یادواره ادبی شهدای میناب در اسلام‌آباد برگزار شد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ این محفل با حضور جمعی از شاعران برجسته، اندیشمندان و دانشجویان پاکستانی برگزار شد تا ضمن گرامی‌داشت یاد و خاطره این شهیدان، پیوند عمیق میان فرهنگ ایران و پاکستان در بستر ادبیات آیینی و مفاهیم متعالی ایثار بازخوانی شود.

شاعران حاضر با قرائت اشعار آیینی و حماسی، به بازآفرینی مفاهیم عمیق ایثار، شهادت و آزادگی در مکتب انسان‌ساز عاشورا پرداختند.

 این فضای ادبی نه ‌تنها بستری برای تجلیل از جایگاه رفیع شهدای مدرسه شجره طیبه بود، بلکه فرصتی فراهم آورد تا دانشجویان و نخبگان پاکستانی با دیدگاهی تازه به مضامین بلند ادبیات مقاومت بنگرند و بر نقش سازنده ادبیات در تقویت همدلی و همگرایی میان ملت‌های مسلمان تأکید کنند.

یکی از بخش‌های تأثیرگذار این رویداد، نمایش ویدئوهایی از مدرسه شجره طیبه میناب و بررسی فضای آموزشی و فعالیت‌های آن بود. این مستندات، حقایقی از سرگذشت شهدای این مدرسه را به تصویر کشید که در روایت‌های معمول رسانه‌های بین‌المللی کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

مجید مشکی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در پاکستان، هنر را ابزاری برای ثبت جاودانه وقایع در تاریخ دانست و اظهار کرد: اشعار ادبی شما عزیزان درباره واقعه شهادت کودکان معصوم میناب، نام و یاد این نوگلان پرپر را در تاریخ جاودانه خواهد کرد.

وی با بیان اینکه این کودکان مظلوم برای علم‌آموزی در محیطی آموزشی حضور یافته بودند، افزود: این کودکان با جنگ‌افزارهای کشتار جمعی جنایتکاران آمریکایی و اسرائیلی به شهادت رسیدند؛ به‌گونه‌ای که از پیکر برخی از آنها هیچ اثری یافت نشد.

رایزن فرهنگی کشورمان همچنین، ابراز امیدواری کرد که خون پاک و به ناحق ریخته‌ شده این کودکان بی‌گناه، زمینه‌ساز سقوط ستمگران آمریکایی و اسرائیلی شود.

علاوه بر نشست ادبی، نمایشگاهی از تصاویر شهدای مدرسه شجره طیبه و نقاشی‌های به‌ جامانده از این کودکان شهید برپا شد. این آثار هنری که دریچه‌ای به دنیای پاک و معصومانه آنها بود، آرزوها و نگاه امیدبخش این کودکان را به نمایش می‌گذاشت.

برگزاری این نمایشگاه، نگاه حاضران را به ابعاد مختلف واقعه و معصومیت فضای آموزشی مدرسه تغییر داد و درکی ملموس تر از عمق فاجعه و هویت شهدای آن ایجاد کرد.

این رویداد نشان داد که هنر، به ‌ویژه در قالب نقاشی و ادبیات، ابزاری قدرتمند برای عبور از مرزها و انتقال پیام‌های انسانی است. این بخش از برنامه توانست فضایی ایجاد کند که در آن عواطف انسانی و عقلانیت، توأمان با رویدادهای تاریخی پیوند بخورد.

............

پایان پیام