خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: در بخشهای قبلی این نوشته، آیات مرتبط با فرزندآوری در قرآن کریم، دعاهای انبیای الهی برای درخواست فرزند و همچنین بررسی اجمالی دعاهای اهلبیت(ع) برای طلب فرزند مورد بررسی قرار گرفت. در این نوشته، به دعاهای امام سجاد(ع) برای طلب فرزند پرداخته میشود.
نخستین دعای امام سجاد(ع) در کتابهایی مانند مصباح کفعمی، من لا یحضره الفقیه، وسائل الشیعه و بحارالانوار روایت شده است. امام سجاد(ع) در این دعا، با اشاره به آیه ۱۸ سوره مبارکه انبیاء، به یکی از یاران خود فرمودند: «هرگاه طلب فرزند داشتی، هفتاد مرتبه یا بیشتر از آن، اینگونه به خداوند بگو:
«رَبِّ لا تَذَرْنی فَرْدا وَ اَنْتَ خَیْرُ الْوارِثینَ»، وَاجْعَلْ لی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیّا یَرِثُنی فی حَیاتی، وَیَسْتَغْفِرُ لی بَعْدَ وَفاتی، وَاجْعَلْهُ خَلْقا سَوِیّا، وَلا تَجْعَلْ لِلشَّیْطانِ فیهِ نَصیبا، اَللّهُمَّ اِنّی اَسْتَغْفِرُکَ وَ اَتُوبُ اِلَیْکَ اِنَّکَ اَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ»، بارالها، مرا تنها مگذار و تو بهترین وارثانی؛ پروردگارا، مرا فرزندی از جانب خود عطا فرما تا در حیات من ولیّ(و ناصر) من باشد و پس از مرگم برایم آمرزش طلبد؛ و خداوندا، او را از هر جهت کامل و سالم گردان و شیطان را در انعقاد نطفهاش دخالتی مده. بارالها، من از تو پوزش میطلبم و به سوی تو بازمیگردم؛ چراکه تو خود آمرزنده و مهربانی.»
حضرت در ادامه این حدیث، با اشاره به آیات ۱۰ تا ۱۲ سوره مبارکه نوح، نسبت میان استغفار و فرزندآوری را اینگونه بیان میکنند: «هر کس این دعا را بسیار بگوید، خداوند به او روزی کند آنچه را آرزو نماید از مال و فرزند و از خیر دنیا و آخرت»، و سپس میفرمایند:
«اِسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ اِنَّهُ کانَ غَفّارا * یُرْسِلِ السَّماءَ عَلَیْکُمْ مِدْرارا وَ یُمْدِدْکُمْ بِاَمْوالٍ وَبَنینَ وَیَجْعَلْ لَکُمْ جَنّاتٍ وَیَجْعَلْ لَکُمْ أَنْهارا».
در این دعا، حضرت برای فرزندی که از خداوند درخواست میشود، اوصافی را بیان میکنند که در دعای ۲۵ صحیفه سجادیه، که به عنوان دعای فرزندان شناخته میشود، این صفات به شکل تفضیلی بیان شده است. برای نمونه، حضرت در فراز چهارم این دعا از خداوند چنین میخواهند:
«اللَّهُمَّ اشْدُدْ بِهِمْ عَضُدِی ، وَ أَقِمْ بِهِمْ أَوَدِی ، وَ کَثِّرْ بِهِمْ عَدَدِی ، وَ زَیِّنْ بِهِمْ مَحْضَرِی ، وَ أَحْیِ بِهِمْ ذِکْرِی ، وَ اکْفِنِی بِهِمْ فِی غَیْبَتِی ، وَ أَعِنِّی بِهِمْ عَلَی حَاجَتِی ، وَ اجْعَلْهُمْ لِی مُحِبِّینَ ، وَ عَلَیَّ حَدِبِینَ مُقْبِلِینَ مُسْتَقِیمِینَ لِی ، مُطِیعِینَ ، غَیْرَ عَاصِینَ وَ لَا عَاقِّینَ وَ لَا مُخَالِفِینَ وَ لَا خَاطِئِینَ». خدایا! وجودم را به آنان نیرومند و کجیام را به وسیله آنان راست کن، تبارم را به آنان افزونی ده و مجلسم را به آنان زینت بخش و یادم را به آنان زنده دار و در نبود من کارهایم را به وسیله ایشان کفایت کن و مرا به سبب آنان بر روا شدن نیازم یاری ده؛ آنان را نسبت به من عاشق و مهربان، رویآورنده و برایم مستقیم و مطیع قرار ده؛ نه عصیانکننده، نه عاق، نه مخالف و نه خطاکار.
اگرچه امکان بررسی همه اوصاف بیانشده در این فراز از دعا وجود ندارد، اما اگر بخواهیم صرفاً به یک مورد اشاره کنیم، میتوان گفت حضرت با عبارت «کَثِّرْ بِهِمْ عَدَدِی»، یعنی «تعداد فرزندانم را زیاد کن»، فرزندانی فراوان از خداوند درخواست میکنند.
حضرت در فراز پنجم این دعا نیز از خداوند طلب فرزند پسر میکنند: «هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ مَعَهُمْ أَوْلَاداً ذُکُوراً»، یعنی «مرا از سوی خود، علاوه بر آنان، اولاد پسر بخش». البته حضرت اجابت این درخواست را مشروط به آن میدانند که این امر «خیر» باشد: «وَ اجْعَلْ ذَلِکَ خَیْراً لِی»، یعنی «آن را برایم خیر قرار ده».
روشن است که گاه ممکن است وجود دخترانی در یک خانواده، خیر و برکت بیشتری به همراه داشته باشد و انسان باید در کنار دعا برای طلب فرزند، خود را تسلیم مشیت الهی کند.
در بخشهای بعدی این نوشته، دعاهای فرزندآوری از دیگر ائمه معصومین(ع) بررسی میشود.
سید علیاصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا
___
پایان پیام
نظر شما