به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد روز سهشنبه، ۱۴ مهر، اعلام کرد تأمین مواد مغذی ضروری برای رشد و حفظ سلامت کودکان اهمیت اساسی دارد و این نهاد در افغانستان برای دسترسی گروههای آسیبپذیر به مکملهای مورد نیاز فعالیت میکند.
بخشی از این برنامه به توزیع مکملهای آهن و اسیدفولیک میان دختران نوجوان و زنان اختصاص دارد. یونیسف میگوید این مکملها برای پیشگیری از کمخونی و جبران بخشی از کمبود ریزمغذیها مورد استفاده قرار میگیرند.
کمبود آهن میتواند با خستگی، کاهش توان جسمی و اختلال در رشد و یادگیری همراه باشد و خطر آن برای کودکان، دختران نوجوان و زنان باردار بیشتر است.
میلیونها دختر نوجوان تحت پوشش برنامه مکمل آهن
برنامه توزیع آهن و اسیدفولیک در افغانستان طی سالهای اخیر گسترش یافته است. بر اساس گزارش سالانه یونیسف، این سازمان در سال ۲۰۲۵ از طریق شبکه کارکنان بهداشت محلی، مکملهای هفتگی آهن و اسیدفولیک را به خانه دختران نوجوان رسانده و بیش از ۲.۵ میلیون دختر نوجوان را تحت پوشش قرار داده است.
این برنامه پس از محدودشدن دسترسی دختران به مدارس اهمیت بیشتری پیدا کرد؛ زیرا پیش از آن، مدارس یکی از مسیرهای اصلی توزیع مکمل آهن میان دختران نوجوان بودند. یونیسف پس از آن مدل توزیع در سطح جامعه و خانهها را توسعه داد.
تنها در کابل نیز در سال جاری نزدیک به ۱۴۵ هزار دختر نوجوان بهصورت هفتگی مکمل آهن و اسیدفولیک دریافت کردهاند.
سوءتغذیه؛ مسئلهای فراتر از مکمل غذایی
توزیع مکملهای آهن در شرایطی ادامه دارد که مسئله تغذیه در افغانستان تنها به کمبود یک ماده غذایی محدود نیست.
یونیسف میگوید بسیاری از خانوادههای افغانستان به دلیل فقر و گرانی مواد غذایی توان تأمین یک رژیم غذایی متنوع را ندارند. بر اساس یکی از ارزیابیهای این نهاد، بخش بزرگی از کودکان افغان مقدار یا تنوع غذایی مورد نیاز برای رشد سالم را دریافت نمیکنند.
این نهاد همچنین برآورد کرده بود که در سال ۲۰۲۵ حدود ۳.۵ میلیون کودک و نزدیک به یک میلیون زن باردار و شیرده در افغانستان به درمان سوءتغذیه حاد نیاز خواهند داشت.
یونیسف علاوه بر توزیع مکملهای تغذیهای، خدمات مشاوره تغذیه، مراقبتهای دوران بارداری و برنامههای پیشگیری از سوءتغذیه را نیز در افغانستان اجرا میکند.
هدف این برنامهها آن است که کمبودهای تغذیهای پیش از آنکه به سوءتغذیه شدید، کمخونی یا اختلال در رشد کودکان منجر شود، شناسایی و تا حد امکان جبران شود.
...............................
پایان پیام/
نظر شما