به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ ️در حالی که پاکستان با یک بحران سیاسی عمیق و همزمان با افزایش صداهای جداییطلبانه در ایالتهای بلوچستان و خیبرپختونخوا مواجه است، بحثها درباره نفوذ گروههای مسلح در نهادهای دولتی این کشور شدت گرفته است.
یک منبع امنیتی پاکستانی به روزنامه «العربی الجدید» گفت که دستگاههای امنیتی این کشور به اطلاعاتی دست یافتهاند که نشان میدهد حدود دو هزار کارمند دولتی پاکستان از جمله برخی مسئولان محلی و اعضای پارلمانهای ایالتی در خیبرپختونخوا و بلوچستان به صورت مستقیم یا غیرمستقیم با گروههای مسلح فعال در مناطق مرزی و شمالغرب پاکستان ارتباط دارند.
به گفته این منبع، این افراد اشکال مختلفی از حمایت از افشای اطلاعات امنیتی و تسهیل جابهجایی نیروهای مسلح گرفته تا چشمپوشی از فعالیتهای آنان و حتی ارائه کمکهای لجستیکی را در اختیار گروههای مسلح قرار میدهند. همین مسئله موجب شده اجرای حملات بزرگ برای این گروهها آسانتر شود.
وی به حمله انتحاری روز شنبه گذشته علیه قطاری حامل نیروهای ارتش پاکستان، افسران و اعضای خانواده آنان اشاره کرد و گفت این حمله پرسشهای جدی درباره چگونگی دسترسی مهاجمان به اطلاعات حساس، آگاهی آنان از زمان دقیق حرکت قطار و همچنین نحوه رسیدن خودروی بمبگذاریشده به منطقهای که تحت تدابیر شدید ارتش و دستگاه اطلاعاتی قرار داشت، ایجاد کرده است.
ریشههای قبیلهای گروههای مسلح
«صادق خان کاکر» سرلشکر بازنشسته پاکستانی در گفتوگو با روزنامه العربی الجدید درباره این حمله اظهار داشت که قطارهای حامل نیروهای ارتش تنها پس از تأمین کامل مسیر توسط اطلاعات نظامی حرکت میکنند.
او با توضیح اینکه این قطار حدود ۳۰۰ نظامی و اعضای خانواده آنان را حمل میکرد، پرسید که چگونه یک خودروی بمبگذاریشده توانست دقیقاً در زمان مناسب به محل حادثه برسد؟ چه کسی مسیر را برای انتقال خودروی حامل چندین تن مواد منفجره و عامل انتحاری هموار کرد؟
کاکر معتقد است افرادی در داخل کشور پاکستان به عامل انتحاری کمک کرده و اطلاعات لازم را در اختیار او قرار دادهاند و این مسئله بارها تکرار شده است.
وی افزود: گروههای مسلح چه گروههای مذهبی مانند «طالبان پاکستان» و چه گروههای قومگرایی همچون «جداییطلبان بلوچ» همگی ریشههای عمیقی در ساختارهای قبیلهای دارند.
به گفته او، طالبان پاکستان، «اتحاد المجاهدین» و برخی گروههای دیگر عمدتاً پشتون هستند و فرهنگ قبیلهای پشتونها و بلوچها بر فداکاری برای قوم و قبیله تأکید دارد.
کاکر همچنین سیاستهای دولت و نهادهای تصمیمگیر پاکستان را عاملی در تقویت این گروهها دانست و گفت: وقتی جداییطلبان بلوچ وارد برخی شهرها میشوند، مردم از آنان استقبال میکنند، با آنها عکس میگیرند، پیشانیشان را میبوسند و گردنشان گل میاندازند. زیرا از سیاستهای دولت و ارتش پاکستان، خسته شدهاند و به دنبال رهایی هستند.
او تأکید کرد که بسیاری از اعضای قبایل در نهادهای دولتی و اداری پاکستان مشغول به کار هستند و به دلیل احساس محرومیت از حقوق خود، آمادگی همکاری با گروههای مسلح را دارند.
وی حمله طالبان پاکستان به شهر «بنو» در ۲۸ آوریل گذشته را مثال زد و گفت: نیروهای طالبان پس از چند ساعت درگیری توانستند به مناطق خود بازگردند. مسئلهای که نشان میدهد شبکههای قبیلهای نقش مهمی در پشتیبانی و جابهجایی آنان ایفا میکنند.
انتشار اسناد و برکناری نیروهای پلیس پاکستان
همزمان برخی شبکههای تلویزیونی پاکستان فایلهای صوتی منتسب به فرماندهان میدانی طالبان پاکستان را منتشر کردند که در آنها از همکاری برخی مسئولان دولتی و نمایندگان پارلمان پاکستان با این گروهها تمجید شده است.
این افشاگریها همزمان با تصمیم دولت پاکستان برای اخراج ۳۰ نیروی پلیس در ایالت بلوچستان صورت گرفت. نیروهایی که از مشارکت در عملیات امنیتی علیه گروههای مسلح خودداری کرده بودند.
دولت پاکستان این اقدام را نوعی سرپیچی از وظایف امنیتی دانست، اما برخی ناظران معتقدند این اتفاق نشاندهنده میزان ترس و پیچیدگی شرایطی است که کارکنان نهادهای امنیتی و اداری در مناطق ناآرام با آن مواجه هستند.
گفتوگو یا جنگ؟
«عادل راجه» سرتیپ بازنشسته ارتش پاکستان در ۲۵ مه در کانال یوتیوب خود اعلام کرد که حدود ۸۰۰ نفر از نیروهای پلیس و واحدهای شبهنظامی در منطقه قبیلهای باجور در شمالغرب کشور استعفا دادهاند، زیرا تمایلی به ادامه جنگ ندارند.
او همچنین فایل صوتی یک افسر ارتش پاکستان از منطقه عملیاتی را منتشر کرد که در آن گفته میشود تنها در یک شب، ۱۳ نفر از نیروهایش به همراه پنج نظامی از یگان دیگر کشته و ۳۰ نفر نیز زخمی شدهاند.
این افسر، وضعیت را فاجعهبار توصیف کرده و گفته است: این قبایل در دو سوی مرز زندگی میکنند و برای جنگ میآیند یا میکشند یا کشته میشوند. نه انگلیسیها، نه شوروی و نه آمریکا نتوانستند آنها را شکست دهند. ما نیز در جنگ مستقیم قادر به شکستشان نخواهیم بود. راهحل، گفتوگو با آنهاست، اما فرمانده ارتش پاکستان(عاصم منیر) این گزینه را نمیپذیرد.
عوامل نفوذ گروههای مسلح
«محمد عبدالله» روزنامهنگار پاکستانی نیز در گفتوگو با روزنامه العربی الجدید تأکید کرد که همکاری برخی کارکنان دولتی و نیروهای امنیتی با گروههای مسلح پدیده جدیدی در پاکستان نیست، اما در سالها و ماههای اخیر آشکارتر شده است.
او مهمترین دلایل این همکاری را فشارهای قبیلهای و اجتماعی دانست و گفت: گروههای مسلح در برخی مناطق نفوذ گستردهای دارند و بسیاری از کارکنان دولتی و خانوادههایشان تحت تهدید مستقیم قرار میگیرند.
به گفته عبدالله، عوامل فکری و ایدئولوژیک نیز در برخی موارد نقش دارند. زیرا برخی کارکنان دولت با دیدگاههای افراطی یا گفتمان این گروهها همدلی دارند بهویژه در مناطقی که با فقر، توسعهنیافتگی و گسترش تفکرات تندروانه مذهبی روبهرو هستند.
وی همچنین مشکلات اقتصادی را عامل دیگری دانست و گفت: گروههای مسلح با سوءاستفاده از شرایط معیشتی دشوار در ازای دریافت اطلاعات یا خدمات، پیشنهادهای مالی وسوسهکنندهای به برخی کارکنان دولتی ارائه میکنند.
تهدیدی برای حاکمیت دولت
نفوذ گروههای مسلح در نهادهای دولتی پاکستان، توان عملیاتی این گروهها را بهطور قابل توجهی افزایش داده است. زیرا دسترسی به اطلاعات دقیق درباره تحرکات امنیتی و برنامههای عملیاتی به آنها امکان میدهد از حملات نیروهای دولتی پاکستان فرار کنند یا با دقت بیشتری به نیروهای امنیتی این کشور، ضربه بزنند.
علاوه بر این، وجود عوامل همکار در دستگاههای رسمی پاکستان موجب کاهش اعتماد عمومی به نهادهای دولتی این کشور و ایجاد فضای بیاعتمادی در میان خود نیروهای امنیتی پاکستان شده است.
در شرایطی که ایالتهای خیبرپختونخوا و بلوچستان شاهد فعالیت گسترده گروههایی مانند طالبان پاکستان و «ارتش آزادیبخش بلوچستان» هستند، همکاری برخی کارکنان دولتی پاکستان با این گروهها میتواند کنترل دولت بر بخشهایی از این مناطق را بیش از پیش تضعیف کند.
برخی تحلیلگران معتقدند که بخشهای قابل توجهی از این دو ایالت هماکنون نیز عملاً خارج از کنترل کامل دولت پاکستان قرار دارند. در همین راستا، «مولانا فضلالرحمن» رهبر جمعیت علمای اسلام پاکستان بارها هشدار داده است که اگر روند کنونی ادامه یابد، خیبرپختونخوا و بلوچستان ممکن است بهزودی به بخشی از امارت اسلامی تبدیل شوند. اشارهای به حکومت طالبان در افغانستان و این باور که طالبان پاکستان ادامه همان جریان طالبان افغان است.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما