به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ اسرائیل از مدتها پیش برنامهریزی کرده بود تا سرعت شهرکسازی صهیونیستها و گسترش زیرساختهای پروژه استعماری خود را در بلندیهای جولان اشغالی افزایش دهد؛ این برنامهها حتی پیش از تصویب قانون «بلندیهای جولان» در کنست در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۱ وجود داشت؛ قانونی که به الحاق این منطقه به اسرائیل انجامید.
براساس گزارش روزنامه «الاخبار» لبنان، تازهترین نمونه این برنامهها، تصویب بودجهای بیش از ۳۳۴ میلیون دلار از سوی دولت اسرائیل در قالب یک طرح پنجساله است که هدف آن افزایش تعداد شهرکنشینان در جولان اشغالی به ۵۰ هزار نفر تا سال ۲۰۳۰ میلادی است.
با این حال، گسترش جمعیتی از طریق افزایش تعداد شهرکنشینان و شهرکها در این منطقه همواره با نگرانی دولتهای پیاپی اسرائیل مواجه بوده است؛ نگرانی از اینکه در صورت امضای توافق صلح با سوریه یا ازسرگیری جنگ در جبهه شمالشرقی، مجبور به عقبنشینی از جولان شوند. طی بیش از ۶۰ سال اشغال، روند شهرکسازی در جولان اشغالی نسبت به وسعت منطقه و ویژگیهای اقلیمی و محیطی آن محدود باقی مانده است. دلیل اصلی این وضعیت، نگرانیهای امنیتی شهرکنشینان صهیونیست برای سکونت در منطقهای با آینده نامعلوم و مجاورت با نیروهای نظامی سوری بوده است.
اما در سالهای اخیر، با کاهش توان دولت سوریه در جنوب این کشور و در نهایت سقوط حکومت بشار اسد در پایان سال ۲۰۲۴ برای نخستینبار تعداد شهرکنشینان صهیونیست در جولان اشغالی از تعداد ساکنان بومی سوری باقیمانده در پنج روستا (الغجر، مسعدة، مجدل شمس، بقعاتا و عین قنیا) فراتر رفت.
از روستاهای ویرانشده تا شهرکهای جدید
طبق اعلام کمیته تحقیق سازمان ملل درباره اقدامات اسرائیل در پایان سال ۲۰۲۳، شمار شهرکنشینان صهیونیست در جولان اغشالی به بیش از ۲۶ هزار نفر رسیده است. این افراد که اغلب ریشههای اروپایی، آمریکایی و روسی دارند، در حدود ۳۰ شهرک و مزرعه ساکناند که بیشتر آنها بر ویرانههای روستاها و مزارع سوری ساخته شدهاند. از زمان اشغال منطقه جولان در ژوئن ۱۹۶۷، بیش از ۳۸۴ روستا و مزرعه تخریب شده و بیش از نیم میلیون سوری از استان قنیطره به درعا، دمشق و حومه آن آواره شدهاند.
در حال حاضر، اسرائیل از چند عامل برای افزایش شتاب شهرکسازی در جولان اشغالی و کرانه باختری بهره میبرد. از جمله این عوامل، کاهش تهدید ارتش سوریه در جولان اشغالی و احساس امنیت بالاتر در جبهه شمالشرقی است؛ بهویژه پس از آنکه اسرائیل موفق شد سلاحهای سنگین را از دست ارتش جولانی در استانهای جنوبی خارج کند و امتیازات حاکمیتی از حکومت جولانی به رهبری احمد الشرع بگیرد؛ امری که در چند دور مذاکره با میانجیگری نماینده آمریکا در سوریه و «توماس باراک» سفیر آن در ترکیه، رخ داد.
عامل مهم دیگر، حمایت سیاسی «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا از شهرکسازی در جولان اشغالی و کرانه باختری است. دولت ترامپ در پایان دوره نخست خود، حاکمیت اسرائیل بر جولان اشغالی را به رسمیت شناخت؛ اقدامی در راستای خواستههای لابیهای حامی اسرائیل در آمریکا که در ازای حمایت مالی از کمپین انتخاباتی ترامپ، چنین وعدهای دریافت کرده بودند.
طرح ۵۰ هزار شهرکنشین؛ جهشی در پروژه اشغال
طرح جدید دولت اسرائیل که شامل انتقال ۵۰ هزار شهرکنشین صهیونیست به جولان اشغالی است، چالش تازهای برای جنوب سوریه، لبنان و شمال اردن ایجاد میکند. این طرح به معنای ورود دستکم ۱۰ هزار شهرکنشین مسلح جدید به جولان اشغالی است که با حمایت ارتش اسرائیل همراه خواهند بود؛ موضوعی که حضور نظامی اسرائیل در جولان اشغالی را افزایش داده و تهدیدات امنیتی را در مناطق اطراف بالا میبرد. همچنین این پروژه فشار بیشتری بر منابع طبیعی منطقه جولان اشغالی، وارد کرده و احتمال گسترش نفوذ به بخشهای بیشتری از جنوب سوریه را با بهانه ایجاد منطقه امن افزایش میدهد؛ منطقهای که میتواند تا لبنان امتداد یابد و بر منابع آبی مهمی مانند جبلالشیخ تکیه کند.
این طرح پنجساله همزمان با برنامههایی برای جذب یک میلیون مهاجر جدید به اسرائیل - بهویژه از اوکراین و روسیه - اجرا میشود تا جمعیت مناطق مورد نظر برای کنترل در کرانه باختری، سوریه و لبنان افزایش یابد. همچنین تلاشهایی برای جذب گروههایی از کشورهای غیر یهودی مانند هند، جنوب شرق آسیا و آفریقا به اسرائیل در جریان است تا توازن جمعیتی با فلسطینیان تغییر یابد؛ مسئلهای که پس از عملیات طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به اولویت راهبردی اسرائیل تبدیل شده است.
شرایط کنونی سوریه بهویژه با شکافهای داخلی و پیامدهای درگیریهای اخیر از جمله حوادث سویداء و مداخلات نظامی اسرائیل نیز امکان مقابله سیاسی یا نظامی با این طرح را فراهم نمیکند. در همین حال، دولت آمریکا بهعنوان حامی اصلی حکومت جولانی از طریق همین حمایتها زمینه پیشبرد پروژههای شهرکسازی در جولان اشغالی و کرانه باختری را فراهم میکند؛ پروژههایی که ترامپ آنها را بخشی از گسترش اسرائیل کوچک میداند. این روند در حالی ادامه دارد که نهادهای بینالمللی، کشورهای غربی و جهان عرب در مهار گسترش شهرکسازی ناتوان نشان دادهاند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما