به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ ساعات اولیه صبح یک روز پاییزی است و رفت‌وآمد خودروها در خیابان‌های رشت تازه جان می‌گیرد؛ اما در میانه یکی از خیابان‌های پرتردد شهر، بقعه‌ای کوچک و آشنا، حال‌وهوایی دیگر دارد. اینجا صبح با زمزمه صلوات، ذکر اهل‌بیت(ع) و نوای روضه آغاز می‌شود و جمعی از ارادتمندان خاندان عصمت و طهارت(ع) گرد هم آمده‌اند تا نخستین ساعات روز را به یاد بانوی دو عالم، حضرت فاطمه زهرا(س)، سپری کنند.
اینجا حرم مطهر عبد صالح خدا، آقا دانای علی(ع) است؛ بقعه‌ای که در قلب خیابان و در مسیر یخسازی به سبزه‌میدان رشت قرار گرفته و گویی در میان جریان بی‌وقفه زندگی شهری، جزیره‌ای از آرامش و معنویت ساخته است؛ مکانی که سال‌هاست مأمن دل‌های مشتاق و پناهگاه خلوت‌های عاشقانه مردم این شهر است.
روایتی از یک صبح فاطمی در بقعه دانای علی
با ورود به فضای داخلی بقعه، نخستین چیزی که به چشم می‌آید، صمیمیت و صفای مجلس است. فضای کوچک و دلنشین بقعه، برخلاف شبستان‌های بزرگ و مجالس پرجمعیت، حال‌وهوایی نزدیک و بی‌واسطه دارد؛ ضریح در مرکز نگاه‌هاست و حاضران در فاصله‌ای اندک از یکدیگر، گوشه‌گوشه این فضای معنوی را پر کرده‌اند.
هنوز چند لحظه‌ای از ورود نمی‌گذرد که بساط ساده اما دلنشین صبحانه پیش روی میهمانان روضه قرار می‌گیرد؛ نان، پنیر، گردو و استکانی چای گرم، پذیرایی ساده‌ای که عطرش با عطر معنویت مجلس درهم می‌آمیزد. اینجا مهمانان، پیش از آنکه شنونده روضه باشند، میهمان سفره‌ای از محبت‌اند؛ سفره‌ای بی‌تکلف که صفای آن، بیش از هر پذیرایی پرزرق‌وبرقی به دل می‌نشیند.
کاشی‌کاری‌های آبی و فیروزه‌ای، کتیبه‌های مزین به نام اهل‌بیت(ع) و ضریحی که در میانه بقعه قرار گرفته، جلوه‌ای خاص به این مکان بخشیده است. نور آفتاب از پنجره‌های مشبک به داخل می‌تابد و پرتوهای روشن آن بر کاشی‌ها و فرش‌های بقعه می‌نشیند؛ گویی روشنایی صبح نیز در این خلوت فاطمی، سهمی از مجلس دارد.
در چنین فضایی، صدای مداحی و روضه‌خوانی حال‌وهوایی متفاوت پیدا می‌کند. فاصله اندک حاضران با مداح، نگاه‌های دوخته‌شده به ضریح و زمزمه‌هایی که گاه با صدای روضه همراه می‌شود، مجلس را به محفلی صمیمی و اثرگذار تبدیل کرده است. اینجا نه فاصله‌ای میان صاحبان مجلس و میهمانان احساس می‌شود و نه تشریفاتی در میان است؛ همه در کنار یکدیگرند و دل‌ها به یاد یک نام و یک مصیبت به هم پیوند خورده‌اند.
حدیث کسا؛ محور همدلی در سوگواره یاس نبوی
در این محفل، قرائت حدیث شریف کسا، سخنرانی مذهبی و مداحی در سوگ حضرت فاطمه زهرا(س)، بخش‌های اصلی برنامه را تشکیل می‌دهد. فرازهای نورانی حدیث کسا در فضای بقعه طنین‌انداز می‌شود و حاضران با زمزمه و همراهی، دل‌های خود را به یاد اهل‌بیت پیامبر(ص) پیوند می‌زنند.
در میان جمع، چهره‌های مختلفی دیده می‌شوند؛ از سالمندانی که با آرامش و تأمل در مجلس نشسته‌اند تا ارادتمندانی که ایستاده و با همراهی مداح، بر سینه می‌زنند و مرثیه‌سرایی می‌کنند. گاه سکوتی کوتاه بر مجلس حاکم می‌شود و گاه نوای روضه، بغض‌های فروخورده را به اشک می‌رساند.
شاید راز دلنشینی این مجلس نیز در همین سادگی و بی‌پیرایگی آن باشد؛ در فضایی کوچک که فاصله‌ها را کم می‌کند، سفره‌ای ساده که میهمانان را به هم نزدیک‌تر می‌سازد و روضه‌ای که بی‌هیاهو، راه خود را به دل‌ها باز می‌کند.
پنج صبح به نام مادر
سوگواره یاس نبوی با هدف بزرگداشت ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا(س)، از دوشنبه ۱۸ آبان آغاز شده و تا جمعه ۲۲ آبان، به مدت پنج روز، هر صبح از ساعت ۷ در حرم مطهر عبد صالح آقا دانای علی(ع) برگزار می‌شود.
این مراسم با قرائت حدیث شریف کسا، سخنرانی و مداحی، فرصتی برای حضور ارادتمندان اهل‌بیت(ع) در آیین‌های سوگواری ایام فاطمیه فراهم کرده است.
برگزاری این برنامه به همت اداره اوقاف و امور خیریه شهرستان رشت و مرکز افق حرم مطهر انجام می‌شود.
صبح در بقعه دانای علی آرام‌آرام سپری می‌شود؛ بیرون از بقعه، شهر بیدار شده و خیابان، میزبان رفت‌وآمد مردمی است که هر یک به سویی می‌روند؛ اما در این سوی ضریح، هنوز صدای روضه و زمزمه نام حضرت زهرا(س) جاری است. نان و پنیر و چای صبحانه جمع شده، اما عطر مهربانی آن در فضای مجلس باقی مانده است. شاید زیبایی این صبح‌های فاطمی در همین سادگی نهفته باشد؛ در بقعه‌ای کوچک در میانه خیابان، جایی که دل‌ها برای مادر آرام می‌گیرند و روز، نه با شتاب زندگی، که با یاد حضرت زهرا(س) آغاز می‌شود.
---------------------------
پایان پیام/ 344
نظر شما