به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ حج، سفری است که در آن انسان از خویشتن فاصله میگیرد و به حقیقتی بزرگتر نزدیک میشود؛ سفری که هر بار، حتی برای زائران باتجربه، معنایی تازه و احساسی متفاوت به همراه دارد. در این میان، روایت حج زمانی عمیقتر میشود که با تجربههای شخصی و شرایط خاص زمانه درهم بیامیزد.
«محمدمهدی شریعتمدار» در سلسله یادداشتهایی با نگاهی صمیمی و تأملبرانگیز از حضور دوباره خود در سرزمین وحی مینویسد؛ حضوری که اینبار، همزمان با فقدانی شخصی و تحولات پرالتهاب منطقه، رنگ و بویی دیگر یافته است. بخش پانزدهم این یادداشتها به شرح زیر است:
سوم خرداد سالروز فتحالفتوح آزادی خرمشهر و چهارم خرداد سالروز آزادسازی جنوب لبنان و روز مقاومت و آزادی است، روزی که نگارنده وارد شصت و هفتمین سال زندگی خود میشود که بیش از نیم قرن از آن را در فضای عطرآگین وآرمانی مخالفت با ستم و استبداد و استکبار نفس کشیده است.
در چنین شبی، تقدیر الهی چنان بود که در عرفات و کنار جبل الرحمه، در سرزمین مقدسی باشم که نالههای سوزناک اما توحیدی امام حسین علیه السلام را بهیاد میآورد، همان امامی که در آستانه حج، مکه را ترک کرد تا در کربلا، خود و خانواده و یارانش، اسلام جهاد ومقاومت علیه فساد و ستم و سرکشی را فریاد بزنند و از حج و مقاومت، توامان بنویسم.
در روز مقاومت و آزادی، نمیتوان در میقات قیام امام حسین علیه السلام بود و از مقاومت امروز لبنان و فلسطین و جبهه یکپارچه و پیروزمند مقاومت سخن نگفت.
دوست دانشمند و فرهیختهام جناب شیخ محمد زعبی، از علمای اهل سنت طرابلس لبنان و از رهبران جنبش توحید اسلامی یادگار عالم مجاهد وحدتخواه مرحوم شیخ سعید شعبان درباره چهارم خرداد یا ۲۵ ماه می نوشته است: روزی سرنوشتساز در تاریخ لبنان و جهان عرب است. دشمن صهیونی اگر وارد سرزمینی شود، از آن بیرون نمیرود، اما مقاومت، پس از ضربات خسارتبار سنگین، آن را ناچار به ترک جنوب لبنان کرد تا سرشکسته وسرخورده گریخت و مهمات ممکن را با خود برد و پشت سر خود، سگان مزدور خود را رها کند، بی آنکه به سرنوشت آنان که نزدیکان خود را به خاطر او کشتند و زندانی کردند و بیرحمانه شکنجه کردند، کمترین وقعی بنهد.
او نوشته است: از یاد نمیبرم که در بازدید از بازداشتگاه خیام، راهنمای ما یکی از زندانیان سابق آن بود. وسایل شکنجه وحشیانه زندان را دیدیم تا به تاب رسیدیم. آن راهنما گفت: روی این تاب با یکی از دوستان، از سر آویزان بودیم و مزدوران به ترتیب روی ما آب جوش و آب یخ میپاشیدند و سپس بیرحمانه تازیانه میزدند. دوستم تاب نیاورد و بر همین تاب شهید شد.
شیخ محمد زعبی به آنان که امروزه در پی مذاکره و عادیسازی روابط در لبنان وتوافق با رژیم صهیونی هستند، در حالی که دشمن هنوز زیر ضربات مقاومت است، میگوید: دشمن هلاکت روزانه سربازانش را تاب نخواهد آورد و بهزودی خواهد گریخت و لبنان همچنان آزاد و مستقل خواهد ماند و دشمن آمریکایی و صهیونی و نظام سستعنصر نخواهد توانست حاکمیت لبنان و طراوت و شادابی فرزندانش را مصادره کند.
سخنان این عالم سنی را از آن جهت نقل کردم که خواننده ارجمند این یادداشت بداند که مقاومت، آرمان و کنشی فرامذهبی بلکه فرادینی است و نه تنها فرامذهبی وفرادینی است که حتی فتواهای وعاظالسلاطین هم آن را تضعیف نمیکند.
همین عالم مجاهد دو سه روز پیش از این نوشته بود، در روزهایی که پهپادهای مجاهدان، خوکان صهونیست را شکار میکنند و دشمن در پی راه برونرفتی از بحران خود است، مفتی جمهوری لبنان، نبرد با دشمن صهیونی را انتحار مینامد و شیخ القراء طرابلس گفته است، اگر دولت عادیسازی روابط با رژیم را برگزیند، ما همراه او هستیم!
شیخ محمد زعبی خطاب به مفتی لبنان پیروزی گروه اندک مومنان در جنگ بدر را یادآوری میکند و میگوید، آیا حضرت مفتی آیه "کم من فئة قلیلة غلبت فئة کثیرة بإذن الله، والله مع الصابرین" را از یاد برده است؟ یا خبر از پیروزیهای مقاومت در لبنان و غزه در سه دهه گذشته ندارد؟ یا از بلایی که پهپادها، موشکها و کمینهای مقاومت بر سر دشمن آورده، اطلاعی ندارد؟
شیخ محمد زعبی به مفتی لبنان یادآوری میکند، در حالی که خدای متعال در قرآن کریم از این که شهدا را مردگان بخوانیم نهی فرموده، چگونه جرات میکند، اقدام آنان را خودکشی بنامد؟ ولا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله أمواتاً، بل أحیاء ولکن لا تشعرون.
در موسم حج، در این سلسله یادداشتهای خود از دیار وحی و سرزمین حرمین شریفین و مشاعر مقدسه عرفات و مزدلفه ومنی، در شب عرفه و یک روز مانده به عید بزرگ اضحی، در صحرای عرفات و در کنار جبلالرحمه، در سالروز مقاومت وآزادسازی، سخن خود را با امام مقاومت وپایداری، حسین بن علی علیه السلام به پایان میبرم. در اینجا خوشدارم، پیام محمد سمیر، انسان مؤمن پیرو اهل بیت علیه السلام از مصر را که در مسیر ایمان خود به مکتب امامت رنجها برده، با شما خواننده عزیز به اشتراک بگذارم، باشد که او و آسایش واستقامت او را در این روزهای نورانی و در سرزمین ومیان مردم مقاومت وپایمردی، مشمول دعای خود کنید.
دوست نادیده مصری من با عنوان "آیا برای عید آماده شدهاید؟" نوشته است: در این روزها همه مشغولند، چه از حجاج باشند یا نباشند. اگر در حج نباشید، با خرید خوراکیها و پوشاک یا سفر بهنزد خانواده وعزیزان مشغولید. آمادگیهای شما در این روزها ما را به یاد آمادگیهای سیدالشهدا امام حسین علیه السلام میاندازد، آنگاه که محملها آماده کرد تا سفر آغاز کند، اما سفری از نوع دیگر، سفری برای شهادت، عزیمت به کربلای تشنگی و سرهای بریده، کربلای شهادت جمعی واسارت زنان وکودکان! واگر هم در حج باشید و لبیک اللهم لبیک بگویید و در امنیت، به طواف و سعی و وقوف میپردازید، باز هم امام حسین علیه السلام را به یاد آورید که در مکه امنیت نداشت، در حالی که فرزند آن شهر بود.
سلام بر حسین غریب و شهید وسلام بر مقاومت و سلام بر همه آنان که توفیق حج یافتهاند. خدایا به حق غربت دیروز و امروز حسین در مکه، غم و رنج از دل مومنان بزدای وحیات و ممات ما را حیات و ممات محمد وآل محمد صلی الله علیه وآله قرار ده.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما