جنوب لبنان در انتظار تضمین؛ سایه رژیم صهیونیستی بر بازگشت آوارگان

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ «امل نصّار» نتوانست به شهرک «شقرا» در جنوب لبنان بازگردد، زیرا از این می‌ترسد که رژیم صهیونیستی به توافق آتش‌بس پایبند نماند. او مانند بسیاری از ساکنان جنوب لبنان تصمیم گرفت که بازگشت خود را به تعویق بیندازد و همچنان در محل‌های اسکان آوارگان بماند.

براساس گزارش شبکه الجزیره، مسیر بازگشت به جنوب لبنان دیگر مانند روزهای پس از اعلام امضای تفاهم‌نامه میان آمریکا و ایران، مملو از بازگشت‌کنندگان نیست. چرا که حملات رژیم صهیونیستی، نگرانی‌های بسیاری را افزایش داده و تردیدها درباره توقف جنگ را بیشتر کرده است.

به محض اعلام آتش‌بس، آوارگان وسایل خود را جمع کردند و راهی جنوب لبنان شدند، منطقه‌ای که طی سه ماه گذشته صحنه درگیری شدید میان رژیم صهیونیستی و حزب‌الله بود. اما حملات هوایی بعدی رژیم صهیونیستی، تردیدهای گسترده‌ای درباره میزان پایبندی تل‌آویو به این توافق ایجاد کرد.

این نگرانی‌ها باعث شد بسیاری از مردم مستقر در اماکن اسکان آوارگان پیش از بازگشت بیشتر تأمل کنند. از جمله امل نصّار که به «تامر الصمادی» خبرنگار شبکه الجزیره گفت که نیروهای اشغالگر همچنان به بازرسی‌ها و تخریب خانه‌ها ادامه می‌دهند.

با وجود اجرایی شدن توافق آتش‌بس، بازگشت آوارگان جنوب لبنان به مناطق خود همچنان با چالش‌ها و نگرانی‌هایی درباره تکرار نقض‌ها و حملات رژیم صهیونیستی روبه‌رو است. مسئله‌ای که مانع بازگشت کامل زندگی عادی به این مناطق شده است.

بی‌اعتمادی به نتانیاهو

به همین دلیل، «ابوعلی» برنامه‌ای برای بازگشت به خانه‌اش در روستای «تولین» ندارد، روستایی که در آغاز جنگ آن را ترک کرد. او به بنیامین نتانیاهو اعتماد ندارد و معتقد است نمی‌توان به پایبندی نخست وزیر رژیم صهیونیستی به هیچ توافقی اطمینان کرد. چرا که به باور ابوعلی، نتانیاهو تاکنون نیز به توافق‌ها و حتی آتش‌بس قبلی پایبند نبوده است.

در شهرک «السکسکیه»، تصمیم برای ماندن نیز آسان نبود. این منطقه بارها در فهرست تخلیه قرار گرفت و حملات رژیم صهیونیستی بارها به آن رسید. با این حال، «حسن حیدر» در دو مرحله نخست درگیری‌ها در خانه خود ماند و با هر حمله هوایی، به مرگ نزدیک‌تر می‌شد.

حیدر تلاش می‌کرد مجروحان را نجات دهد و پیکر شهدا را از زیر آوار بیرون بکشد؛ بی‌آنکه به مرگی که همواره بالای سرش بود اهمیت دهد، زیرا به گفته خودش، سرزمینی را که در آن به دنیا آمده ترک نخواهد کرد.

با این حال، این نگرانی‌ها مانع از آن نشد که برخی دیگر وسایلی را که توان حمل آن داشتند بردارند و به سوی روستاهایشان بازگردند. روستاهایی که آنها می‌گویند بازگشت به آن‌ها، بهترین اتفاق در دنیا است.

به این ترتیب، خسارت‌ها در جنوب لبنان یکی پس از دیگری آشکار می‌شود و پیامدهای سه سال جنگ خود را نشان می‌دهد. بازگشت به خانه برای مردم اکنون نه پایان مسیر، بلکه آغاز راهی دشوار است. زیرا جنگ، ویرانی گسترده‌ای برجای گذاشته و مردم هنوز نمی‌دانند چگونه باید دوباره آن را بازسازی کنند.

..............................

پایان پیام/ ۲۶۸