به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ بسیاری از دانشجویان دانشگاهها، تاجران و خانوادهها همچنان قادر به بازگشت به خانههایشان نیستند و از ۱۲ اکتبر گذشته در مرز بسته پاکستان و افغانستان گرفتار ماندهاند. تلاشهای میانجیگری نیز تاکنون به یک توافق پایدار نینجامیده است و دو طرف نسبت به احتمال ازسرگیری درگیریها هشدار میدهند.
بسیاری از شهروندان پاکستانی نگران اعتبار ویزاها و همچنین وضعیت مالی خود هستند؛ بهویژه که گزینههای جایگزینی مانند پروازهای هوایی بسیار گران شده و مسیرهای قاچاق نیز خطرات زیادی دارند.
«شاه فیصل» جوان ۲۵ ساله و دانشجوی پزشکی در یکی از دانشگاههای افغانستان به خبرگزاری فرانسه گفت که قصد داشت در تعطیلات زمستانی به دیدار خانوادهاش در پاکستان برود. ما دلمان برای والدین و نزدیکانمان تنگ شده است.
همچنین «شاه فهد امجد» دانشجوی ۲۲ ساله پزشکی در جلالآباد از دو کشور خواست مسیر بازگشت دانشجویان را باز کنند تا بتوانند خانوادههایشان را ببینند. «برکاتالله وزیر» دانشجوی ۲۳ ساله دیگری در جلالآباد نیز گفت که این بحران برای دانشجویان پاکستانی در افغانستان و همچنین دانشجویان افغانستانی در پاکستان مشکلات زیادی ایجاد کرده است.
به گفته یک عضو انجمن دانشجویی، تنها در ایالت ننگرهار افغانستان بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ دانشجوی پاکستانی در دانشگاهها مشغول تحصیل هستند که اکنون امکان بازگشت به کشور خود و دیدار خانوادههایشان را ندارند.
بسته شدن مرز
وزارت خارجه پاکستان اعلام کرد که حدود ۱۲۰۰ نفر برای دریافت کمک جهت بازگشت به کشورشان به سفارت پاکستان در کابل مراجعه کردهاند که در میان آنها ۵۴۹ دانشجو حضور دارند. تاکنون کمی بیش از ۳۰۰ نفر تا پایان دسامبر به صورت هوایی به کشور بازگردانده شدهاند.
مرز زمینی میان پاکستان و افغانستان پس از درگیریهای مرزی که به کشته شدن بیش از ۷۰ نفر انجامید بسته شد. پاکستان همچنین اقداماتی را برای اخراج خانوادههای افغان، پناهجویان و مهاجران انجام داده است.
خط مرزی میان دو کشور که به «خط دیورند» معروف است بیش از ۲۶۰۰ کیلومتر طول دارد و از مناطق کوهستانی صعبالعبور عبور میکند. در دو سوی این مرز خانوادههای پاکستانی و افغانستانی زندگی میکنند که بیشتر آنها از قوم پشتون هستند و روابط فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی عمیقی با یکدیگر دارند.
اسلامآباد دولت کابل را به پناه دادن به گروههای مسلحی متهم میکند که در خاک پاکستان اقدام به حمله میکنند؛ اتهامی که دولت افغانستان آن را رد میکند. تاکنون هیچیک از دولتها زمان مشخصی برای بازگشایی مرز یا شرایط آن اعلام نکردهاند.
رنجی که ادامه دارد
«احسانالله همت» جوان ۲۱ ساله پاکستانی و صاحب یک مغازه، همراه خانوادهاش برای شرکت در مراسم عروسی یکی از اقوام به قندهار سفر کرده بود اما اکنون قادر به بازگشت نیست. او به خبرگزاری فرانسه گفت: درگیریها شروع شد و جاده بسته شد. سفری که قرار بود دو روزه باشد، به رنجی طولانی و بیپایان تبدیل شده است.
او درباره گزینههای دیگر اظهار داشت: راه قاچاق برای ما امکانپذیر نیست. مسیرهای دیگر هم بسیار طولانی و گران هستند و خانواده نمیتواند هزینه آن را پرداخت کند. هوا سرد است، زمستان است و ما با کودکانمان آواره شدهایم. به دلیل طولانی شدن اقامتش نزد اقوام، احساس خجالت میکند.
«خان محمد» راننده ۳۹ ساله کامیون نیز نزدیک مرز اسپین بولدک منتظر بازگشایی مرز مانده و نه میتواند کار کند و نه به شهر خود، کویته — که تنها ۱۰۰ کیلومتر با مرز فاصله دارد — بازگردد. او گفت: در دو ماه و نیم گذشته حتی یک کیلو بار هم جابهجا نکردهام. کار کاملاً متوقف شده است.
او با ابراز امیدواری اینکه مرز بهزودی باز شود، خاطرنشان کرد: همه زندگی ما به این گذرگاه وابسته است. وقتی باز شود، همه میتوانند به خانههایشان برگردند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما