به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در شهرکهای مرزی منطقه العرقوب در جنوب لبنان، پیامدهای جنگ رژیم صهیونیستی تنها به خانهها و زیرساختها محدود نشد، بلکه به صنعت مرغداری نیز که منبع اصلی درآمد دهها خانواده به شمار میرود، سرایت کرد. بهطوری که مزارع پرورش طیور در جنوب لبنان در سایه بمبارانها و خطرات امنیتی به واحدهایی در معرض تعطیلی و زیانهای سنگین تبدیل شدهاند.
«مصطفی البابا» خبرنگار شبکه الجزیره از وضعیت مرغداران در دو شهرک «راشیا الفخار» و «الماری» در جنوب لبنان، گزارش داده است. جایی که خسارتهای اقتصادی با نگرانیهای امنیتی در هم آمیخته و تصویری از فشارهای سنگینی را به نمایش میگذارد که فعالان یکی از آسیبدیدهترین بخشهای کشاورزی از جنگ رژیم صهیونیستی علیه لبنان با آن روبهرو هستند.
در میان مزارعی که تقریباً خالی شدهاند و سالنهایی که فعالیت تولیدی در آنها متوقف شده است، پرورشدهندگان طیور از شرایطی سخن میگویند که آن را فاجعهبار توصیف میکنند. زیرا پرورش مرغ در جنوب لبنان اکنون به فعالیتی تبدیل شده که هر روز جان افراد و سرمایههایشان را تهدید میکند، آن هم در شرایطی که هیچ نشانهای از بهبود اوضاع در آینده نزدیک دیده نمیشود.
«جونی نزیر» یکی از مرغداران راشیا الفخار، میگوید منطقه محل زندگی او در مرکز محدوده حملات رژیم صهیونیستی قرار دارد و همین مسئله خسارتهای سنگینی به مزارع وارد کرده و موجب توقف کامل فعالیتهای پرورش طیور شده است. او اشاره میکند که با هر دوره جدید جوجهریزی، زیانهای تازهای به تولیدکنندگان تحمیل میشود.
نزیر میافزاید که از سال ۲۰۲۴، صنعت مرغداری در این منطقه عملاً وارد مرحله فلج کامل شده است. زیرا ادامه فعالیت به ماجراجویی پرهزینه و نامطمئنی تبدیل شده که در سایه حملات مکرر رژیم صهیونیستی و نبود شرایط مناسب برای ادامه تولیدات کشاورزی و دامی انجام میشود.
مزارع زیر آتش
از سوی دیگر، «مسعود عبدالله» یکی دیگر از پرورشدهندگان طیور در جنوب لبنان تأکید میکند که عامل امنیتی اکنون بزرگترین چالش پیش روی صاحبان مزارع است. او توضیح میدهد که دسترسی به مزارع، تأمین خوراک دام و طیور و انتقال محصولات به کاری بسیار خطرناک تبدیل شده، زیرا جادهها و مناطق اطراف به طور مداوم هدف حملات قرار میگیرند.
عبدالله میگوید که فعالان این بخش همواره در نگرانی به سر میبرند، زیرا رفتن به مزرعه یا بازگشت از آن ممکن است هر لحظه به سفری مرگبار تبدیل شود. با این حال، آنها همچنان با وجود تهدیدهای امنیتی مداوم به کار خود ادامه میدهند.
خسارتها تنها به کاهش تولید صنعت مرغداری در جنوب لبنان محدود نشده، بلکه تجهیزات و امکانات اساسی مزارع را نیز دربر گرفته است. بسیاری از تأسیسات، پنلهای خورشیدی و بخشهای تولیدی بر اثر حملات هوایی به مناطق مرزی جنوب لبنان آسیب مستقیم دیدهاند.
«سمیر یوسف» کشاورز و مرغدار اهل شهرک الماری، روایت دیگری از این بحران ارائه میدهد. او میگوید مزرعه جدیدش تنها یک روز پیش از آغاز جنگ آماده بهرهبرداری شده بود، اما شرایط امنیتی مانع از آغاز فعالیت آن شد و این مزرعه تا امروز نیز راهاندازی نشده است.
یوسف میافزاید که این مزرعه اکنون به بار مالی سنگینی تبدیل شده است؛ زیرا او همچنان اقساط و بدهیهای مربوط به ساخت و تجهیز آن را پرداخت میکند، بدون آنکه هیچ درآمدی از آن کسب کرده باشد. از زمان تکمیل پروژه در آغاز جنگ، درهای این مزرعه همچنان بسته مانده است.
او همچنین میگوید سه مزرعه متعلق به او به طور کامل تعطیل شدهاند و یکی از آنها در جریان حملات هدف بمباران قرار گرفته است. حملهای که به شهادت نگهبان مزرعه و اعضای خانوادهاش انجامید و نمونهای از خطرات انسانی سنگینی است که فعالان این بخش در طول جنگ با آن روبهرو بودهاند.
آمار خسارتهای انباشته
در راشیا الفخار، «نزیر سمیح» یکی دیگر از مرغداران جنوب لبنان، وضعیت این صنعت را فروپاشی تدریجی منبع درآمد صدها خانواده توصیف میکند. او میگوید که مزرعهاش بیش از دو سال است که تعطیل شده است. مزرعهای که پیش از جنگ حدود ۲۰ هزار قطعه مرغ در آن نگهداری میشد و تنها منبع درآمد او بود.
سمیح تأکید میکند که توقف طولانیمدت تولید، خسارتهای انباشته فراوانی به همراه داشته است. او از نهادهای دولتی و سازمانهای مسئول میخواهد برای حمایت از کشاورزان جنوب لبنان و بازگرداندن فعالیت این واحدها وارد عمل شوند، پیش از آنکه این صنعت به طور کامل از چرخه تولید خارج شود.
«فیروز عبود» عضو شورای شهرک راشیا الفخار، نیز ابعاد خسارتها را با ارائه آمار تشریح میکند. او میگوید از مجموع ۱۹ مزرعه موجود در این شهرک، ۱۲ مزرعه به دلیل جنگ به طور کامل تعطیل شدهاند و در این مدت حدود ۲۵۰ هزار قطعه مرغ از بین رفتهاند.
عبود تأکید میکند که شهرداری در تلاش است با تأمین آب، تعمیر جادهها و رفع موانعی که دسترسی مرغداران به مزارع را دشوار کرده است، از شدت بحران بکاهد. اقدامی که با هدف حفظ آنچه از این صنعت باقی مانده و جلوگیری از مهاجرت بیشتر ساکنان منطقه انجام میشود.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما