۲ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۰:۴۵
ناقوس‌های خاموش؛ روایت آوارگی مسیحیان جنوب لبنان زیر آتش جنگ

ادامه جنگ و حضور نیروهای ارتش رژیم صهیونیستی در مناطق مرزی جنوب لبنان، هزاران مسیحی این کشور را میان ترس از آینده و امید به بازگشت به خانه‌هایشان سرگردان کرده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ دیگر صدای ناقوس کلیساها تنها آوایی نیست که در روستاهای مسیحی‌نشین جنوب لبنان طنین‌انداز می‌شود، بلکه صدای گلوله‌باران و غرش پهپادهای رژیم صهیونیستی نیز با آن درآمیخته است.

براساس گزارش خبرگزاری آناتولی، این صداها بخشی از صحنه‌ای تلخ را شکل می‌دهند که هزاران ساکن مسیحی جنوب لبنان با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند. مردمی که میان تلخی آوارگی اجباری، نگرانی‌های دائمی و دلتنگی عمیق برای خانه‌هایی که به‌دلیل جنگ ترک کرده‌اند، گرفتار شده‌اند.

این خبرگزاری در گزارشی از وضعیت دشوار خانواده‌های لبنانی آواره نوشته است که بسیاری از آنان اکنون در صومعه‌ها و کلیساهایی زندگی می‌کنند که به پناهگاه‌های موقت تبدیل شده‌اند. این وضعیت در حالی ادامه دارد که حضور و پیشروی نیروهای رژیم صهیونیستی در ده‌ها شهر و روستای مرزی در جنوب لبنان همچنان ادامه دارد و نگرانی‌ها از تبدیل شدن این آوارگی موقت به یک واقعیت دائمی افزایش یافته است.

رژیم صهیونیستی اکنون بر نوار مرزی‌ به عمق ۴ تا ۱۲ کیلومتر در داخل خاک لبنان تسلط دارد. در این میان، روستاهای مسیحی واقع در شهرستان‌های مرجعیون، حاصبیا و بنت جبیل در وضعیتی میان ویرانی و خالی شدن از سکنه قرار گرفته‌اند؛ جایی که امید به بازگشت ساکنان با ترس از دست رفتن همیشگی خانه‌ها در هم آمیخته است.

از جمله این روستاها می‌توان به القلیعه، دیر میماس، برج الملوک، جدیده مرجعیون، راشیا الفخار، رمیش، عین إبل، دبل، القوزح و علما الشعب اشاره کرد. مناطقی که ساکنانشان در طول تاریخ، با وجود جنگ‌های مکرر، به زمین و خانه‌های خود پایبند مانده‌اند.

با وجود هشدارهای مداوم ارتش رژیم صهیونیستی به ساکنان مناطق مرزی برای خودداری از بازگشت به روستاهای نزدیک محل استقرار نیروهایش، بسیاری از اهالی همچنان به بازگشت و از سرگیری زندگی عادی خود امیدوارند.

ناقوس‌های خاموش؛ روایت آوارگی مسیحیان جنوب لبنان زیر آتش جنگ

رنج آوارگان

خبرگزاری آناتولی همچنین به روایت زندگی «بدیعه حداد» ۶۵ ساله پرداخته است. زنی که به‌دلیل بمباران‌های مداوم اسرائیل در شهرک مرزی «ابل السقی» ناچار به ترک خانه خود شد.

او می‌گوید شدت حملات و صدای انفجارها چنان ترس و اضطرابی ایجاد کرده بود که ادامه زندگی در خانه غیرممکن شده بود. به گفته وی، دخترش نیز همواره در حالت ترس و نگرانی به سر می‌برد.

بدیعه تعریف می‌کند که پس از آن‌که دیگر قادر به خوابیدن نبود، همراه دخترش تصمیم به ترک خانه گرفت تا مکانی امن برای زندگی پیدا کند. هرچند منزل او به‌طور کامل ویران نشده، اما آثار بمباران در بخش‌های مختلف آن کاملاً مشهود است.

او اکنون همراه دختر، پسر و خانواده پسرش در یک کانکس فلزی زندگی می‌کند که توسط یکی از صومعه‌ها در اختیارشان قرار گرفته است. با این حال، همچنان از تداوم جنگ‌ها و پیامدهای آن، از جمله ترس، آوارگی و رنج مردم، ابراز ناراحتی می‌کند.

آوارگان لبنانی در شرایط دشوار معیشتی زندگی می‌کنند. زیرا بسیاری از خانه‌ها و منابع درآمدشان آسیب دیده و در عین حال، حملات و اقدامات نظامی رژیم صهیونیستی مانع بازگشت آنان به مناطقشان شده است.

ناقوس‌های خاموش؛ روایت آوارگی مسیحیان جنوب لبنان زیر آتش جنگ

در همین حال، «نبیهه» ۷۵ ساله که از اهالی آواره شهرک «راشیا الفخار» است، از عمق فاجعه‌ای سخن می‌گوید که ساکنان روستاهای مرزی با آن مواجه هستند. او تأکید می‌کند که مردم این مناطق هر روز با صدای گلوله‌باران و نگرانی از آینده‌ای نامعلوم زندگی می‌کنند.

وی می‌گوید: هیچ‌کس در شرایط عادی خانه خود را ترک نمی‌کند؛ اما بمباران و خطر دائمی، ما را مجبور به مهاجرت کرده است.

همزیستی میان ساکنان منطقه

بر اساس گزارش خبرگزاری آناتولی، مراکز و نهادهای مذهبی در شهرستان حاصبیا به پناهگاهی امن برای خانواده‌های آواره تبدیل شده‌اند. موضوعی که بازتابی از فرهنگ همزیستی و همبستگی در این منطقه است.

«فارس اللحام» مسئول کلیسای حاصبیا و صومعه «سیده صیدنایا» در این‌باره می‌گوید کلیسای جامع «سن جورج» متعلق به ارتدوکس‌های یونانی، نماد وحدت میان تمامی طوایف منطقه است. این کلیسا که آخرین بازسازی آن به سال ۱۸۳۶ بازمی‌گردد، طی دهه‌های گذشته همواره پذیرای ساکنان منطقه با گرایش‌های مختلف بوده است.

در صومعه «سیده صیدنایا» نیز راهبه‌ها از خانواده‌های آواره‌ای که از روستاهای مرزی آمده‌اند میزبانی می‌کنند. در حال حاضر خانواده‌هایی از شهرک‌های «ابل السقی» و «راشیا الفخار» در این صومعه اقامت دارند.

ناقوس‌های خاموش؛ روایت آوارگی مسیحیان جنوب لبنان زیر آتش جنگ

راهبه «استفانی» در گفت‌وگو با خبرگزاری آناتولی تأکید کرده است که درهای صومعه بدون هیچ‌گونه تبعیض مذهبی یا طایفه‌ای به روی همه باز است و حاصبیا همواره به روحیه همزیستی و همبستگی میان ساکنانش شناخته شده است.

او همچنین توضیح داده که مردم منطقه، نهادهای محلی، شهرداری‌ها و سازمان‌های مردمی با تأمین مواد غذایی، پتو، سوخت و وسایل گرمایشی از آوارگان حمایت می‌کنند و رها کردن خانواده‌های آواره در خیابان‌ها را غیرقابل قبول می‌دانند.

این راهبه معتقد است جنوب لبنان، که آن را عروس لبنان توصیف می‌کند، در هر جنگی بهای سنگینی می‌پردازد و از ویرانی‌های گسترده‌ای که بر این منطقه تحمیل شده، ابراز تأسف می‌کند.

از دوم مارس گذشته، رژیم صهیونیستی حملات گسترده‌ای را علیه لبنان آغاز کرده است که بنا بر آمار رسمی، تاکنون به شهادت بیش از سه هزار نفر و زخمی شدن بیش از ۹ هزار نفر انجامیده و بیش از یک میلیون نفر را نیز آواره کرده است.

با وجود آن‌که از ۱۷ آوریل آتش‌بس بین لبنان و رژیم صهیونیستی برقرار و تا اوایل ژوئیه برای ۴۵ روز تمدید شده است، رژیم صهیونیستی همچنان با حملات و هدف قرار دادن مناطق مختلف جنوب لبنان این توافق را نقض می‌کند. این وضعیت موج‌های جدیدی از آوارگی را به‌دنبال داشته و هزاران خانواده لبنانی را ناچار کرده است در چادرها و مراکز اسکان موقت زندگی کنند. در حالی که تأمین نیازهای اولیه آنان بیش از پیش به کمک‌های مردمی و همبستگی اجتماعی وابسته شده است.

..............................

پایان پیام/ ۲۶۸

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha