خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: در میان آیات مختلف قرآن کریم، برای مجاهدان در راه خداوند، وعده امدادهای غیبی و نصرت الهی داده شده است. روشن است که تحقق این وعده، همانند دیگر وعده های الهی، نیازمند انجام مجموعه ای از وظایف انسان است. در این میان تفاوت میان مجاهدانی در خیابان یا تلاشگران در میدان رزم یا دیپلماسی نیست و هر کسی در هر جایگاهی، در اندیشه های خود، شروط تحقق وعده الهی را باور داشته باشد و برای تحقق همه تکالیف خود، مجاهدانه و هوشمندانه تلاش کند، قطعا شاهد امدادهای الهی و تحقق نصرت وعده شده خداوندی خواهد بود. بازخوانی این شروط با نگاهی به آیات قرآن می تواند زمینه را برای تحقق آن در مجاهدان فراهم سازد.
قبل از بررسی آیات قرآنی مرتبط با وعده الهی نصر، این نکته را باید گفت که در دیدگاه خداوند، «نصر» تنها از آن خداوند است همانگونه که خداوند در آیه ۱۲۶ سوره مبارکه آل عمران، این موضوع را بیان کرده است: «وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ، یاری و نصرت جز از سوی خدای توانای شکست ناپذیر و حکیم نیست.»
آنچه در بخش های انتهایی این آیه بیان شده است نشانگر آن است که برای اهل باطل، هر پیروزی مادی و ظاهری، ولو به هر میزان یا توسط هر شخصی، در نهایت در مقابل خداوند،به شکست منجر می شود و هیچ کس در هیچ زمانی قدرت غلبه بر خداوند را ندارد زیرا که او « عَزِیزِ حکِیمِ» است.همانگونه که در روایات مختلف نیز بر این موضوع تاکید شده است.
به عنوان نمونه در دعای ۲۸ صحیفه سجادیه امام سجاد(ع) اینگونه می فرمایند:
«وَ رَأَیتُ أَنَّ طَلَبَ الْمُحْتَاجِ إِلَی الْمُحْتَاجِ سَفَهٌ مِنْ رَأْیهِ وَ ضَلَّةٌ مِنْ عَقْلِهِ. فَکمْ قَدْ رَأَیتُ -یا إِلَهِی- مِنْ أُنَاسٍ طَلَبُوا الْعِزَّ بِغَیرِک فَذَلُّوا، وَ رَامُوا الثَّرْوَةَ مِنْ سِوَاک فَافْتَقَرُوا، وَ حَاوَلُوا الارْتِفَاعَ فَاتَّضَعُوا، فَصَحَّ بِمُعَاینَةِ أَمْثَالِهِمْ حَازِمٌ وَفَّقَهُ اعْتِبَارُهُ، وَ أَرْشَدَهُ إِلَی طَرِیقِ صَوَابِهِ اخْتِیارُهُ. دانستم که حاجت خواستن محتاج از محتاج دیگر از سبک رائی و گمراهی عقل اوست. خداوندا، چه بسیار مردم را دیدهام که از غیر تو عزت خواستند و خوار شدند، و از غیر تو ثروت طلبیدند و تهیدست گشتند، و در طلب بلندی و مقام برآمدند و پست شدند، پس انسان دوراندیش به دیدن امثال ایشان بر راه درست رود و پندگیری او مایه توفیق او شود، و این انتخاب او را به راه صواب رهنمون گردد»
اما در بررسی شروط تحقق وعده خداوند ، مهمترین شرط در تحقق وعده نصر، «ولایت پذیری» و انحصار دانستن ولایت به انسانها به خداوند است. خداوند در سوره مائده آیه ۵۶ می فرماید: «وَمَنْ یَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ، کسانی که خدا و رسولش و مؤمنان را به سرپرستی بپذیرند (از حزب خدا هستند) و یقیناً حزب خدا پیروزند.» در این اندیشه انسـان موحّد تنها حق حکومت، سرپرستی و هدایت را فقط برای خدا یا برای کسانی است که از سوی خداوند، به عنوان ولی و سرپرست امت معرفی شده باشند و ولایت آنان با نص الهی و با صراحت بیان شده باشد، می پذیرد. براین اساس تنها پیامبر (ص) سپس ائمه (ع) و بعد از ایشان در دوران غیبت، «فقیهان جامع الشرایط» و در ساختار حکومت اسلامی ایران، «ولی فقیه» معرفی شده از سوی «فقیهان جامع الشرایط» حق حاکمیت و ولایت را دارد و هر گونه حاکمیت خارج از این چهارچوب، در نگاه قرآنی ، حاکمیت طاغوت شناخته شده و در مقابل حکومت الهی قرار می گیرد.
مفهوم دیگر این سخن آن است که هرگونه تبعیت از غیر خداوند، به هر شکل، پذیرفته شده نیست و عاملی برای خروج از ولایت خداوند است، هر میزان خروج از این ولایت، به معنای دور شدن از نصرت الهی است. اصل «ولایت» و حق حاکمیت الهی بر کلیه شووون انسانی یک ضرورت مستمر است به عنوان نمونه حتی پیوستن به توافق نامه ها و عهد نامه های بین المللی و انجام تعهدات مرتبط با آن و حتی خروج از برخی پیمان ها، تنها در مواقعی که ضرورت حضور یا خروج از آن، به تایید «صاحب ولایت» و رهبر حاکمیت الهی رسیده باشد، شایسته خواهد بود.
در بخش های بعدی این نوشته، عوامل دیگر نصرت الهی براساس آیات قران کریم مورد بررسی قرار میگیرد.
سید علیاصغر حسینی/ ابنا
---
پایان پیام
نظر شما