به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ «مهدیه اسفندیاری» از سال ۱۳۹۷ برای ادامه تحصیل در رشته کارشناسی ارشد زبانشناسی فرانسه با روادید دانشجویی به فرانسه رفته، دهم اسفند سال ۱۴۰۳ در لیون فرانسه و در حالی که ده روز بعد بلیت بازگشت به ایران را داشت، بازداشت شد، آن هم به جرم فعالیت در یک کانال تلگرامی در حمایت از مردم فلسطین.
وی پس از رایزنیهای مقامات جمهوری اسلامی ایران با دولت فرانسه و اثبات بیگناهی این بانوی محجبه و فرهیخته، با حکم قاضی فرانسوی در شامگاه چهارشنبه ۳۰ مهر ۱۴۰۴، بعد از ۲۳۵ روز بازداشت در زندانی در فرن فرانسه آزاد شد.
در همین راستا با «مهدیه اسفندیاری، بانوی فرهیخته» به گفتوگو پرداختیم:
ابنا: لطفاً در ابتدا مروری بر زندگی خود قبل از مهاجرت و فعالیتها و برنامههای اعتقادی و علمی خود داشته باشید.
در اوایل ۲۰ سالگی تصمیم داشتم دینم را با انتخاب و مطالعه انتخاب کنم. از این رو پیرامون ادیان مختلف تحقیق کردم تا بالاخره با راهنمایی یکی از اساتید دانشگاه، مطالعه و تحقیق پیرامون اسلام را نیز آغاز کردم و پس از آن حجاب را با مطالعه و آگاهی انتخاب کردم و سایر امور عبادی و احکام اسلامی را نیز رعایت میکردم. زمانی که چادر را به عنوان حجاب برتر انتخاب کردم، با خدا و امام حسین (علیه السلام) عهد کردم که همیشه به حجاب پایبند باشم.
پس از مدتی برای اینکه با زبان فرانسه به خوبی آشنا شوم و بتوانم ترجمه کتاب انجام دهم، برای ادامه تحصیل به فرانسه رفتم و البته باید بگویم عاشق به اصطلاح خارج رفتن و اروپا نبودم، بلکه به خاطر تحقق هدفم به فرانسه رفتم.
ابنا: کشور فرانسه در دنیا به عنوان مهد آزادی معرفی شده است. شما که چند سالی از عمر خود را در این کشور گذراندید، درباره شرایط زندگی در آن کشور توضیح دهید.
زندگی در فرانسه برای مسلمانان، بهویژه بانوان محجبه، بسیار دشوار است و بسیاری از بانوان مسلمان یا شیعه برای اینکه شغل خود را از دست ندهند، ناچارند تا محل کار خود فقط حجاب داشته باشند و به محض رسیدن به محل کار باید بدون حجاب وارد شوند، اما من به دلیل عهد و پیمانی که با خودم و خدای خودم بسته بودم، حجاب را کنار نگذاشتم و همیشه به یاد آن بانویی بودم که در دوران کشف حجاب رضاخانی، ۷ سال از خانه بیرون نیامد و مورد توجه امام عصر (عج الله) قرار گرفت. من نیز سعی کردم با انتخاب کارهایی که درآمد کمتری داشتند و سختتر بودند، حجابم را حفظ کنم. در فرانسه هر کاری که شما را به سمت خدا و یا دین ببرد، با نگاه بد با آن برخورد میکنند.
ابنا: از نحوه بازداشت خود و چرایی آن و شرایط زندان بگویید.
پس از مدتی از حضورم در این کشور، فعالیتهای فرهنگی خود را آغاز کردم و اخبار مختلفی را در حوزه مقاومت ترجمه کرده و در داخل یک کانال بارگذاری میکردم تا زمانی که ۷ اکتبر و عملیات طوفان الاقصی آغاز شد و فشارهای سیاسی فرانسه که تا آن زمان در قالب اسلامهراسی و سرکوب حجاب از سوی دولت فرانسه انجام میشد، برای فعالین حوزه مقاومت این فشارها دوچندان شد و بالاخره بعد از مدتی من را به خاطر اعتقاداتم بازداشت کردند. من به مدت ۴۰۴ روز در فرانسه تحت کنترل قضایی و حبس خانگی و ۲۳۷ روز حبس انفرادی بودم.
بیحجابی اجباری در زندان فرانسه
در همان ابتدای بازداشت، روسری را از من گرفتند و من با یک روانداز برای خودم حجاب گذاشتم، اما آنها روانداز را هم از من گرفتند. با اینکه من در شرایط زندان و اجبار بودم، اما برای مبارزه با این وضعیت بیحجابی اجباریام تلاشهای زیادی کردم؛ از توسل به گریه و فریاد و اعتراض تا امتناع از دیدار با قاضی، تا بالاخره توسط وکیل تسخیری که خود سنیمذهب بود، با واسطه و کمک ایشان ناچار شدند روسری را به من بازگردانند.
فضای زندان برای من ناآشنا و غریب بود و شهری که آنجا زندگی میکردم لیون بود، اما از ابتدا من را به پاریس انتقال دادند. در آن شرایط تنها خدا برای من آشنا بود و خداوند در تمام این مراحل کنار من بود. وقتی روسری را به من دادند، احساس آرامش عجیبی داشتم و تا پیش از آن با هر بازپرس و بازجویی که صحبت میکردم، فقط دغدغه حجاب را داشتم. اگرچه شرایط زندان بسیار اسفناک بود، نبود بهداشت و غذاهای غیراسلامی و بیکیفیت، حمام با یک تشت آب، نداشتن بالش برای خوابیدن تنها بخشی از شرایط دشوار زندان برای ۸ ماه بود. تمام این سختیها یک طرف، اما داشتن حجابم طرف دیگر بود که خیلی برای من مهم بود.
حجاب برای ما ایرانیها پایه فرهنگی است و ما قبل از اسلام نیز حجاب داشتیم و آثار هنری تخت جمشید گواه آن است. حجاب برای ما عنصر تمدنی است. آن شرایط سخت، عدم دسترسی به خانواده و عدم اطلاع سفارت ایران و عدم دسترسی به وکیل و یا تماس با او، برای من قابل تحملتر بود از نداشتن حجاب.
ابنا: یکی از دشمنیهای آمریکا و غرب و عناصر مزدورشان علیه ایران موضوع مبارزه با حجاب اسلامی است. به نظر شما چرا آنها روی حجاب دست گذاشتند.
ما باید قدردان این نعمت باشیم که شرایط باحجاب بودن در ایران برای ما فراهم است، اما وقتی ما در کشوری مثل فرانسه زندگی میکنیم، متوجه میشویم که ریشه مصائب و فجایع غرب، بیبندوباری و بیحجابی اجباری است. زمانی که با زندانیان دیگر که به جرم قتل بازداشت بودند صحبت میکردم، اکثر آنها مسئلهشان خیانت و بیبندوباری بود.
اما خدا را شکر در ایران نظام اسلامی و ساختار آن موافق حجاب و حفظ خانواده و مخالف بیبندوباری است. دشمن میداند حجاب پایه تمدن ایران است، از این رو آن را نشانه گرفته است، بنابراین یک عنصر آمریکایی چند سال پیش گفت حجاب دیوار برلین است که باید فرو بریزد و این نقشه دشمنان ما است.
ابنا: اگر در پایان صحبتی دارید بفرمایید.
مردم جهان جز ایران امیدی ندارند و ایران به تعبیر من کشتی نوح آخرالزمانی است، اگر ما خودمان را در زمینههای مختلف و رفتاری اصلاح نکنیم، به ناچار از سوار شدن بر این کشتی محروم میشویم، اما با خوب بودن و اصلاح رفتارمان میتوانیم رستگار شویم و مردم سایر جهان را نیز با این کشتی نجات دهیم.
..............
پایان پیام
