۵ تیر ۱۴۰۵ - ۱۱:۵۶
شیوه‌های مقابله با نفوذ دشمن براساس دعاهای صحیفه سجادیه؛ بخش اول: حق‌نمایی باطل

مسئله نفوذ در ساختارهای مختلف یک حاکمیت، همیشه به‌عنوان روش مورد توجه دشمنان بوده است، از سوی دیگر روش ها و اهداف نفوذ و راه های مقابله با آنها، نیز از موضوعاتی است که به صورت مستمر در دستور کار سازمان های اطلاعاتی و سیاسی بوده است. امام سجاد (ع) در دعاهای مختلف صحیفه سجادیه به این روشها و اهداف اشاره کرده است و راه های مقابل با آن را نیز بیان کرده اند.

به گزارش خبرگزاری بین المللی اهل بیت (ع) -ابنا- کتاب شریف صحیفه سجادیه، مجموعه‌ای کامل از نیازهای فردی، فرهنگی، اقتصادی، خانوادگی، سیاسی و نظامی را معرفی کرده و برای رفع هر یک از این نیازها نیز راهکارها و روش‌های روشنی ارائه کرده است. در میان این موضوعات، محورهای سیاسی و امنیتی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که امام سجاد(ع) بارها در ادعیه مختلف به آن‌ها اشاره کرده‌اند. آنچه در این نوشته مورد توجه نگارنده است، بررسی راه‌های نفوذ و راه‌های مقابله با آن در ادعیه صحیفه سجادیه است.

شایان ذکر است که هنگامی که از مقوله «نفوذ» سخن گفته می‌شود، منظور مجموعه‌ای از اقدامات «مخفی» است که با هدف کسب اطلاعات، انحراف در تصمیم‌گیری‌ها، تخریب مبانی و اندیشه‌های مؤثر در دفاع و مقاومت و، در مجموع، هرگونه اقدام غیرآشکار برای از کار انداختن سیستم دفاعی، نظامی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی یک ساختار یا حاکمیت در مقابل دشمنان انجام می‌شود.

نفوذ همواره به‌صورت «جریانی» و در قالبی سازمان‌یافته صورت می‌گیرد، اگرچه ممکن است برخی از افراد یا گروه‌های فعال در جریان نفوذ ندانند که به‌عنوان بخشی از یک شبکه سازمان‌یافته و براساس برنامه‌ریزی مشخص دشمنان، در حال کسب اطلاعات یا ایجاد اختلال در دستگاه محاسباتی مسئولین یا برخی حرکت‌های عمومی و مردمی هستند.

از روش‌های نفوذ که در صحیفه سجادیه به آن اشاره شده است، «حق‌نماییِ باطل» است. در این روش، عامل نفوذی یک امر باطل، مانند لزوم تسلیم در مقابل دشمن، را با عبارت‌هایی زیبا، مانند «همسویی با جهت‌گیری‌های جهانی» و «تعهد به قوانین پذیرفته‌شده بین‌المللی»، تزیین می‌کند تا افراد را به پذیرش آن متمایل کند. در فراز ششم دعای سی‌وهفتم صحیفه سجادیه، امام سجاد(ع) این‌گونه فرموده‌اند:

«لَوْ لاَ أَنَّهُ صَوَّرَ لَهُمُ الْبَاطِلَ فِی مِثَالِ الْحَقِّ مَا ضَلَّ عَنْ طَرِیقِکَ ضَالٌّ؛ اگر (شیطان) باطل را در نظرشان مانند حق جلوه ندهد، هیچ گمراهی از راه تو گمراه نشود». قرآن کریم نیز در آیات مختلفی از قرآن کریم به این حربه شیطان برای نفوذ اشاره می‌کند.

به‌عنوان نمونه در آیه ۲۴ سوره مبارکه نمل، آمده است: «وَزَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِیلِ فَهُمْ لَا یَهْتَدُونَ» در این آیه قرآن کریم، حاصل این زینت دادن اعمال باطل، « لَا یَهْتَدُونَ؛ هدایت‌ناپذیری» است.

نخستین نتیجه این «هدایت‌ناپذیری» نیز کاهش «یقین» و ایجاد «سوءظن» نسبت به باورهای دینی و اندیشه‌های وحیانی است. حاصل این تردیدها و شک‌ها نیز در اختیار گرفتن عنان انسان توسط شیطان است. به‌عنوان مثال، اگر انسان به توانمندی اندیشه‌های دینی برای ایجاد و استقرار یک حکومت یقین نداشته باشد یا نسبت به آن سوءظن داشته باشد، هیچ راه دیگری جز توسل به راه‌های مادی که در قالب‌هایی مانند لیبرالیسم و ماتریالیسم به مردم ارائه می‌شود، نخواهد داشت. امام سجاد(ع) در این باره، در فراز ۲۳ دعای سی‌ودوم صحیفه سجادیه، این‌گونه بیان کرده‌اند:

«قَدْ مَلَکَ الشَّیْطَانُ عِنَانِی فِی سُوءِ الظَّنِّ وَ ضَعْفِ الْیَقِینِ/ شیطان، مهارم را در بدگمانی و کاهش یقین به دست گرفته است.»

در بخش‌های بعدی این نوشته، ابعاد مختلف نفوذ و راه‌های مقابله با آن در ادعیه صحیفه سجادیه بررسی می‌شود.

سید علی‌اصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا

...............

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha