۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۳۴
وال‌استریت ژورنال: چرا آمریکا از بازگشایی تنگه هرمز ناتوان است؟

وال‌استریت ژورنال در گزارشی نوشت که تلاش آمریکا برای تغییر وضعیت تنگه هرمز با محدودیت‌های جدی، مواجه شده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ روزنامه آمریکایی «وال‌استریت ژورنال» گزارش داد ابتکاری که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا با عنوان «پروژه آزادی» آغاز کرده بود، محدودیت‌های آشکار توان واشنگتن برای ایجاد واقعیتی جدید در تنگه هرمز را نشان می‌دهد؛ تنگه‌ای که یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های دریایی جهان به شمار می‌رود.

براساس گزارش شبکه الجزیره، «جارد مالسن» خبرنگار وال‌استریت ژورنال در گزارشی در این باره، نوشت که آغاز این عملیات—پیش از آنکه ترامپ امروز چهارشنبه تصمیم به تعلیق آن بگیرد—یک ماجراجویی پرریسک بود که هدف آن شکستن کنترل عملی ایران بر تنگه هرمز عنوان شده بود.

مالسن پیش‌بینی می‌کند که این ابتکار با محدودیت‌های جدی در تغییر واقعیت راهبردی گسترده‌تر مواجه بوده است؛ زیرا ترامپ در تلاش است تهران را به دادن امتیاز وادار کند، در حالی که رهبری ایران بر جلوگیری از کسب هرگونه پیروزی آشکار برای او اصرار دارد.

به گفته این گزارش، ایران نیز عملاً پاسخ تهاجمی داده و با شلیک موشک‌های کروز به سمت کشتی‌های جنگی آمریکا و استفاده از پهپادها و قایق‌های تندرو، اهداف نظامی و غیرنظامی را هدف قرار داده است.

نویسنده تأکید می‌کند که این وضعیت تهدیدی دائمی نه تنها برای نیروهای نظامی بلکه برای رفت‌وآمد کشتی‌های تجاری ایجاد کرده است؛ کشتی‌هایی که همچنان بدون تضمین‌های امنیتی روشن در بازگشت به تنگه هرمز، تردید دارند.

وضعیت عدم قطعیت

یکی از مهم‌ترین جمع‌بندی‌های مالسن این است که موفقیت این عملیات آمریکا—حتی در صورت تحقق—نمی‌تواند تردد دریایی در تنگه هرمز را به سطح پیش از جنگ بازگرداند. پیش از آغاز جنگ، روزانه حدود ۱۳۰ کشتی از این تنگه عبور می‌کردند، اما اکنون این عدد به چند کشتی محدود کاهش یافته است.

به باور نویسنده، این کاهش شدید تنها ناشی از خطرات فیزیکی نیست، بلکه نشان‌دهنده فضای کلی عدم قطعیت است؛ فضایی که باعث شده بسته شدن تنگه هرمز به یکی از شدیدترین شوک‌های عرضه نفت در تاریخ، تبدیل شود و بازارهای انرژی و اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد.

مالسن همچنین می‌نویسد واشنگتن در مسیر یک درگیری طولانی‌مدت دریایی برای کنترل تنگه هرمز قرار گرفته است؛ جایی که آمریکا از حداکثر ابزارهای فشار نظامی استفاده کرده اما نتایج قاطعی به دست نیاورده و در نتیجه گزینه‌های محدودی پیش رو دارد که مهم‌ترین آن تلاش برای تأمین خطوط کشتیرانی است.

در سطح عملیاتی، نیروی دریایی آمریکا اقداماتی مانند تغییر مسیر کشتی‌ها به مسیرهای امن‌تر در نزدیکی سواحل عمان و استفاده از فناوری‌های پیشرفته مانند پهپادهای دریایی برای کشف مین‌ها را در دستور کار قرار داده است.

چالش‌های بزرگ

با این حال، به گفته نویسنده گزارش، این اقدامات با چالش‌های جدی به‌ویژه با توجه به اصرار ایران بر تحمیل شرایط خود از جمله الزام کشتی‌ها به دریافت مجوز پیش از عبور از تنگه هرمز، روبه‌رو هستند.

در نهایت، مالسن تأکید می‌کند که کنترل تنگه هرمز صرفاً با قدرت نظامی تعیین نمی‌شود، بلکه عامل تعیین‌کننده، اعتماد بازارها، شرکت‌های بیمه و بخش حمل‌ونقل است.

او نتیجه می‌گیرد که بدون این اعتماد، حتی قدرتمندترین نیروی دریایی جهان نیز قادر نخواهد بود شرایط را به حالت عادی بازگرداند. در نتیجه، پروژه آزادی یک واقعیت اساسی را آشکار می‌کند که قدرت ایالات متحده آمریکا همچنان عظیم است، اما مطلق نیست.

..............................

پایان پیام/ ۲۶۸

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha