۳۰ تیر ۱۴۰۵ - ۱۴:۲۴
راهکارهای افزایش تاب‌آوری در ادعیه صحیفه سجادیه؛ بخش دوم: مالکیت الهی و فناپذیری دنیا

تاکید بر مالکیت الهی و فناپذیر بودن دنیا، در منابع مختلف قرآنی و روایی، بارها بیان شده است. همچنان که امام سجاد(ع) در دعاهای مختلف صحیفه سجادیه، با تاکید بر این دو موضوع، خواسته‌های خود را از خداوند بیان می‌کنند و به همه شیعیان نیز می‌آموزند که با نگاه به این دو ویژگی دنیایی، تاب‌آوری در سختی‌ها و مشکلات را سرلوحه زندگی خود قرار دهند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ در بخش اول این نوشته، «اعتماد به وعده‌های الهی» به‌عنوان یکی از عوامل تاب‌آوری فردی و اجتماعی بر اساس ادعیه صحیفه سجادیه مورد بررسی قرار گرفت. از دیگر عوامل تاب‌آوری مورد تأکید در دعاهای امام سجاد(ع)، توجه به «فناپذیری دنیا» و موقتی بودن نعمت‌های آن، و نیز «عدم مالکیت انسان» بر داشته‌ها و دانسته‌های خویش است.

در روایات مختلفی، موقت بودن حیات دنیا و مشکلات و مصائب آن مورد تاکید قرار گرفته، همانگونه که در آیه ۹۶ سوره مبارکه نحل خداوند می‌فرماید:

«مَا عِنْدَکُمْ یَنْفَدُ ۖ وَمَا عِنْدَ اللَّهِ بَاقٍ ۗ وَلَنَجْزِیَنَّ الَّذِینَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ، آنچه  نزد شماست، فانی می‌شود و آنچه نزد خداست، باقی می‌ماند، و قطعاً آنان که شکیبایی ورزیدند، پاداش‌شان را بر پایه بهترین عملی که همواره انجام می‌داده‌اند، می‌دهیم».

امام سجاد (ع) نیز در دعای سی‌ام صحیفه سجادیه به موقت بودن دنیا تاکید می‌کنند:

«مَا زَوَیتَ عَنِّی مِنْ مَتَاعِ الدُّنْیا الْفَانِیةِ فَاذْخَرْهُ لِی فِی خَزَائِنِک الْبَاقِیةِ،  آنچه را از متاع نابودشدنی دنیا از من گرفتی همان را در خزانه‌های پایدارت برایم ذخیره کن».

طبیعی است که اگر کسی بداند دنیا و مشکلات آن موقت است، این سختی‌ها را راحت‌تر و آسان‌تر تحمل کرده و تاب‌آوری خود را افزایش می‌دهد، در امتداد همین دیدگاه است که انسان خود را مالک هیچ چیزی نمی‌داند و هرگونه آسیب به داشته‌ها و دانسته‌ها و از دادن اشخاص و اموال را «عودت امانت به درگاه خداوند» معنا می‌کند.

امام سجاد(ع) نیز در دعای ۲۱ صحیفه سجادیه با همین نگاه به دنیا اینگونه به خدا عرض می‌کند و به ما می‌آموزد که ما نیز به هر آنچه در دنیاست، اینگونه نگاه کنیم:

«اللَّهُمَّ إِنَّکَ إِنْ صَرَفْتَ عَنِّی وَجْهَکَ الْکَرِیمَ أَوْ مَنَعْتَنِی فَضْلَکَ الْجَسِیمَ أَوْ حَظَرْتَ عَلَیَّ رِزْقَکَ أَوْ قَطَعْتَ عَنِّی سَبَبَکَ لَمْ أَجِدِ السَّبِیلَ إِلَی شَیْءٍ مِنْ أَمَلِی غَیْرَکَ، وَ لَمْ أَقْدِرْ ‏ عَلَی مَا عِنْدَکَ بِمَعُونَةِ سِوَاکَ، فَاِنِّی عَبْدُکَ وَ فِی قَبْضَتِکَ، نَاصِیَتِی بِیَدِکَ، لَاأَمْرَ لِی مَعَ أَمْرِکَ. خدایا! اگر روی کریمت را از من بگردانی، یا مرا از احسان بزرگت محروم کنی، یا روزی‌ات را از من دریغ ورزی، یا رشتۀ پیوندت را از من بگسلی، راهی برای دست‌یابی به هیچ یک از آرزوهایم جز تو نیابم؛ و بر آنچه پیش توست، جز به یاری تو دست‌رسی پیدا نکنم؛ چرا که من بندۀ تو و در قبضۀ اراده توام؛ اختیارم به دست توست. با فرمان تو، فرمانی برای من نیست.»

راهکارهای دیگر ایجاد و گسترش تاب‌آوری در جامعه در دعاهای صحیفه سجادیه در بخش‌های بعدی این نوشته بیان می‌شود.

سید علی‌اصغر حسینی/ ابنا

___

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha