به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ چرا در جریان جنگ اسرائیل و آمریکا علیه تهران، نفت ایران هدف قرار نگرفت؟ این پرسشی است که ناظران تنشهای فزاینده با جمهوری اسلامی مطرح کردهاند.
براساس گزارش روزنامه العربی الجدید، پاسخ این پرسش، برخلاف اظهارات اخیر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، ارتباطی با مسیر مذاکرات یا تمایل به راهحلهای دیپلماتیک ندارد، بلکه ریشه در ملاحظات عمیق اقتصادی دارد که میتواند کل اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد و حتی به کشورهایی که ایران را هدف قرار میدهند، آسیب بزند.
نفت؛ هدفی آسان اما پرهزینه
«نیتسان سادان» تحلیلگر نظامی و راهبردی اسرائیلی، در گزارشی که وبسایت «کالکالیست» منتشر کرده، دیدگاه تلآویو درباره خودداری از هدف قرار دادن نفت ایران را شرح میدهد. او اشاره میکند که زیرساختهای نفتی، اساساً اهدافی نظامی و آسان به شمار میروند. به گفته او، اطلاعات هوایی که برای حمله برنامهریزی میکند، هر هدف را بهعنوان یک سامانه میبیند که کدام بخش باید نابود شود تا کل سامانه از کار بیفتد؟ هدف، وارد کردن بیشترین خسارت با کمترین میزان مهمات است.
در بخش نفت، نقاط آسیبپذیر فراوانی وجود دارد؛ از مراکز تجمیع که نفت از چاهها جمعآوری و برای مرحله بعد آماده میشود، تا تأسیسات فرآوری که در آن نفت از گاز، آب و ناخالصیها جدا میشود و با هدف قرار گرفتن آنها، کل میدان فوراً از کار میافتد. همچنین پالایشگاهها که تأسیساتی بسیار پیچیده و حساساند و شامل لولههای پرفشار و مواد شیمیایی بسیار اشتعالزا میشوند؛ حفظ ایمنی آنها حتی بدون بمباران هم دشوار است. بهطور خلاصه، ضربه زدن به تنها یک حلقه از این زنجیره برای فلج کردن کل مسیر کافی است.
با این حال، در مورد نفت ایران، تصمیمگیری به این سادگی نیست. سادان میگوید نفت در حال حاضر مؤثرترین سلاح ایران است. تهران ابزارهایی برای تهدید زنجیره تأمین در خلیج فارس از جمله توانایی بستن تنگه هرمز با مینها و قایقهای تندرو انتحاری توسعه داده است. افزون بر این، ایران میتواند همسایگان خود را هدف قرار دهد؛ چرا که دارای زرادخانهای از موشکهای بالستیک کوتاهبرد است که به اسرائیل نمیرسند، اما تمامی تأسیسات نفتی عربستان، امارات و قطر را پوشش میدهند.
تهدید تنگه هرمز؛ کابوس بازارهای جهانی
ایران حدود ۴ درصد از نفت جهان را صادر میکند، اما همسایگانش سهمی بهمراتب بیشتر دارند. اگر جنگی نفتی دربگیرد، جهان با بحرانی اقتصادی ویرانگر روبهرو خواهد شد. سادان، سناریوی کابوسوار را اینگونه ترسیم میکند که اگر اسرائیل یک تأسیسات نفتی ایران را هدف قرار دهد، ممکن است تولید نفت به مدت شش ماه تا ۱۰ درصد کاهش یابد. در چنین شرایطی، اگر قیمت هر بشکه ۶۰ دلار باشد، میتواند بلافاصله به ۹۰ یا حتی ۱۰۰ دلار برسد. اسرائیل واردکننده نفت است؛ هزینههای حملونقل بینالمللی، قیمت سوخت و مواد اولیه افزایش مییابد، اقتصاد اسرائیل میلیاردها شِکِل زیان میبیند و هر شهروندی این فشار را مستقیماً در جیب خود احساس خواهد کرد.
سادان همچنین میگوید که نفت، دلیل اصلی توجه واشنگتن به خاورمیانه است و خشمگین کردن حامیان مالی (غولهای نفتی) در آمریکا آخرین چیزی است که اسرائیل میخواهد. از این رو، این تحلیلگر نظامی معتقد است دلیل اصلی خودداری از آسیب زدن به ظرفیت تولید نفت ایران، با وجود اهمیت حیاتی آن برای تهران، این است که چنین اقدامی خیلی زود دامن خود ما را خواهد گرفت.
او در پایان میافزاید: ایران اهداف مهم دیگری هم دارد که میتوان با نابودی آنها توانش را فلج و فشار سنگینی بر آن وارد کرد، بیآنکه اسرائیل و جهان به ورطه بحرانی انرژیزا و ویرانگر کشیده شوند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما