به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ «مصطفی الخلیل» در حیاط مدرسه البزری در شهر صیدا با قدمهایی خسته در حالی قدم میزند که دست دختر کوچکش را گرفته است؛ دختری که هنوز دو ساله هم نشده. کودک با قدمهای کوتاهش میان خانوادههایی که در حیاط مدرسه پراکندهاند، به سختی راه میرود و پدر با نگاهی آمیخته به نگرانی و سردرگمی مراقب اوست.
براساس گزارش شبکه الجزیره، مصطفی که از شهرک مرزی کفرکلا آواره شده است، لحظهای میایستد؛ گویی میخواهد پیش از سخن گفتن افکارش را مرتب کند. او درباره دخترش که در دوران جنگ متولد شده با صدایی خسته میگوید که این کودک از زمان تولدش چیزی جز صدای بمباران و صحنههای آوارگی ندیده است. او با تلخی میپرسد چگونه خانوادهها میتوانند که در چنین واقعیت سختی، آیندهای برای فرزندانشان بسازند؟
در اطراف آنها، حیاط مدرسه به فضایی شلوغ تبدیل شده است که صدها خانواده در آن به دنبال سرپناهی موقت هستند. مصطفی و خانوادهاش از زمانی که در شرایطی دشوار به صیدا رسیدهاند در همین مکان زندگی میکنند. به گفته او بسیاری از نیازهای اولیه در دسترس نیست. با وجود قدردانی از تلاشهای مسئولان مدرسه و داوطلبانی که میکوشند از رنج آوارگان بکاهند، او میداند که توان آنها در برابر شمار فزاینده خانوادهها محدود است.
رنجهای روزمره
در جزئیات زندگی روزانه در مرکز اسکان، مشکلات دیگری نیز نمایان میشود. خانوادهها کمبود پتو و لحاف دارند و آب گرم در دسترس نیست؛ موضوعی که استحمام کودکان را بسیار دشوار کرده است. حتی تهیه غذا نیز به باری سنگین برای بسیاری از خانوادهها تبدیل شده که در طول سفر طولانی آوارگی توان خود را از دست دادهاند.
اما داستان مصطفی تنها یکی از دهها داستان مشابه در این مرکز است. در نزدیکی او، عباس جزئیات سفر آوارگی خود از جنوب لبنان به صیدا را بازگو میکند؛ سفری که گویی هنوز با تمام خستگیها و انتظارهایش در ذهن او زنده است.
راهی که در شرایط عادی باید طی چند ساعت طی میشد، به سفری طاقتفرسا تبدیل شد که چندین روز طول کشید. عباس و خانوادهاش به دلیل ازدحام و ترس بارها مجبور شدند در مسیر توقف کنند. آنها شب را در کنار جاده و روی زمین سپری کردند تا بتوانند ادامه مسیر دهند.
او به شبکه الجزیره گفت که حدود یک روز و نیم در جاده خوابیدهاند تا سرانجام توانستهاند به صیدا برسند؛ سفری که در آن خستگی با نگرانی درباره کودکان و سالمندان درهم آمیخته بود.
مشکلات داخل مرکز اسکان
اما رسیدن به مرکز اسکان پایان رنجها نبود. زندگی در داخل آن نیز خالی از مشکلات روزانه نیست. عباس اشاره میکند که کمکهای موجود، به طور کلی خوب است، اما برخی نیازهای اساسی به ویژه تشک، پتو و لحاف هنوز با کمبود روبهروست، آن هم در شرایطی که خانوادهها بهصورت فشرده در کلاسهای درس که به اتاقهای خواب موقت تبدیل شدهاند زندگی میکنند.
امید به بازگشت
آوارگان تلاش میکنند خود را با واقعیت جدیدشان وفق دهند، در حالی که خستگی سفر طولانی را با خود حمل میکنند و امیدوارند این مرحله موقتی باشد تا بتوانند به خانههایشان بازگردند؛ خانههایی که ناچار شدند با عجله آنها را ترک کنند.
در یکی از کلاسهایی که به اتاق اسکان تبدیل شده، زهرا در کنار فرزندانش نشسته و تلاش میکند آنها را با پتوهای سبک گرم نگه دارد. آثار سفر طولانی هنوز بر چهرهاش پیداست.
او با تلخی از سختیهایی که حتی در مرکز اسکان ادامه دارد، سخن میگوید. سرمای شب به اتاقهایی که وسایل گرمایشی کافی ندارند نفوذ میکند و کمبود پتو و تشک، شبها را برای کودکان دشوارتر میکند.
با این حال، در میان نگرانی برای فرزندانش و دلتنگی برای خانهای که ترک کرده، زهرا همچنان به بازگشت امیدوار است و دعا میکند همه سالم بمانند و آوارگان روزی به خانههایشان بازگردند.
در گوشهای دیگر از مرکز، حاج یاسر در میان گروهی از آوارگان نشسته و با آنها از صبر و امید سخن میگوید. او با وجود کمبود کمکها و نیازهای فراوان، پیوسته خدا را شکر میکند و میگوید که گشایش، سرانجام خواهد آمد و خانوادهها روزی به سرزمین و خانههای خود بازخواهند گشت.
فشار انسانی بر صیدا
شهر صیدا که دروازه جنوب لبنان به شمار میرود، اکنون با فشار انسانی فزایندهای روبهرو است؛ زیرا هزاران آواره برای فرار از حملات هوایی اسرائیل و هشدارهای نظامی در مرز جنوبی لبنان به این شهر پناه آوردهاند.
در حالی که مدارس و مراکز عمومی شهر صیدا به پناهگاههای موقت تبدیل شدهاند، این شهر با چالش بزرگی برای اسکان شمار رو به افزایش آوارگان روبهروست.
مرحلهای حساس
«احمد عکره» معاون شهردار صیدا به شبکه الجزیره گفت که این شهر در مرحلهای بسیار حساس قرار دارد و با فشار ناشی از ورود گسترده آوارگان مواجه است.
او توضیح داد که تاکنون حدود ۱۲ هزار آواره در ۲۴ مرکز رسمی اسکان در شهر صیدا مستقر شدهاند و تقریباً همین تعداد نیز نزد اقوام یا آشنایان خود در محلههای مسکونی این شهر زندگی میکنند.
به گفته او، این موج بزرگ آوارگی از توان موجود فراتر رفته و باعث کمبود شدید نیازهای اساسی در مراکز اسکان شده است. این کمبود حدود ۷۵ درصد از اقلام مورد نیاز از جمله مواد غذایی، تجهیزات پزشکی و دیگر نیازهای ضروری را شامل میشود.
عکره از سازمانهای محلی و بینالمللی خواست فوراً برای حمایت از شهر صیدا و کمک به تلاشهای شهرداری وارد عمل شوند و هشدار داد که ادامه ورود آوارگان بدون حمایت کافی، وضعیت انسانی را پیچیدهتر خواهد کرد.
او افزود که شهر صیدا تقریباً به حداکثر ظرفیت پذیرش خود رسیده است و شهرداری ناچار شده از آوارگان تازهوارد بخواهد به مناطق شمال لبنان یا مناطق کوهستانی بروند، زیرا صیدا در حال حاضر توان پذیرش افراد بیشتری را ندارد.
صیدا؛ نقطه اصلی پذیرش آوارگان
با شدت گرفتن بمباران اسرائیل در شهرکهای جنوب لبنان، موج آوارگی به سمت صیدا افزایش یافته است. این شهر به دلیل موقعیت جغرافیاییاش که جنوب لبنان را به بیروت متصل میکند، به یکی از مهمترین نقاط پذیرش آوارگان تبدیل شده است.
هر روز صدها خودرو حامل خانوادههایی که خانههایشان را با عجله ترک کردهاند وارد شهر صیدا میشوند تا در مناطق امنتر پناه بگیرند.
با وجود اینکه شهر صیدا به محل پذیرش آوارگان تبدیل شده، اما در روزهای اخیر از حملات اسرائیل در امان نمانده است. حملاتی در داخل شهر صیدا و اطراف آن از جمله به مرکز وابسته به جماعت اسلامی و ساختمانی متعلق به جمعیت المقاصد، انجام شده است.
بحران انسانی در سایه بحران اقتصادی
در چنین شرایطی، صیدا اکنون با آزمونی انسانی دشوار روبهروست. شهری که به پناهگاه هزاران آواره تبدیل شده، باید با بحرانی انسانی دست و پنجه نرم کند؛ آن هم در زمانی که لبنان خود با بحران اقتصادی شدید مواجه است که توان نهادهای محلی برای پاسخ به نیازهای رو به افزایش را محدود کرده است.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما