۳ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۷:۳۳
خونخواهی رهبر شهید، امتداد خونخواهی سیدالشهداست/ منطق خون‌خواهی، رساندن حرکت الهی به هدف است

حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قنبریان، استاد حوزه و دانشگاه، در نشست علمی «قصاص، خونخواهی و انتقام از قاتلان رهبر شهید» که به همت خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ برگزار شد، با تبیین تفاوت میان قصاص و خونخواهی، تأکید کرد که خونخواهی فراتر از قصاص است و منطق آن، رساندن حرکت الهی به هدف نهایی خود می‌باشد. وی با اشاره به سیره اهل‌بیت(ع) و روایات مربوط به خونخواهی سیدالشهدا(ع)، خونخواهی رهبر شهید را در ذیل خونخواهی اباعبدالله الحسین(ع) معنا کرد و بر لزوم پرهیز از تاویل یا تقلیل این مفهوم تأکید نمود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ نشست علمی «قصاص، خونخواهی و انتقام از قاتلان رهبر شهید» با ارائه حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قنبریان، استاد حوزه و دانشگاه، به همت خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت (ابنا) در مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) برگزار شد.

قنبریان در ابتدای سخنان خود با اشاره به فضای پس از شهادت رهبر شهید و شکل‌گیری مطالبه عمومی خونخواهی، به تبیین تفاوت میان قصاص و خونخواهی پرداخت و گفت: «در مقابل هر قتلی ، یک قصاصی هست. حالا اگر رهبر یک انقلاب باشد، به طریق اولی قصاص درباره ایشان مطرح است. اما آیا بیشتر از قصاص هم مطرح است؟ یعنی خون‌خواهی را باید به‌عنوان مفهومی در نظر گرفت که کف و سقفی دارد؛ کفی دارد که همان قصاص است و سقفی دارد که در بیانات رهبر شهید درباره سردار سلیمانی تحت عنوان "اخراج آمریکا از منطقه" از آن سخن گفته شد.»

وی با اشاره به سیره اهل‌بیت(ع) افزود: «ما درباره دو خون مبارک شیعه که در زیارات از آنها به "ثارالله" یاد می‌کنیم، یعنی خون امیرالمؤمنین(ع) و خون اباعبدالله الحسین(ع)، متفقیم که قتل آنها قصاص شد. ابن‌ملجم توسط امام مجتبی(ع) و قاتلان عاشورا توسط مختار قصاص شدند. اما از قضا، پرچم "یالثارات" و خونخواهی بعد از این ماجراها رخ داده است. این نشان می‌دهد که اهل‌بیت(ع) فقط قصاص را کافی ندانستند. در سخت‌ترین دوره اهل‌بیت یعنی دوره امام سجاد(ع)، مختار اقدام کرد و باز هم سخن از خونخواهی است.»

قنبریان با اشاره به ماجرای حارث بن عمیر که توسط پیامبر(ص) به منطقه بُسرا فرستاده شد و به قتل رسید، گفت: «پیامبر در مقابل قتل فرستاده خود، جنگ موته را رقم زد. این نشان می‌دهد که خونخواهی بیشتر از قصاص، فقط شامل خون‌های مقدس نمی‌شود و می‌تواند درباره شخصیت‌های غیرمعصوم نیز مطرح باشد، به شرطی که نماینده یک مکتب و یک حرکت الهی باشند.»

منطق خون‌خواهی؛ رساندن حرکت الهی به هدفش

استاد حوزه و دانشگاه در ادامه با طرح این پرسش که خونخواهی بیشتر از قصاص چیست و منطق آن چگونه تعیین می‌شود، به روایتی از امام باقر(ع) و امام صادق(ع) درباره فرج اهل‌بیت(ع) اشاره کرد و گفت: «بر اساس این روایت، حرکت اباعبدالله الحسین(ع) برای فرج بود، اما به کرب و بلا کشیده شد. خونخواهی حسین بن علی(ع) یعنی فرج حضرت مهدی(عج). منطق خونخواهی این است که یک حرکت مشروع و الهی که در تقدیر خداوند بوده و تکلیف شرعی محسوب می‌شده، وقتی به خون کشیده می‌شود، خونخواهی‌اش رساندن آن حرکت به هدفش است.»

قنبریان با تطبیق این منطق بر خونخواهی شهید سلیمانی و رهبر شهید، گفت: «یک مجتهد بزرگوار، خونخواهی شهید سلیمانی را غیر از قصاص قاتلش، "اخراج آمریکا از منطقه" دانست. دقیقاً هدف سلیمانی از ساخت هسته‌های مقاومت، اخراج حضور نظامی آمریکا از منطقه بود. این منطق شیعی که از روایات اهل‌بیت(ع) استنباط می‌شود، درباره خونخواهی رهبر شهید نیز قابل تطبیق است. کما اینکه رهبر شهید درباره شهید هنیه، چون مهمان ما بود و نزد ما کشته شد، فرمودند خونخواهی‌اش بر عهده ماست.»

خونخواهی رهبر شهید، امتداد خونخواهی سیدالشهداست

قنبریان در ادامه با تأکید بر اینکه در فرهنگ شیعی، هیچ‌کس هم‌عرض اهل‌بیت(ع) نیست و همه در ذیل آنها معنا می‌شوند، گفت: «خونخواهی رهبر شهید باید در ذیل خون‌خواهی اباعبدالله الحسین(ع) معنا شود. روایتی از امام صادق(ع) داریم که قبل از خروج قائم(عج)، امتی مبعوث می‌شوند که هیچ خونی از آل محمد را وتر نمی‌گذارند. رهبر شهید از آل رسول(ص) به حساب می‌آید و خونخواهی او در این مسیر معنا می‌شود.»

استاد حوزه و دانشگاه در بخش پایانی سخنان خود با هشدار درباره دو آفت تحویل و تقلیل در بحث خونخواهی، گفت: «نباید خونخواهی را تحویل ببریم به حرف‌های خوبی مثل تمدن اسلامی و از قصاص غافل شویم. قصاص تقدم زمانی دارد و در همین دوره‌ای که قاتلان سر کار هستند، باید انجام شود. همچنین نباید خونخواهی را تقلیل دهیم به اینکه فقط قصاص قاتل مطرح است. اهل‌بیت(ع) درباره حسین بن علی(ع) راضی نبودند که خون ایشان فقط با مختار قصاص شود و تمام شود. از خون ایشان برای جریان‌اندازی یک حرکت بزرگ و هویت‌ساز برای شیعه استفاده شد.»

وی با اشاره به ضرورت پرهیز از تقلیل و تحویل در بحث خونخواهی، افزود: «اگر خونخواهی را تحویل ببریم به حرف‌های خوبی مثل تمدن اسلامی، قصاص کمرنگ می‌شود. اگر هم فقط قصاص را بگوییم و از آن فراتر نرویم، دچار تقلیل می‌شویم. باید در نقطه میانی بایستیم؛ هم بر قصاص تأکید کنیم و هم خونخواهی بیشتر از قصاص را پیگیری کنیم، آن هم با همان منطقی که از سیره اهل‌بیت(ع) استنباط می‌شود.»

قنبریان در پایان با اشاره به جنبه بین‌المللی خونخواهی، گفت: «خونخواهی رهبر شهید هزینه اضافی نیست، بلکه خیرخواهی عمومی است. همان‌طور که فرج عمومی به آمدن حضرت مهدی(عج) خیرخواهی برای همه ابنای بشر است، خونخواهی رهبر شهید نیز به نظم اسلامی در منطقه منجر می‌شود که حقوق همه ملت‌ها را تأمین می‌کند. نظم مقاومت که شهید سلیمانی پایه‌گذاری کرد، باید در برابر نظم آمریکایی موجود که منافعش از همه کشورهای منطقه بزرگتر است و حقوق مسلم ملت‌ها را تضییع می‌کند، قرار گیرد.»

طیف‌های مختلف خونخواهی و دعوت از همه ایرانیان

استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به امکان اقدامات متنوع در مسیر خونخواهی، افزود: «خونخواهی فقط عملیات نظامی نیست. کمپین‌های بین‌المللی، دادگاه‌های مردمی، دیپلماسی با کشورهای منطقه و اقدامات حقوقی در مجامع بین‌المللی نیز سطوحی از خونخواهی هستند که می‌توانند ضمن حفظ وحدت جامعه، مؤثر واقع شوند. اگر خونخواهی را به‌صورت طیفی ببینیم و تکثر واقعی جامعه را باور کنیم، به جای ایجاد گسست، به عامل وحدت و انسجام تبدیل می‌شود.»

وی با اشاره به امکان مشارکت طیف‌های مختلف جامعه در خونخواهی، گفت: «حتی افرادی که با جمهوری اسلامی هم‌عقیده نیستند، اما وطن‌دوست هستند، می‌توانند در این مسیر گام بردارند. همان‌طور که آزادگان دنیا برای خون‌های غزه کمپین‌های بزرگی تشکیل دادند و دادگاه‌های مردمی برگزار کردند، ما نیز می‌توانیم برای کودکان میناب، شهدای ایران و رهبر شهیدمان چنین اقداماتی انجام دهیم. این سطوح مختلف خونخواهی، همگی در مسیر تحقق عدالت و پایان دادن به ظلم مؤثر هستند.»

.

..................

پایان پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha