تقابل دیپلماتیک مسکو و کابل؛ انکار تهدید در سایه هشدارهای امنیتی کرملین

به گزارش خبرگزاری بین المللی اهل بیت (ع) ـ ابنا ـ در حالی که مناسبات اقتصادی میان فدراسیون روسیه و حکومت طالبان با رشدی چشم‌گیر، حجم تبادلات تجاری را در آستانه سال ۲۰۲۶ به مرز ۵۰۰ میلیون دلار رسانده است، سایه سنگین هشدارهای امنیتی کرملین بر این روابط، پارادوکس پیچیده‌ای را در ژئوپلیتیک منطقه ایجاد کرده است.

در تازه‌ترین فصل از این تنش‌های کلامی، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، در واکنشی تند به ابراز نگرانی‌های مقامات ارشد امنیتی روسیه، مدعی شد که جغرافیای افغانستان تحت کنترل کامل قرار دارد و هیچ تهدیدی از این خاک متوجه همسایگان نیست؛ پاسخی که به نظر می‌رسد بیش از آنکه یک واقعیت میدانی باشد، یک مانور دیپلماتیک برای جلب مشروعیت بین‌المللی است.

این تقابل روایت‌ها زمانی به اوج خود رسید که الکساندر بورتنیکوف، رئیس سرویس امنیت فدرال روسیه (FSB)، با صراحتی بی‌سابقه از فعال‌شدن هسته‌های خفته «داعش خراسان» در آسیای میانه و تلاش این گروه برای بی‌ثبات‌سازی مرزهای شمالی افغانستان پرده برداشت.

روسیه با استناد به داده‌های اطلاعاتی خود، از وجود حدود ۲۳ هزار جنگجوی خارجی در خاک افغانستان خبر می‌دهد؛ آماری که لرزه بر اندام پایتخت‌های آسیای مرکزی انداخته و مسکو را واداشته تا علیرغم میل باطنی، برای مهار این «بشکه باروت»، همکاری‌های امنیتی خود را با طالبان—به عنوان تنها بازیگر مستقر در کابل—افزایش دهد.

تحلیلگران روس بر این باورند که موتور محرک این افراط‌گرایی، نه تنها ایدئولوژی، بلکه فقر سیستماتیک و بحران انسانی عمیقی است که افغانستان را در بر گرفته است.

از نگاه کرملین، فقر مطلق به عنوان کاتالیزوری برای جذب نیرو توسط گروه‌های تروریستی عمل می‌کند و در این میان، مداخلات برخی کشورهای غربی نیز بر پیچیدگی اوضاع افزوده است.

با این حال، مسکو در یک استراتژی پراگماتیستی (واقع‌گرایانه)، مسیر تعامل اقتصادی را به عنوان ابزاری برای مهار تندروی برگزیده است؛ حضوری که از مجمع اقتصادی سن‌پترزبورگ تا دیدارهای دیپلماتیک در کازان، نشان‌دهنده آن است که روسیه ترجیح می‌دهد با «شخصیت بحث‌برانگیز» طالبان پشت یک میز بنشیند تا اینکه با هرج‌ومرجِ غیرقابل کنترلِ ناشی از فروپاشی آن‌ها روبرو شود.

در نهایت، این رابطه که ترکیبی از «تجارت پررونق» و «بی‌اعتمادی عمیق امنیتی» است، نشان می‌دهد که در بازی بزرگ جدید، امنیت و اقتصاد دو لبه شمشیری هستند که مسکو با احتیاط فراوان بر روی آن گام برمی‌دارد.

.............

پایان پیام/