به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در بخشهای قبلی این نوشته، موضوع «توسل» و «شفاعت» بهعنوان برخی از اعتقادات مشترک میان ادیان توحیدی و اندیشههای اسلامی شیعی مورد بررسی قرار گرفت.
موضوع «رجعت» نیز از موضوعاتی است که میتوان آن را از اختصاصات شیعه دانست که مورد انکار تقریبا همه گروههای اهل سنت قرار گرفته است. رجعت بهمعنای بازگشت گروهی از مومنان ناب با هدف تلاش برای برپایی دولت نهایی حق، همراه با بازگشت گروه از کافران مطلق برای رویت استقرار نهایی این حکومت، بهعنوان یک اصل اعتقادی در شیعه قرار گرفته است، بهگونهای که علاوه بر آیات مختلف قرآن مانند آیه ۸۳ سوره نمل و آیه ۵۶ سوره بقره، روایات مختلفی نیز بر آن دلالت میکند، بهعنوان نمونه در فرازهایی از دعای عهد و زیارت جامعه کبیره میتوان عبارتهایی در موضوع رجعت یافت.
در روایتی از امام صادق(ع) نیز آمده است: «لیس منا من لم یؤمن بکرتنا؛ از ما نیست کسی که ایمان به رجعت نداشته باشد».
حضرت الیاس(ع) که در آیات مختلف قرآن کریم مانند سوره صافات و سوره انعام مورد تکریم قرار گرفته، در تورات و انجیل با نام «ایلیا» شناخته میشود، ایشان از شخصیتهای برجسته یهود است که براساس پیشگویی کتاب (سِفر) پادشاهان، زمانی دوباره به دنیا بازخواهد گشت و به عبارت دیگر رجعت میکند تا بنابر آنچه در تورات آمده: «اینک من ایلیا را به سوی شما فرستاده، پیش از آنکه روز بزرگ و هولناک خداوند بیاید». در کتاب مسیحیان، در انجیل متی و انجیل مِرقس، بازگشت دوباره مسیح(ع)، منوط به بازگشت ایلیا شده است، روشن است که بازگشت مسیح(ع) برای تشکیل حکومت صالحان بوده و این با معنای رجعت در اندیشه شیعی کاملا مطابقت دارد.
همچنین در انجیل متی به بازگشت دوباره حضرت مسیح(ع) به زمین در آخرالزمان و نقش ایشان در تحقق عدالت الهی بر روی زمین اشاره شده است. بر این اساس باید گفت که بازگشت حضرت مسیح (ع) ـ که در دیدگاه مسیحیان به شهادت رسیده است ـ و تلاش ایشان برای تحقق حکومت عدالت نهایی بر روی زمین، کاملا با عقاید رجعت گروهی از مومنان ناب در دوران رجعت تطبیق دارد، روایات مختلفی در منابع شیعی نیز بر بازگشت حضرت عیسی(ع) در زمان ظهور امام زمان(عج) و کمک ایشان به حضرت برای تحقق حکومت عدالت در جهان تاکید کرده است.
همچنین در بخش دانیال نبی بهعنوان بخشی از کتاب مقدس نیز آمده است: «و بسیاری از کسانی که در خاک زمین خوابیدهاند، برمیخیزند، بعضی برای حیات جاودانی و برخی برای شرمساری و خیانت جاودانگی» اگرچه ممکن است این عبارت بهمعنای برانگیختن مردگان در روز قیامت باشد، ولی از آنچه که در روز قیامت، «همه افراد»ی که در قیامت خوابیدهاند، برمیخیزند، اما در این عبارت آمده است که «بسیاری» از آنان. پس میتوان گفت که این عبارت اشاره به معنای رجعت گروهی از مردگان دارد، نه همه افرادی که در زمین دفن شدهاند که در این صورت معنای عبارت بسیار به موضوع رجعت مرتبط میشود.
سید علیاصغر حسینی/ ابنا
----
پایان پیام
نظر شما