خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: در بخشهای قبلی این نوشته، دعاهای امام علی(ع) و امام سجاد(ع) برای امام زمان(عج) و بیان اوصاف دوران غیبت و ظهور ایشان در این ادعیه بررسی شد. در این نوشته، دعاهای امام باقر(ع) و درخواستهای ایشان از خداوند درباره موضوعات مرتبط با امام زمان(عج) بررسی میشود.
در میان منابع روایی و کتابهای مرتبط با ادعیه ائمه معصومین(ع)، هشت دعا از امام باقر(ع) در موضوع امام زمان(عج) روایت شده است. مشهورترین دعای مهدوی نقلشده از ایشان، دعایی است که هنگام تسلیت گفتن به یکدیگر در مصائب روز عاشورا خوانده میشود و با عبارت «عَظَّمَ اللّهُ اُجُورَنا بِمُصابِنا بِالْحُسَیْنِ علیه السلام وَجَعَلَنا وَاِیّاکُمْ مِنَ الطّالِبینَ بِثارِه مَعَ وَلِیِّهِ الاْمامِ الْمَهْدِیِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ علیهم السلام» آغاز میشود. در این دعا، طلب انتقام از قاتلان حضرت سیدالشهدا(ع) به همراه امام زمان(عج) از خداوند درخواست شده است.
دعای دیگری نیز به عنوان «دعای قنوت» از ایشان روایت شده است که در بخشی از آن، از خداوند چنین درخواست میشود: «اَللّهُمَّ فَقَرِّبْ ما قَدْ قَرُبَ، وَاَوْرِدْ ما قَدْ دَنی وَحَقِّقْ ظُنُونَ الْمُوقِنینَ وَبَلِّغِ الْمُؤْمِنینَ تَأْمیلَهُمْ، مِنْ اِقامَةِ حَقِّکَ وَ نَصْرِ دینِکَ وَ اِظْهارِ حُجَّتِکَ، وَالاْنْتقامِ مِنْ اَعْدائِکَ»؛ خدایا، پس آنچه نزدیک شده، نزدیکتر کن، آنچه به نزدیکی رسیده وارد کن، آرزوهای اهل یقین را تحقق بخش و امید مؤمنان را برای برپایی حق، یاری دین، آشکار کردن حجتت و انتقام گرفتن از دشمنانت به ثمر برسان.
در میان این ادعیه، دعاهای روز جمعه از برجستگی خاصی برخوردارند و نکات فراوانی از اندیشه امامت در آنها بیان شده است. برای نمونه، امام باقر(ع) در دعایی که هنگام آماده شدن برای رفتن به نماز جمعه میخواندند، ضمن ذکر نام همه ائمه معصومین(ع)، از خداوند چنین درخواست میکنند: «اَللّهُمَّ افْتَحْ لَهُ فَتْحا یَسیرا، وَانْصُرْهُ نَصْرا عَزیزا، اَللّهُمَّ اَظْهِرْ بِه دینَکَ، وَسُنَّةَ رَسُولِکَ حَتّی لا یَسْتَخْفِیَ بِشَیْءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخافَةَ اَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ اَللّهُمَّ اِنّا نَرْغَبُ اِلَیْکَ فی دَوْلَةٍ کَریمَةٍ، تُعِزُّ بِهَا الاْسْلامَ وَاَهْلَهُ، وَتُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وَاَهْلَهُ، وَتَجْعَلُنا فیها مِنَ الدُّعاةِ اِلی طاعَتِکَ وَالْقادَةِ اِلی سَبیلِکَ، وَتَرْزُقُنا بِها کَرامَةَ الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ.»
در دعای دیگری که از ایشان هنگام خواندن خطبه نماز جمعه روایت شده است، بار دیگر اسامی ائمه معصومین(ع) بیان شده و همین درخواست از خداوند تکرار میشود. حضرت حتی در قنوت نماز جمعه نیز این درخواست را مطرح میکنند: «اَللّهُمَّ اِنّا نَشْکُو اِلَیْکَ فَقْدَ نَبِیِّنا وَ غَیْبَةَ وَلِیِّنا وَ شِدَّةَ الزَّمانِ عَلَیْنا وَ وُقُوعَ الْفِتَنِ وَتَظاهُرَ الاْعْداءِ وَ کَثْرَةَ عَدُوِّنا وَ قِلَّةَ عَدَدِنا،فَافْرُجْ ذلِکَ یا رَبِّ عَنّا بِفَتْحٍ مِنْکَ تُعَجِّلُهُ، وَنَصْرٍ مِنْکَ تُعِزُّهُ، وَاِمامِ عَدْلٍ تُظْهِرُهُ، اِلهَ الْحَقِّ امینَ.»
بیان چنین درخواستهایی از خداوند بهصورت علنی و در خطبهها و قنوت نماز جمعه، آن هم در دورهای که حکومت در اختیار مخالفان اهلبیت(ع) قرار داشت، نشاندهنده ابعاد سیاسی و اجتماعی اندیشه شیعی درباره امامت و حاکمیت است. این ادعیه، ضمن بیان وضعیت دشوار شیعیان در دوران غیبت، تصویری روشن از حکومت مطلوب در نگاه شیعه ارائه میکنند؛ حکومتی که در آن دین و سنت پیامبر(ص) آشکار میشود، اسلام و مؤمنان عزت مییابند، با نفاق و اهل آن مقابله میشود و رهبری جامعه به دست امام عادل سپرده خواهد شد.
سید علیاصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا
___
پایان پیام
نظر شما