به گزارش خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا ـ در میان شلوغی خیابانهای بانکوک و در کنار آبراه تاریخی «کانال سانسائب» (Khlong Saen Saep)، مسجد «جامعالاسلام» (Yamiul Islam Mosque) یا آنگونه که مردم محلی مینامند، «سورهائو واتتوک» (Surao Wat Tuk)، بیش از ۱۲۷ سال است که بهعنوان یکی از نمادهای حضور مسلمانان در پایتخت تایلند پابرجاست. این مسجد که در نزدیکی دانشگاه رامخامهائنگ قرار دارد، از یک نمازخانه چوبی کوچک به یکی از مراکز مهم مذهبی و اجتماعی مسلمانان منطقه تبدیل شده است.
آنچه این مسجد را از بسیاری از مساجد دیگر متمایز میکند، داستان شکلگیری آن است. بنابر روایتهای محلی، هنگام آمادهسازی زمین مسجد، هر خانواده مسلمان موظف بود با قایق از مسیر کانال یک بار خاک حمل کند و برای ساخت کف مسجد بیاورد. به این ترتیب، بنای مسجد نه با سرمایههای کلان، بلکه با مشارکت مستقیم مردم و تلاش جمعی جامعه محلی شکل گرفت؛ روایتی که هنوز هم بهعنوان نمادی از همبستگی و ایمان در میان ساکنان منطقه نقل میشود.
یکی دیگر از ویژگیهای جالب این مسجد، پیوند عمیق آن با جامعه چندفرهنگی اطرافش است. نام محلی «سورهائو واتتوک» از مجاورت آن با یک معبد بودایی گرفته شده و نشاندهنده روابط دوستانه مسلمانان و بوداییان منطقه است. حتی در دورهای، ساختمان مسجد به رنگ زرد ــ رنگی که معمولاً با معابد بودایی تایلند شناخته میشود ــ رنگآمیزی شده بود. همچنین صنعتگران چینی در ساخت بخشهایی از بنا مشارکت داشتند؛ نشانهای از همکاری سه جامعه مسلمان، بودایی و چینی در شکلگیری این مکان مذهبی.
ساختمان کنونی مسجد نیز از نظر معماری اهمیت ویژهای دارد. طراحی آن را «پایجیت پونگپانروک»، معمار مسلمان تایلندی، بر عهده داشته است؛ معمار شناختهشدهای که طراحی مسجد مرکز اسلامی تایلند را نیز در کارنامه خود دارد. نمای بیرونی بنا با تکنیکهای سنتی سنگشسته و شنشسته ساخته شده و فضای داخلی آن با سنگ مرمر ایتالیایی آراسته شده است؛ ترکیبی که به مسجد جلوهای متفاوت و چشمگیر بخشیده است.
با وجود گذشت بیش از یک قرن، مسجد یامیالاسلام همچنان فراتر از یک عبادتگاه عمل میکند. این مکان علاوه بر برگزاری آیینهای دینی، مرکزی برای آموزش، فعالیتهای اجتماعی و حفظ هویت مسلمانان بانکوک به شمار میرود؛ مسجدی که تاریخ آن، روایتگر نقش ایمان، مشارکت مردمی و همزیستی مسالمتآمیز ادیان و فرهنگها در قلب تایلند است.
...........
پایان پیام
نظر شما