۱۹ مهر ۱۴۰۵ - ۰۳:۲۴
از لبنان تا غزه و ایران؛ چرا برتری نظامی رژیم صهیونیستی به پیروزی ختم نشد؟

ارزیابی جدید مؤسسه مطالعات امنیت ملی رژیم صهیونیستی حاکی از آن است که ضربات نظامی به حزب‌الله، گروه‌های مقاومت در غزه و توانمندی‌های ایران، نتوانسته‌اند معادلات سیاسی و امنیتی منطقه را مطابق خواست تل‌آویو تغییر دهند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ با گذشت سه سال از عملیات طوفان الاقصی در هفتم اکتبر سال 2023 میلادی، مؤسسه مطالعات امنیت ملی رژیم صهیونیستی(INSS) ارزیابی خود را از موازنه قدرت در منطقه و وضعیت امنیت ملی این رژیم منتشر کرده است.

براساس گزارش روزنامه «الاخبار» لبنان، ارزیابی جدید مؤسسه مطالعات امنیت ملی رژیم صهیونیستی بر یک تناقض اساسی تأکید دارد. اینکه دستاوردهای گسترده نظامی و عملیاتی رژیم صهیونیستی به ناتوانی این رژیم در تبدیل این دستاوردها به پیروزی راهبردی، وادار کردن دشمنان به تسلیم یا دستیابی به توافق‌های سیاسی و امنیتی پایدار منجر شده است. رژیم صهیونیستی با وجود نمایش برتری نظامی و فناوری و وارد کردن خسارت‌های سنگین به توانمندی‌های دشمنانش، هنوز نتوانسته است این دستاوردها را به واقعیت امنیتی متناسب با حجم نیروی به‌کارگرفته‌شده تبدیل کند.

برتری عملیاتی، بدون دستاورد راهبردی

بر اساس ارزیابی این مؤسسه، سه سال گذشته پیشرفت چشمگیر توانمندی‌های ارتش اشغالگر رژیم صهیونیستی را به‌ویژه در زمینه هماهنگی میان اطلاعات نظامی، آتش، مانور زمینی و فناوری و همچنین توانایی اجرای عملیات هم‌زمان در چند جبهه نشان داده است. این قابلیت‌ها به ارتش این رژیم امکان داد پس از ناکامی هفتم اکتبر، ابتکار عمل نظامی را دوباره به دست بگیرد و ضربات گسترده‌ای به ساختارهای نظامی و فرماندهی دشمنان خود وارد کند. با این حال، به باور این مؤسسه، تضعیف دشمنان به معنای پایان دادن به تهدید آن‌ها یا تضمین تغییر اراده‌شان و وادار کردن آن‌ها به خودداری از بازسازی توانمندی‌هایشان نیست.

این تناقض در جبهه‌های مختلف رویارویی آشکار است. در لبنان، حملات واردشده به حزب‌الله به پیروزی نظامی یا توافقی نهایی که بتواند مقاومت اسلامی لبنان را از معادله حذف کند، منجر نشده است. در غزه نیز عملیات نظامی نتوانسته واقعیت سیاسی و امنیتی باثباتی ایجاد کند که زمینه را برای تعیین تکلیف آینده این منطقه فراهم سازد. در رویارویی با ایران هم خسارت واردشده به برخی توانمندی‌های نظامی مشخص، نه تهدید ایران را از میان برده و نه تغییر تعیین‌کننده‌ای در محاسبات راهبردی تهران ایجاد کرده است.

مقایسه این جبهه‌ها نشان می‌دهد رژیم صهیونیستی تنها با تعدد جبهه‌های نظامی روبه‌رو نیست، بلکه با معادلات متفاوتی در عرصه منازعه نیز مواجه است. زیرا هر دشمن ساختار، محاسبات، منابع قدرت و توانایی خاص خود را برای تحمل خسارت‌ها دارد. در مجموع، توانایی وارد کردن ضربات مؤثر در جبهه‌های مختلف لزوماً به معنای توانایی بازآرایی محیط سیاسی و امنیتی آن‌ها بر اساس اهداف رژیم صهیونیستی نیست.

بازدارندگی شکننده و هزینه‌های فزاینده جنگ

افزون بر این، از ارزیابی مؤسسه چنین برمی‌آید که دستاوردهای نظامی نتوانسته‌اند بازدارندگی رژیم صهیونیستی را به سطح مورد انتظار تقویت کنند. بازدارندگی تنها به توان نظامی وابسته نیست، بلکه از ارزیابی دشمنان درباره هزینه‌های رویارویی، آمادگی آن‌ها برای تحمل خسارت‌ها و اطمینانشان به توانایی مقاومت و بازسازی نیز تأثیر می‌پذیرد.

از همین رو، رژیم صهیونیستی ناچار است برای جلوگیری از بازیابی توانمندی‌های دشمنانش، بارها عملیات نظامی انجام دهد. چراکه عملیات‌های پیشین بازدارندگی پایداری ایجاد نکرده‌اند که نیاز به تکرار استفاده از زور را برطرف کند.

این مؤسسه همچنین درباره افزایش هزینه‌های جنگ طولانی‌مدت از جمله فشار بر نیروهای ارتش و نیروهای ذخیره رژیم صهیونیستی، فرسایش آمادگی نظامی، کمبود برخی مهمات و قطعات یدکی و دشواری حفظ بسیج نیروی انسانی در دوره‌های طولانی هشدار می‌دهد. این شاخص‌ها به معنای از دست رفتن توان رزمی ارتش این رژیم نیستند، بلکه نشان‌دهنده افزایش هزینه حفظ برتری نظامی و آمادگی برای رویارویی‌های آینده‌اند.

زمان لزوماً به سود قدرت نظامی برتر نیست

عامل زمان نیز الزاماً به سود طرفی که از برتری نظامی برخوردار است، عمل نمی‌کند. رژیم صهیونیستی برای تغییر واقعیت امنیتی به نتایجی نهایی و پایدار نیاز دارد، در حالی که ممکن است برای دشمنانش صرفاً حفظ موجودیت و جلوگیری از تحقق اهداف طرف مقابل کافی باشد.

به این ترتیب، تداوم برتری عملیاتی رژیم صهیونیستی با فرسایش فزاینده راهبردی همراه شده است. وضعیتی که مؤسسه مطالعات امنیت ملی رژیم صهیونیستی، علت آن را فقدان اهداف سیاسی روشن می‌داند. ارتش این رژیم می‌تواند دشمنان را تضعیف کند، اما به‌تنهایی قادر نیست توافق‌های سیاسی ایجاد کند. هم‌زمان، تنش میان سطوح سیاسی و نظامی رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که هماهنگ کردن اهداف با ابزارها و منابع تا چه اندازه دشوار است. به‌ویژه آنکه ممکن است برخی اهداف اساساً فراتر از توان دستیابی از طریق قدرت نظامی باشند.

پیامدهای این شکاف در جبهه داخلی رژیم صهیونیستی نیز دیده می‌شود. بر اساس نظرسنجی مؤسسه مطالعات امنیت ملی رژیم صهیونیستی در ژوئن گذشته، ۴۲ درصد از پاسخ‌دهندگان وضعیت امنیت ملی این رژیم را بد یا بسیار بد ارزیابی کردند در مقابل، تنها ۲۰ درصد وضعیت را خوب یا بسیار خوب دانستند. این آمار نشان می‌دهد دستاوردهای نظامی رژیم صهیونیستی تا چه اندازه در ایجاد احساس امنیت و تقویت اعتماد جامعه این رژیم به سودمندی ادامه جنگ محدود بوده‌اند.

..............................

پایان پیام/ ۲۶۸

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha