درصد کاهش مییابد.
این تغییر، به نوشته مقاله، به جامعه یهودیان آمریکا نیز رسیده است. بر اساس نظرسنجی روزنامه «واشنگتنپست» در سال ۲۰۲۵ میلادی، ۶۱ درصد از یهودیان آمریکایی گفتهاند معتقدند رژیم صهیونیستی در غزه مرتکب جنایات جنگی شده است و حدود ۴۰ درصد نیز اقدامات رژیم صهیونیستی را مصداق نسلکشی دانستهاند.
آیپک چگونه شکل گرفت؟
آلترمن یادآوری میکند که آیپک در سال ۱۹۵۳ میلادی با هدف دفاع از رژیم صهیونیستی و فراهمکردن حمایت مالی، نظامی و دیپلماتیک آمریکا از این رژیم شکل گرفت.
تا دهه ۱۹۶۰ میلادی، یکی از سناتورهای آمریکایی این سازمان را قدرتمندترین گروه لابی در حوزه سیاست خارجی آمریکا توصیف کرده بود.
اما به نوشته این مقاله، یکی از مهمترین نقاط عطف در مسیر آیپک، حرکت تدریجی این سازمان به سمت راست بود. روندی که بهویژه پس از ترور «اسحاق رابین» نخستوزیر رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۹۵ میلادی شدت گرفت.
این گرایش در سال ۲۰۱۵ میلادی نیز عمیقتر شد. زمانی که «بنیامین نتانیاهو» در کنگره آمریکا سخنرانی کرد و به توافق هستهای با ایران(برجام) حمله کرد.
آیپک و متحدانش در آن مقطع نزدیک به ۳۰ میلیون دلار برای جلوگیری از اجرای این توافق هزینه کردند، اما در نهایت موفق نشدند.
فاصله گرفتن آیپک از دموکراتها
از آن زمان، آیپک بیش از پیش به حزب جمهوریخواه نزدیک شد و در سال ۲۰۲۱ میلادی یک کمیته اقدام سیاسی ایجاد کرد که از بیش از ۱۰۰ نامزد جمهوریخواه حمایت کرد. از جمله نمایندگانی که با تأیید نتایج انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۰ میلادی مخالفت کرده بودند.
استفاده از منابع مالی محافظهکاران برای شکست نامزدهای لیبرال در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، خشم جریانهای ترقیخواه را برانگیخت و این احساس را در میان جوانان یهودی تقویت کرد که آیپک نماینده دیدگاههای آنان نیست.
راهبرد آیپک علیه خودش؟
آلترمن نمونههایی را مطرح میکند که نشان میدهد راهبرد آیپک در برخی موارد علیه خود این سازمان نتیجه داده است.
به نوشته او، آیپک میلیونها دلار برای شکست برخی نامزدهای دموکرات هزینه کرد، اما بعضی از این نامزدها در نهایت جای خود را به گزینههایی چپگراتر دادند که از حمایت بیقیدوشرط از رژیم صهیونیستی خودداری میکردند.
از سوی دیگر، شماری از سیاستمداران دموکرات نیز اعلام کردهاند که از پذیرش کمکهای مالی آیپک صرفنظر میکنند. زیرا نگراناند ارتباط با این سازمان به یک بار انتخاباتی برای آنها تبدیل شود.
کاهش نفوذ در هر دو حزب؟
این مقاله در نهایت استدلال میکند که اصرار آیپک بر رویکرد «اول اسرائیل» و ائتلاف آن با حزبی که در موضوعاتی مانند نژاد، مهاجرت، اقتصاد و دموکراسی با بخشهای گستردهای از یهودیان آمریکایی اختلاف نظر دارد، باعث کاهش نفوذ این سازمان در حزب دموکرات آمریکا شده است.
از نگاه آلترمن، ادامه این روند حتی میتواند در بلندمدت نفوذ آیپک در میان جمهوریخواهان آمریکا را نیز تضعیف کند. موضوعی که پرسشهایی جدی درباره آینده نقش سنتی این لابی در سیاست آمریکا ایجاد کرده است.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما